Dit is het derde en tevens laatste deel over het Amsterdam centrum deelgemeente vergadering. Je kunt hier het eerste deel lezen. In dit deel zal ik de belangrijkste vragen beantwoorden die politici gesteld hadden tijdens de vergadering, die gaan over de positieverbetering van sekswerkers, het waterbed effect naar de illegale prostitutie en hoe groot het probleem is van PTSS (posttraumatische stressstoornis).

Voor diegene die de gehele raadsvergadering terug willen kijken, jullie kunnen hem hier online terug kijken via deze link.

Hier gaat ie:

Ik zou graag van de gelegenheid nog even gebruik willen maken om sommige van de vragen van sommige politici tijdens de vergadering te beantwoorden. De vragen zijn al beantwoord door Yolanda van Doeveren, maar zoals je hebt kunnen lezen is haar informatie niet altijd correct, dus wil ik graag de vragen beantwoorden vanuit het standpunt van een prostituee zelf, in plaats van een propaganda instrument van een gemeente wiens doel het is om prostitutie te verminderen onder valse voorwaarden.

Vragen van dhr. Alexander Hammelburg (D66):
Wat zijn de wat meer concrete dingen die jullie doen om de positie van sekswerkers te verbeteren?
Eigenlijk niet zo veel. De gemeente is vooral bezig om slachtoffers hulp aan te bieden, maar tot dusver heeft de gemeente en het Prostitutie Programma weinig gedaan om onze positie te verbeteren. We hebben nog steeds moeite om een gewone bankrekening te openen, laat staan dat we een zakelijke rekening kunnen openen (alhoewel Yolanda van Doeveren het doet klinken alsof dit geen probleem meer is). Een lening krijgen, of een hypotheek is echter nog steeds uit den boze. Mijn laatste poging om een hypotheek aan te vragen om een huis te kopen voor mijzelf en mijn vriend, strandde na verschillende pogingen bij 12 verschillende banken.
Een groot deel van de positieverbetering van sekswerkers heeft te maken met het beeld dat prostitutie heeft. Dat beeld is momenteel extreem negatief, aangezien mensen prostitutie direct associëren met gedwongen prostitutie en mensenhandel, or met vieze, onverzorgde vrouwen met geen eigen waarde voor zichzelf of hun hygiëne.
Ironisch genoeg is het de gemeente zelf die hierin een grote rol speelt in het vormen van dit negatieve beeld rondom prostitutie. Door het constant blijven hameren op de problemen van mensenhandel, die in realiteit niet zo groot is als dat zij vaak beweren, en het reduceren van de prostitutieramen, heeft dit ervoor gezorgd dat de publieke opinie van veel mensen nu heel erg negatief is ten opzichte van prostitutie. De Wallen in Amsterdam zijn het publieke gezicht voor prostitutie in Nederland, en door prostitutie hier zo negatief neer te zetten (wat vaak erg veel afwijkt van de realiteit moet ik erbij vermelden), heeft dit veel invloed op de gehele prostitutie branche in Nederland. Een burgemeester die ramen blijft sluiten, waarbij hij publiekelijk zegt dit te doen omdat er enorm veel dames gedwongen worden in deze branche, is niet alleen een pure leugen, maar stigmatiseert prostituees ook als slachtoffers, geeft de gehele branche een slecht imago, en zorgt ervoor dat de positie van prostituees nog meer onder druk komt te staan.
Ja, er werken meiden in deze branche die gedwongen worden, dit is echter slechts een klein deel van alle prostituees, alhoewel niemand exact kan vertellen om hoeveel het gaat. De meeste gevallen van mensenhandel draait echter niet om gedwongen prostitutie, maar om uitbuiting, waarbij dames financieel uitgebuit worden maar de keuze om in deze branche te werken hun eigen keus was. In de realiteit zul je dan ook merken dat dames die echt gedwongen worden maar moeilijk te vinden zijn, omdat er simpelweg niet zo veel van zijn. Meiden die uitgebuit worden zijn een groter probleem, eentje waarvan ik al uit heb gelegd hoe het werkt en hoe je het kan oplossen, zoals in deze post hier.

Kunt u ons iets meer vertellen over de klankbordgroep van sekswerkers, de denkmachine en co-creators van dit beleid?
Ja, deze groep is erg klein, en slecht heel weinig meiden uit de prostitutie sector zijn hierbij betrokken, laat staan dat ze van het bestaan afweten. Om deze groep de 'co-creators en denkmachine' van dit beleid te noemen is gewoon lachwekkend, aangezien het om een groep van ongeveer 20 vrouwen gaat, wat nog niet eens neerkomt op 0,5% van alle (laagst) geschatte prostituees die werkzaam zijn in Amsterdam, en nog niet eens 2,5% (als je alleen uitgaat van alleen maar raamprostituees) van de 900 raamprostituees.
De waarheid is dat de meeste prostituees heel erg weinig weten van wat er speelt. Dit komt deels omdat het veel vrouwen ook niet uitmaakt, want zij hebben geen zin om zich bezig te houden met politiek. Maar voor het grootste gedeelte komt dit ook omdat de gemeente hen niet informeert over wat er gaande is, noch weten prostituees überhaupt dat er zoiets bestaat als deze klankbordgroep.

Trouwen Alexander, als je echt denkt dat de prostitutie industrie zo'n verborgen wereld is, wellicht moet je dan eens met ons komen praten, in plaats van met Yolanda, wellicht zou dat je zicht op deze wereld verbeteren. Ik heb gewoon het idee dat je denkt dat deze wereld erg verborgen is, omdat veel mensen er vooral heel geheimzinnig over doen, om jouw in het ongewisse te houden over de realiteit in deze wereld. Kom met ons praten, en dan zul je zien dat wij net zo'n verborgen wereld hebben als jezelf.

Vraag van mevr. Eva de Vries (D66):
Over de kamerverhuur van dag tot dag, en dat vrouwen eigenlijk iedere dag een nieuw contract aangaan. Zijn de huurvoorwaarden verbeterd?
Zoals je hier uitgebreid kunt lezen in mijn vorige post, zijn de huurvoorwaarden lang niet zo slecht als ze je voorgehouden hebben. De gemeente heeft daar wel het één en ander voor gedaan, waardoor onze exploitanten ons nu 2 maanden vakantie laten opnemen zonder te betalen, dus in dit geval is dit inderdaad verbeterd. Maar wees niet bang, we zitten niet vast aan een contract, we zijn vrij om te gaan en te staan waar we zelf willen.

Vraag van dhr. Michiel Wetzer (SP):
Ik vraag me af of er sprake is van een waterbed effect, van sekswerkers die door de normalisering de illegale prostitutie in zijn gegaan.
Een hele goede vraag, maar laat ik je vraag een beetje bij stellen. Inderdaad zijn er veel vrouwen de illegale prostitutie in gegaan, alhoewel Yolanda van Doeveren dit ontkent met haar bewering dat ze 'niet bijvoorbeeld raamprostituees de illegale massage salons in ziet gaan'. Inderdaad, ze zult niet veel voormalig raamprostituees terug vinden in een massage salon, en waarom zouden ze dan ook? Achter het raam zijn ze eigen baas, en kan niemand je vertellen wat je moet doen of hoe. Als je voor een massage salon gaat werken (legaal of illegaal), betekent dit dat je voor een baas gaat werken, iets wat de meeste raamprostituees absoluut niet willen. Dus inderdaad zul je niet veel raamprostituees naar de illegale massagesalons zien verplaatsen, je kunt ze waarschijnlijk veel beter terugvinden in de illegale thuisprostitutie, of door als illegale prostituee zelf een werkplek te regelen in een ander appartement.
Nog niet zo lang geleden deed de EO voor haar programma Dit Is De Dag verslag hierover (bekijk de aflevering hier). En alhoewel ze geprobeerd hebben illegale prostitutie heel duister en schimmig over te doen komen, is de positie van de vrouwen in deze aflevering lang zo slecht nog niet.
Ook recente cijfers laten en stijging zien van het aantal illegale prostituees dat stijgt, en alhoewel men het op dit moment nog ontkent, zijn sommige van deze dames inderdaad voormalig raamprostituees.
De fout die je echter maakt in je vraag is er vanuit gaan dat dit waterbed effect komt door de normalisatie, want dit is slecht voor enkele vrouwen de reden. Een grotere reden is dat meer vrouwen de illegale prostitutie in gaan, omdat er simpelweg minder legale werkplekken over blijven, omdat er steeds meer ramen gesloten worden, zoals ook in Amsterdam het geval is. Afgelopen jaar bijvoorbeeld kwamen 300 vrouwen op straat te staan in Utrecht, Amsterdam sloot al eens 109 ramen, en door heel Nederland zijn er inmiddels al meer dan ruim 600 prostitutieramen gesloten, en in totaal ruim 1/3 van het totaal aantal legale werkplekken sinds de regulering in 2000. Met andere woorden, het aantal plekken waar een prostituee nog terecht kan is enorm afgenomen. Deze vrouwen stoppen echter niet met het werk, omdat ze daar elk hun eigen legitieme reden voor hebben. Daarom zie je nu steeds meer vrouwen die de illegale prostitutie in gaan, aangezien er steeds minder plekken zijn waar het nog legaal kan.
Verwacht dat de illegale prostitutie nog flink door zal groeien zolang gemeentes blijven besluiten het beperkte aantal legale werkplekken te sluiten.

Vraag van dhr. Roeland Rengelink (PVDA):
Ik heb gehoord van verplegers en doctoren bij het P&G292 dat veel prostituees PTSS hebben, want als dat het geval is is het niet meer interessant om te weten hoeveel vrouwen slachtoffer zijn van mensenhandel, maar dan is de hele industrie ongezond.
Ach, wat had ik anders kunnen verwachten van de PVDA, dan een negatieve sneer die prostitutie weer zo negatief mogelijk af probeert te schilderen. Alhoewel prostitutie een stressvol beroep kan zijn, betwijfel ik ten zeerste dat veel prostituees last zouden hebben van PTSS, en wel om de hele simpele reden: waar zouden ze dit van moeten krijgen? Krijgen we PTSS van het neuken? In dat geval zou seks op zichzelf ongezond genoemd kunnen worden. Ga je nu dan ook iedereen proberen aan te praten dat dit dan ook slecht is?
Feit is dat de P&G292 voor de meeste meiden gewoon een plek is om een SOA test te doen. De mensen bij de P&G292 onderzoeken de meiden die hiervoor komen niet op PTSS. Ik denk dat de meiden die hier wel op onderzocht zijn hier dan ook een goede reden voor hadden, nl. omdat ze slachtoffer van iets waren, zoals bijv. mensenhandel.
Maar de aanname dat PTSS door dit beroep komt, zelfs dat is al een stap te ver gaan. PTSS kan van veel dingen komen die niets te maken hebben met prostitutie, en die kunnen toch nog steeds een prostituee zelf overkomen. Dus alleen omdat een prostituee PTSS heeft, hoeft dat niet automatisch te betekenen dat dit komt van het beroep. En ik twijfel  er sterk aan dat meiden PTSS zouden krijgen van dit beroep in de eerste plaats.
Want laten we eens aannemen dat ze inderdaad PTSS zouden krijgen van dit beroep. Zou dat dan een reden zijn om deze industrie 'ongezond' te noemen? En zou ongezond direct een reden moeten zijn om dit beroep niet meer te steunen? Immers, de grootste groep PTSS patiënten zijn militairen, een beroep die jullie niet alleen steunen, maar een beroep dat onder het rijk zelf valt. Zouden we daarom maar het leger moeten opheffen, omdat soldaten een grote kans op PTSS hebben? Ik dacht het niet. En noem je de militaire tak dan ook een ongezonde branche? Je zou dat kunnen zeggen natuurlijk, maar het lijkt me wel een beetje een vreemd argument, aangezien een hoop mensen erg positief zijn over deze soldaten.
Hou toch eens op met redenen proberen te vinden om prostitutie negatief te laten lijken, en let eens wat beter op zowel de negatieve als de positieve kanten. Jij lijkt er puur op gefocust te zijn om prostitutie te veroordelen als een negatief effect, en op die manier zullen prostituees nooit onafhankelijk en 'empowered' vrouwen worden, en het helpt ook zeker geen slachtoffers.
Yolanda van Doeveren doet het bovendien in haar antwoord klinken alsof we met iedere klant die binnen komt seks hebben, door haar bewoordingen: 'als je uitrekent hoeveel klanten een prostituee moet hebben om de kosten eruit te halen, dan kun je er bijna niks meer bij voorstellen hoe dat werkt, ook alleen fysiek al'. Feit is dat we helemaal niet zoveel seks hebben met onze klanten zoals veel mensen denken. Het is echt niet zo dat je met iedere klant die binnenkomt neukt, ik heb hier ook al uitgebreid over geschreven hoe het met de klanten er binnen de kamer aan toe gaat in het echt hier. Sommige klanten hebben niet eens de intentie om seks met je te hebben, de meeste andere wel, maar daar komt het vaak ook niet van omdat ze hem niet omhoog kunnen krijgen om seks te hebben. Uiteindelijk heb je nog niet eens met de helft van je klanten daadwerkelijk seks.

Vraag van dhr. Alexander Hammelburg (D66):
Wat is de status van de corporatie van sekswerkers op dit moment?
Een hele goed vraag, aangezien de meeste prostituees niet eens van dit bestaan af weten. Sterker nog, ik betwijfel of dit ook überhaupt wel bestaat. Ik heb in een artikel met Ilonka Stakelborough gelezen, dat haar stichting Geisha hier mee bezig is, en ik denk dat dit is waar Yolanda van Doeveren het over heeft.
Maar ze beweert in hetzelfde artikel ook dingen over wurgcontracten die compleet uit de duim gezogen zijn, zoals ik al eerder uitlegde in het eerste deel hier. En Ilonka Stakelborough beweert ook dat ze voor 600 prostituees spreekt, maar grappig genoeg ken ik niemand in de seksindustrie die contact heeft met deze dame. Ik heb enkele malen contact met haar geprobeerd te zoeken, maar ze lijkt nogal terughoudend te zijn om contact met mij te hebben.
Eerlijk gezegd denk ik dat deze corporatie een project is waar Ilonka aan beweert te werken, alleen maar om te zorgen dat er subsidie binnen komt. In werkelijkheid denk ik niet dat ze hier daadwerkelijk mee bezig is. Geen vrouwen op de Wallen zijn betrokken hierbij voor zover ik weet, noch kon iemand mij in contact brengen met mensen die hier wellicht wel bij betrokken waren.
Kortom, de status hiervan is zo dood als een pier. Als ze echt aan een corporatie werken, dan zou ik daar eerst wel eens wat bewijs van willen zien, naast beweringen van mensen die vaker valse beweringen uitslaan. Wie zijn dan die vrouwen die bij deze corporatie betrokken zijn? Namen, getallen, iets?!

Dit zijn zo'n beetje de belangrijkste punten die ik uit de vergadering heb opgepikt, natuurlijk zullen er nog wel meer dingen zijn die ik wellicht gemist heb, en natuurlijk zat er ook wel goede informatie tussen. Yolanda van Doeveren legde bijvoorbeeld ook uit dat de nieuwe regels voor exploitanten echt heel erg streng zijn, en dat het veel werk is voor de exploitanten om dit allemaal rond te kijgen, en ze zei ook dat alle exploitanten hier hard aan werken met goede resultaten (wat best wel het tegenovergestelde is van het beeld dat we kregen van de burgemeester, zoals ik al in mijn vorige post hier schreef).

Lees hier deel 1 over onze werk contracten en voorwaarden.
Lees hier deel 2 over onze betrokkenheid bij het prostitutiebeleid.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

Dit is het tweede deel over de Amsterdam centrum deelgemeente vergadering, je kunt hier deel 1 lezen.
In dit deel ga ik het hebben over de betrokkenheid van prostituees bij het beleid van de gemeente, en hoeveel we in werkelijkheid hier iets over te zeggen hebben en invloed op hadden. Ik wil het in dit deel ook hebben over de positieverbetering van prostituees en empowering, en wat de gemeente in werkelijkheid hieraan doet, en over preventie.

Voor diegene die de hele vergadering terug willen kijken, jullie kunnen het online terug zien via deze link. Ik zal ook tijdcodes neerzetten bij mijn commentaar, zodat jullie bij kunnen houden over welk deel van de vergadering ik het precies heb,

Hier gaan we:

Yolanda van Doeveren noemt ook dat ze met veel prostituees gesproken hebben (1,17,41). Natuurlijk weet ik niet wat zij 'veel' noemt, maar ik heb nog nooit van haar of haar hele 'prostitutie programma' gehoord voor de start van deze vergadering, en ik weet bijna wel 100% zeker dat de andere meiden die hier ook werken ook niet met hen gesproken hebben, dus ik vraag me af met wie ze dan wel gesproken hebben.
Ze vertelt ook dat het 'uniek' in Nederland is dat prostituees 'in grote getale' actief betrokken zijn geweest bij de creatie van het prostitutiebeleid in Amsterdam, een co-creator noemt ze het. Ik denk dat ze het heeft over de maandelijkse bijeenkomst bij P&G292, een bijeenkomst waar de meeste prostituees het bestaan niet eens vanaf weten, en maandelijks bezocht wordt door tussen de 5 en 20 prostituees. Als je nadenkt dat er zo'n 7000 tot 4000 prostituees zijn in Amsterdam, en 900 die achter de ramen werken, dan kan ik moeilijk 20 prostituees 'grote getale' noemen. Yolanda van Doeveren doet het klinken alsof de prostituees op grote schaal betrokken zijn geweest bij de samenstelling van dit beleid, maar ik kan jullie verzekeren dat dit erg ver van de waarheid af ligt.
Ik zie wel vaker mensen dingen beweren over contacten met prostituees. Sommige mensen klagen erover dat het zo moeilijk is om contact te krijgen met ons. Gedeeltelijk is dat waar, niet veel meiden kan het wat boeien wat mensen over ons zeggen, zij zijn alleen maar bezig met geld verdienen. Maar aan de andere kant, als je nooit in de avonden en nachten (als de meeste vrouwen werken) naar ons toe komt, dan is de kans ook vrij klein dat je daadwerkelijk met ons in contact komt. Immers, de meeste dames achter de ramen spreken geen Nederlands, ze volgen hier het nieuws niet en ze zijn niet geïnteresseerd om in hun vrije tijd dingen op te zoeken over hun beroep. Het is een typisch voorbeeld van hoe de meeste vrouwen op deze manier hun werk van hun privé gescheiden proberen te houden, en één van de voornaamste redenen dat ik mij in mijn blog niet richt tot mijn collega's, aangezien ik nu al weet dat 99% van hun hier nooit niet eens naar op zoek zouden gaan.
Andere mensen beweren weer dat ze goed contact hebben met veel prostituees, ze goed kennen en vaak ook persoonlijk kennen. Een goed voorbeeld van zo'n iemand is Frits Rouvoet. Deze mensen denken altijd dat ze alles weten van wat er bij ons achter de voordeur speelt, alleen maar omdat ze met een paar meiden hebben gesproken. In realiteit echter ligt het aantal dames dat ze spreken lager, en overdrijven ze vaak een beetje over hoeveel meiden ze gesproken hebben, om hun beweringen meer gewicht te geven. Feit is, dat zeker Roemeense en Bulgaarse meiden het geen ene reet kan schelen wat andere mensen over ze zeggen. Ze zijn niet geïnteresseerd in wat je hen te vertellen hebt, en zullen je dan ook veelal weigeren een gesprek met je aan te gaan, omdat ze het gewoon geen ene moet kan schelen. Helaas zijn velen dus niet zoals mij, alhoewel ik wel eens zou willen dat er meer zoals mij waren, en ze zich eens wat drukker zouden maken over wat mensen over ons zeggen en denken.
Voor het geval van Frist Rouvoet, ik heb hem nog steeds niet voorbij zien komen, dus ik denk dat zijn onzichtbaarheidsmantel een hele goed taak doet om te voorkomen dat ik hem kan zien. Ik heb wel met wat andere meiden inmiddels gesproken die hem kennen. De meeste meiden spreken dan over 'deze idioot', zoals ze hem noemen, die hem vaak bloemen of andere kleine cadeautjes komt brengen. De meeste van hen negeren hem, of doen alsof ze net even aan de telefoon zitten als hij langs komt. De meeste van hen waren 'totaal niet in zijn onzin geïnteresseerd', zoals ze het zelf verwoorden.
Ik denk dat de meiden waar hij wel echt mee in gesprek komt, dan ook degenen zijn die op zoek zijn naar hulp, wat natuurlijk ook weer verklaart waarom zijn idee de meeste meiden gedwongen worden, aangezien ze op zoek zijn naar iemand die hen kan helpen, en dat de enige meiden zijn die hij echt spreekt. De andere meiden kunnen deze man of zijn 'onzin' helemaal niet schelen. Dat jullie het dus maar even weten.

Yolanda van Doeveren had het ook over de positieverbetering van sekswerkers en empowering (1.16.50). In realiteit komt dit echter vooral neer op slachtofferhulp, wat dan weer niets te maken heeft met 90% van de sekswerkers. Immers, op welke manier wordt een prostituee die geen slachtoffer is, haar positie verbeterd door slachtofferhulp? Wij zijn geen slachtoffers. Waarom zou ik dan slachtofferhulp nodig hebben? Dat is ons niet 'empoweren', dat is hulp bieden aan slachtoffers, en valt onder het kopje mensenhandel bestrijden, niet onder het kopje positieverbetering en empowerment.
Yolanda heeft het over hoe slecht de positie is van sekswerkers als het gaat om de onderhandelingspositie naar de exploitanten toe voor de kamerverhuur prijzen. Maar wie gaf de exploitanten in eerste instantie deze monopolie positie? De exploitanten hebben nauwelijks concurrentie, waardoor ze vrijwel tegen iedere vraagprijs kunnen verhuren, zolang de gemeente maar ramen blijft sluiten. Zij weten dondergoed dat we hen nodig hebben voor een werkplek, en daardoor bereid zijn veel geld te betalen, aangezien dit één van de weinige legale werkplekken zijn voor prostituees die nog open zijn in dit land. Ook heeft het sluiten van ramen in het verleden geleid tot prijsstijgingen destijds, dus als er één verantwoordelijk is voor de 'krankzinnig' hoge huurprijzen, dan is het de gemeente zelf.
Alhoewel ik er wel moet bij vermelden dat de afgelopen 4 en een half jaar dat ik hier werkzaam ben, de prijzen met slechts 10 euro zijn gestegen, iets wat ik niet echt een enorme prijsstijging kan noemen. En laten we eerlijk wezen, alle prijzen stijgen continu, en als je na gaat dat we het hebben over 10 euro in 4 jaar tijd gebaseerd op een prijs van 150 euro, is dat niet veel.

Yolanda van Doeveren heeft het ook over preventie (1,19.27), en daarmee doelt ze duidelijk op het voorkomen dat vrouwen slachtoffer worden van mensenhandel. Wat er in realiteit op neerkomt dat het vooral draait om het voorkomen dat vrouwen in eerste instantie in de prostitutie gaan werken, wat ook de reden is waarom ze het een barrière model noemen, wat ik nog steeds een vreemd idee vind voor iets dat volgens de wet een legaal beroep is. Hun idee is dat als ze een intake gesprek doen met een meid, dat dit mensenhandel zal voorkomen. Helaas hebben ze het compleet mis.
Als zo'n meid naar je toe komt die slachtoffer is, dan is ze dus al een slechtoffer, dus je voorkomt het niet, je voorkomt alleen dat het op jouw terrein voorkomt. Die meiden die gedwongen worden zullen gewoon door hun pooier gedwongen worden om ergens anders te gaan werken, in een ander land wellicht, of gewoon in een andere stad, of in de illegale prostitutie. Je voorkomt mensenhandel hier dus niet mee, je duwt het alleen een andere kant op, waarmee je het iemand anders zijn probleem maakt.
Maar nog belangrijker is dat het intake interview zelf een lachertje is. Ik heb het intake interview gedaan met mijn exploitant, en als ze aan de hand daarvan kunnen achterhalen of ik gedwongen worden of niet, dan geef ik ze allemaal een gloednieuwe Ferrari. Feit is dat het praktisch onmogelijk is om aan de hand van een intake interview te achterhalen of een meid gedwongen wordt of niet, en al helemaal met zulke domme vragen. En laten we eerlijk zijn, als een meid echt gedwongen zou worden, zou ze dat nooit toegeven in zo'n interview.
Voorkomen dat meiden slachtoffer worden van mensenhandel (wat voor het grootste gedeelte bestaat uit uitbuiting en niet zozeer echte dwang), begint niet met het nog moeilijker te maken om hier te komen werken. Het begint met goede, legale en veilige alternatieven te bieden voor de diensten die mensenhandelaren nu bieden. Zoals ik al in dit blog hier uitlegde, de meeste meiden die slachtoffer zijn van mensenhandel, zijn meiden die deze mensenhandelaren nodig hadden om hier aan de slag te kunnen. Als de overheid de meiden hierbij zou helpen om hier op een veilige manier de prostitutie te betreden, dan zouden de meeste van deze meiden de hulp van deze mensenhandelaren niet nodig hebben, en zou het grootste deel van mensenhandel opgelost worden door simpelweg een dienst te verlenen.

Nog een interessant ding die Yolanda van Doeveren snel noemt, was dat volgens haar er meer mensenhandel zaken voor de rechter zijn gekomen (1.15.40), en dat ook het aantal onderzoeken enorm is gestegen. Dit is echter compleet het tegenovergestelde van wat haar eigen rapport aantoont, zoals ik in deze post hier al in detail heb besproken. Het aantal meiden dat aangifte heeft gedaan van 2012 naar 2013 (de periode waar ze het over heeft), is gedaald van 124 naar slechts 32 (74% minder). Het aantal verdachten is gedaald van 35 naar 21 (40% minder). En ook het aantal onderzoeken is gedaald van 195 naar 72 (63% minder).
Dus ik weet niet of Yolanda haar eigen rapporten wel eens leest, maar wat ze hier beweert is compleet het tegenovergestelde van de realiteit en van wat haar eigen rapport zegt. Sterker nog, ieder getal over mensenhandel laten enorme dalingen zien, wat behoorlijk het tegenovergestelde is van wat zij beweert.

Lees hier deel 1 over onze werk contracten en voorwaarden.
Lees hier deel 3 met antwoorden op sommige van de belangrijkste vragen van politici.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

Dus enkele weken geleden hield de deelgemeenteraad van Amsterdam centrum een vergadering omtrent de voortgang van project 1012. Het project dat ooit was bedoeld om de 'criminogene' activiteiten in het centrum van de stad te verminderen, en een upgrade te geven voor 'laagwaardige' ondernemingen te vervangen met 'hoogwaardige' ondernemingen, is voer tot veel discussie geweest.
De gemeente heeft altijd volgehouden dat het project bedoeld was om de controle op de Wallen terug te heroveren van de criminogene, de maffia, de mensenhandelaren en de pooiers. In realiteit is dit project gewoon een manier om de Wallen in te perken en de raamprostitutie en de coffeeshops met 40% te verminderen, in de hoop een ander type toerist aan te trekken.
Prostitutieramen werden gesloten onder het mom van 'mensenhandel bestrijden', maar blijkt in realiteit niets meer te zijn dan een poging om de Wallen te verkleinen en het aantal toeristen dat er komt te verminderen.

Tot nu toe zijn er 109 prostitutieramen gesloten (of eigenlijk opgekocht voor 31 miljoen euro), onder de claim van mensenhandel bestrijden. In realiteit zijn veel vrouwen één van de weinige legale werkplekken voor prostitutie in dit lang kwijt geraakt, en was er niemand van de gemeente die zich over hen ontfermde. Waar deze vrouwen nu zijn weet niemand, maar met de recente sluiten van 150 ramen in Utrecht, en nog meer ramen die met sluiting bedreigd worden in Amsterdam (lees hier), is het niet zo moeilijk om te raden waar deze vrouwen nu zijn. Velen zijn uit het land vertrokken om in andere landen waar prostitutie veilig bedreven kan worden te werken, zoals Duitsland. Vele anderen hebben hun werkzaamheden voortgezet in de illegale prostitutie, iets dat slechts recent onder de aandacht is gekomen bij de autoriteiten.

Tijdens de vergadering, die open voor het publiek was, was de directeur van het Prostitutie Programma Amsterdam Yolanda van Doeveren aanwezig om de deelgemeenteraad uit te leggen waar ze mee bezig is geweest met haar programma en wat de resultaten daarvan waren. Ik heb goed geluisterd naar wat ze te vertellen had, met de hulp van mijn vriend, en was gechoqueerd. Sommige dingen die ze zei zijn helemaal waar, maar andere dingen bleken regelrechte propaganda van de burgemeester te zijn, om zich ervan te verzekeren dat zijn project 1012 geen risico liep.
Iets anders wat me schokte, was het grote gebrek aan informatie en kennis van de politici op het gebied van prostitutie. Ze leken totaal geen idee te hebben van hoe dingen werken, laat staan dat ze de (vele) valse informatie er tussen uit konden pikken die daar verspreid werd om hen om de tuin te leiden.

Voor de mensen die de hele vergadering terug willen kijken, jullie kunnen het online terugkijken via deze link. Ik zal ook een tijdcode neerzetten bij mijn commentaar, zodat jullie zelf bij kunnen houden over welk deel van de vergadering ik het precies heb. Ik heb de vergadering in 3 delen uitgesplitst, aangezien de vergadering ruim 3 uur lang was, en ik zeker wilde zijn dat alles heel duidelijk is voor iedereen. Dit eerste deel focust zich op de werk contracten, kijk beneden aan deze post voor het tweede deel over de betrokkenheid van de prostituees zelf bij het prostitutiebeleid en het derde deel waarin ik sommige van de vragen van de politici zelf beantwoord.
Hier is het eerste deel:

Eén van de meest onjuiste informatie die rond ging, ging over de werkcontracten (1,39.10). Yolanda van Doeveren legt uit dat de vrouwen achter de ramen hun kamer per dag huren, en dat klopt helemaal. Maar dan beweert ze ineens iets dat helemaal niet klopt. Ze beweert dat exploitanten contracten hebben met de prostituees die voor een langere periode gelden, meestal voor 7 dagen.
Ik denk dat Yolanda van Doeveren teveel gepraat en geluisterd heeft naar Ilonka Stakelborough, want ik herken dit uit een krantenartikel van enige tijd gelen, waar ik ook al over schreef hier op mijn blog. Maar aangezien er wat dingetjes veranderd zijn, wil ik het nog één keer heel erg duidelijk maken. Er zijn GEEN contracten. Alle vrouwen op de Wallen huren hun kamer op basis van dag tot dag. Prostituees kunnen een vaste kamer krijgen, in dat geval houdt de exploitant de kamer appart voor die specifieke dame, maar in geen enkele instantie zijn er contracten of worden er contracten aangegaan.

Een vaste kamer voor jezelf krijgen houdt eigenlijk niets meer in dan dat de exploitant de kamer niet aan een andere meid verhuurt. En natuurlijk, als ze niet op komt dagen (om wat voor reden dan ook), en de exploitant had wel op je gerekend, en de volgende dag kom je wel weer op dagen, dan moet je inderdaad voor je kamer betalen voor die dag dat je er niet was, als je dezelfde kamer wilt. Echter, als je helemaal niet meer op komt dagen, hoef je dus ook niets te betalen.
Eigenlijk is de deal dus heel simpel. Als je een vaste kamer hebt, dan is die kamer van jouw zolang je er voor betaalt. Als je niet meer voor de kamer betaalt (omdat je bijv. niet meer op komt dagen), dan raak je dus je vaste kamer kwijt. Natuurlijk kun je wel nog steeds een andere kamer dan krijgen, maar op geen enkele wijze worden vrouwen tegen gehouden om met dit beroep te stoppen, of een vrije dag te nemen zonder daar voor te hoeven betalen.
Maar zelfs al wil je een vrije dag nemen zonder je kamer kwijt te raken aan een andere meid, dan geeft de exploitant daar genoeg mogelijkheden voor. Stel nu dat je je eigen kamer hebt, en je wilt geen 7 dagen per week werken. De exploitant biedt je twee vrije dagen per week aan waar je niet voor hoeft te betalen, zonder dat je je kamer aan een ander kwijt raakt daarna. Als je langer weg wilt, bijvoorbeeld om op vakantie te gaan, dan biedt de exploitant je naast je 2 vrije dagen per week ook nog de mogelijkheid om tot maximaal 2 maanden(!) aan vrije dagen op te nemen.

In realiteit komt dit er dus op neer dat de meeste dames die een vaste kamer hebben, één of twee vrije dagen per week nemen. Als ze op vakantie willen gaan, kunnen ze dit gewoon aan de exploitant door geven, en dan kunnen ze 2 maanden vrij nemen. Als ze langer dan 2 maanden vrij willen zonder hun vaste kamer kwijt te raken, dan kan dat natuurlijk ook, maar dan moet je wel de periode die langer is dan de 2 maanden zelf betalen. Natuurlijk kun je er ook voor kiezen om niet te betalen, geen probleem, maar dan is er dus een kans dat een andere meid jouw kamer hebt als je terug komt, en dan zul je dus waarschijnlijk een andere kamer moeten huren.
Maar laat me dit dus even heel erg duidelijk maken aan iedereen, dat onder geen beding vrouwen tegen worden gehouden door contracten om met dit werk te stoppen. Als ze willen kunnen op ieder minuut van de dag beslissen om te stoppen. En zelfs als je een kamer huurt, betekent dat niet automatisch dat je ook daadwerkelijk verplicht bent om te werken, zolang je maar de huur betaalt maakt het de exploitant niet uit of je daadwerkelijk aan het werk bent of thuis zit.
Yolanda van Doeveren haar bewering dat in realiteit veel vrouwen 7 dagen per week werken, omdat ze hun kamer moeten betalen voor 7 dagen per week, is complete onzin. Het is zelfs niet eens meer toegestaan om 7 dagen per week te werken. Deze vrouwen kunnen dus gewoon 2 vrije dagen per week opnemen, en als ze ziek worden zelfs een week vrij nemen, zonder daar voor te hoeven betalen of hun kamer kwijt te raken aan een ander.

Dit was het even voor het eerste deel. De vergadering duurde ruim 3 uur lang, en om zeker te zijn dat iedereen goed begrijpt wat ik hier neer schrijf, zodat er geen misverstanden over kunnen ontstaan, heb ik alles in 3 delen gesplitst.

Lees hier deel 2 over onze betrokkenheid bij dit beleid.
Lees hier deel 3 waarin ik de meest belangrijke vragen van politici beantwoord.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

Mensenhandel is enorm aan het afnemen in Amsterdam. Dit is de conclusie van een rapport gemaakt door de gemeente Amsterdam zelf over de ontwikkelingen in prostitutie in 2013 (rapport hier).
Het rapport toont aan dat van de 124 slachtoffers die in 2012 aangifte deden tegen mensenhandel deze aantallen nu gedaald zijn naar slechts 32 aangiftes in 2013, een daling van 74%! Ook het aantal mensenhandel verdachte waar tegen aangifte is gedaan is gedaald van 35 verdachten in 2012 naar slechts 21 verdachten in 2013, een daling van 40%.

Dit rapport toont ons een heel ander beeld dan wat mensen vaak hebben over prostitutie in Amsterdam, en in het bijzonder over de Wallen. Met percentages van 50%, 80% en 90% hebben politici de afgelopen jaren geprobeerd mensen een beeld te geven dat prostitutie in Amsterdam, en in het bijzonder op de Wallen, een criminele bezigheid was. Maar wederom tonen de keiharde feiten iets heel anders aan. Net zoals met de resultaten van de anti-mensenhandel campagne zoals ik hier over schreef, en de vele politie razzia's die de afgelopen jaren in diverse steden met raamprostitutie, maar ook in de illegale prostitutie zijn gehouden, blijkt wederom dat het daadwerkelijke aantal mensenhandel gevallen ver daaronder ligt.

Zoals het rapport schrijft, in 2013 werden er 21 verdachten vervolgd voor mensenhandel. In 7 zaken (33%) bleek er echter geen sprake te zijn van mensenhandel en werden de verdachten vrijgesproken. In alle zaken waarin er vrijspraak kwam, was er sprake van prostituees die zelf beweerde geen slachtoffer te zijn, maar door het OM zelf wel als slachtoffer gezien werden. Met andere woorden, ze was geen slachtoffer, maar omdat het OM en de politie ervan overtuigd waren dat ze dat wel was, moest het tot een rechtszaak komen om aan te tonen dat ze geen slachtoffer was. Hierdoor blijven tevens slechts 14 verdachten over die veroordeeld werden voor mensenhandel van alle 21 verdachten die in 2013 vervolgd werden, een extreem laag getal in vergelijking met de 4000 tot 6000 prostituees die naar verluid werkzaam zijn in Amsterdam.
Maar ook het aantal slachtoffers die aangifte deden, 32 in 2013 in vergelijking met de 124 in 2012, zijn enorm gedaald met maar liefst 74%. Uitgaande van 4000 tot 6000 prostituees in Amsterdam, komt dit neer op ongeveer 0,8% tot 0,5% van het totaal aantal legaal werkende prostituees in Amsterdam. Dit getal staat in schril contrast door de eerder vermelde percentages van zowel politici als politie van mensenhandel in de prostitutie tussen de 50% en de 90%. Helemaal als je je realiseert dat meer slachtoffers uit de illegale prostitutie komen.


Volgens officier van justitie voor mensenhandel in Amsterdam, Jolanda de Boer, is dit slechts het topje van de ijsberg, althans zo wil ze ons doen geloven in een artikel dat in juli te lezen was in de lokale krant.
Haar woorden waren: 'We weten nog steeds niet zeker of het bij het misbruik in Amsterdam nu om tien of om tachtig procent van de prostituees gaat. Maar zelfs bij tien procent heb je het nog over zo'n 400 gevallen per dag.'
Haar woorden lijken opvallend veel op de exacte woorden van burgemeester Eberhard van der Laan, die later woord voor woord gekopieerd werden door partijlid van de PVDA, Marjolein Moorman. Sterker nog, dit zijn exact dezelfde woorden die hij en Moorman gebruikte, het enige verschil is dat Jolanda de Boer, officier van justitie, niet het woord verkrachting durft te noemen.
Ik vind het opvallend dat een officier van justitie de exacte woorden van politici overneemt, helemaal aangezien de woorden een verdraaid beeld van de werkelijkheid geeft, zoals ik hier al uitlegde. Sterker nog, officier van justitie Jolanda de Boer lijkt politieke uitspraken te doen, en kiest daarmee duidelijk een politieke zijde, iets dat in mijn opinie geen goede ontwikkeling is voor de onafhankelijkheid van ons rechtssysteem. Ik vind het hoogst onwenselijk dat een officier van justitie politiek wordt in haar functie, helemaal aangezien het om het manipuleren van de publieke opinie gaat met dergelijke uitspraken.

Jolanda de Boer beweert in het artikel dat deze 'twintig tot dertig zaken per jaar' echter slechts het topje van de ijsberg zijn. Maar wie verder kijkt in het rapport komt tot een hele andere conclusie. In 2013 werden raam prostituees 1968 keer gecontroleerd door de Dienst Stadstoezicht (DST), bovenop de 567 controles van de politie. Dat is in totaal 2535 controles voor ongeveer 900 vrouwen die in Amsterdam achter de ramen werken, wat neerkomt op 3 controles per prostituee per jaar. Van de 2535 controles die ze deden werden in totaal 11 keer politie en/of DST signalen van mensenhandel opgevangen (lees meer over signalen van mensenhandel hier).
Jolanda de Boer beweert dat de reden waarom we niet meer zijn van het topje van deze ijsberg, is omdat er niet genoeg mankracht is. Echter met 2535 controles per jaar op 900 vrouwen en slechts 11 mogelijke slachtoffers betwijfel ik dat ten zeerste. Ze hebben immers genoeg mankracht om alle vrouwen 3 keer per jaar te controleren, en kunnen zelfs dan nog maar 11 mogelijke slachtoffers vinden.
Het is ook met vrij grote zekerheid te zeggen dat deze 11 'mogelijke slachtoffers' die aangemeld werden de 7 zaken bevatten waarin prostituees zelf aangaven geen slachtoffer te zijn. Immers, het zou niet erg logisch zijn dat ze zelf aangifte hebben gedaan als ze het er zelf niet eens mee zouden zijn dat ze slachtoffer zouden zijn. Dus we kunnen gerust aannemen dat deze op z'n minst 7 vrouwen (want iedere zaak heeft minstens 1 vrouw, maar mogelijk ook meer vrouwen) komen uit die groep van 11 vrouwen die door politie en DST werden aangemeld als slachtoffer.
Dit zou betekenen dat op zijn minst 63% van de meldingen (7 van alle 11 aangemelde vrouwen) door politie en DST gezien worden als slachtoffer, ondanks dat ze zelf ontkent, en waarvan later ook bewezen wordt in de rechtszaal dat dit helemaal niet het geval was. Een typisch voorbeeld van hoe de politie en controleurs vaak een verkeerd beeld hebben van mensen in de prostitutie.

Dat politie en controleurs vaker een verkeerd beeld hebben van dingen in de prostitutie is niet nieuw. Veel prostituees, ik denk zelfs wel de meeste, geven aan dat de politie hen vaak ziet als slachtoffers, en hun partner (vriendje of man) voor pooier aanziet. Deze cijfers tonen aan dat dit beeld in op z'n minst 63% van de gevallen waar is, en dat politie en controleurs in 63% van de gevallen het verkeerde beeld hebben, en de verdachte onschuldig blijkt.
Ik heb zelf ervaring hiermee toen de politie mij tijdens een verhoor enkele jaren terug vertelde dat ze mij ook als slachtoffer zagen. In hun opinie was het 'heel verdacht' dat ik altijd alleen was (ik had mijn vriendje nog niet ontmoet toen), terwijl andere vrouwen vaak als slachtoffer worden gezien juist omdat ze een vriendje of man hebben. Dus blijkbaar maakt het voor de politie niet uit of je nu single bent of niet, in beide gevallen is het verdacht en zien ze je als slachtoffer, en deze cijfers zijn daar het bewijs van.

Een ander interessant getal dat het rapport vermeld is die van illegale prostitutie. In 2012 werden er nog 41 meldingen gemaakt van illegale prostitutie, en in 2013 waren dit 58 meldingen. Dit betekent dus dat het aantal meldingen over illegale prostitutie met 41% omhoog is gegaan.
Dat illegale prostitutie toeneemt is niet iets dat alleen dit rapport laat zien. Sterker nog, bijna iedere rapportage over prostitutie laat dit zien, en ook veel journalisten hebben hetzelfde al gemeld, zoals bijvoorbeeld Dit was de Dag van de EO enige tijd geleden.
Dus blijkbaar is er een trend gaan van illegale prostitutie die toeneemt, wat erg logisch klinkt, aangezien er ieder jaar minder legale werkplekken voor prostituees over blijven. Sinds 2008 zijn er in Amsterdam 109 ramen gesloten (23%), en zijn er vandaag de dag nog 401 ramen over, waar nog eens 100 ramen gepland staan om te verdwijnen. Ook nationaal zien we dat het aantal legale werkplekken voor prostituees dalende is, zoals bijvoorbeeld door het sluiten van de ruim 100 ramen in Utrecht afgelopen jaar. Sterker nog, van de geschatte 2000 ramen sinds de regulering van prostitutie in 2000, zijn er nu inmiddels zo'n 665 ramen gesloten, dat is 33% van het aantal legale prostitutieramen. En nog vragen ze zich af waarom illegale prostitutie toeneemt?
Wat we hebben gezien van de illegale prostitutie in de cijfers van de vorige campagne tegen mensenhandel, is dat illegale prostitutie voor 61% verantwoordelijk is voor mensenhandel (lees hier). Niet vreemd, immers, illegale prostitutie gebeurd ongecontroleerd, zonder bescherming, en dus is de kans op mensenhandel logischerwijs ook veel groter dan in een gecontroleerde en beschermde omgeving zoals in de legale prostitutie het geval is.
Dus van het 'opschonen' van de Wallen van de misdaad is helemaal niets terecht gekomen, sterker nog, er was überhaupt nooit zoveel criminaliteit als men beweerde. En in plaats van dames te helpen, hebben ze veel vrouwen uit de legale prostitutie gedreven, met als enige keus om illegaal verder te gaan, met als gevolg dat deze dames nu kwetsbaarder zijn om slachtoffer van mensenhandel te worden dan voorheen.

Daar komt nog eens bij de verplichte KvK registratie, om je als prostituee in te laten schrijven, in plaats van zakelijke dienstverlening zoals eerder nog werd toegestaan, die ook een enorme impact had. Het rapport vermeld een afname in het legaal aantal geregistreerde prostituees, wat een logisch gevolg is, aangezien je jezelf publiekelijk moet laten registreren als prostituee, iets wat een schending van de privacy van een prostituee is, en zoals het rapport ook vermeld, een ongewenst effect had die vrouwen eerder in gevaar bracht dan hen hielp. Dit was dan ook de reden dat de gemeente deze beslissing later terugdraaide, waardoor prostituees nu weer onder andere definities geregistreerd mogen staan, zodat ze zichzelf niet gevaar hoeven te brengen.

Dit rapport noemt ook zogenaamde 'bemiddelingsbureaus' die meiden helpen met het opzetten van hun bedrijf en papierwerk, alsmede het vinden van een woonplek. Dit rapport noemt dit een 'onwenselijke trend', maar komt niet met een oplossing hiervoor. Punt is natuurlijk, dat noch de gemeente noch de overheid prostituees op enige wijze ondersteund om hier hun leven op te bouwen, waardoor ze op zichzelf aangewezen zijn in een land die bureaucratie lijkt uitgevonden te hebben.
Zoals ik al eerder aangaf in deze post hier, de reden dat veel meiden hulp nodig hebben is omdat het erg moeilijk is om alles alleen te doen (vergunningen, woonplek regelen, je eigen bedrijf opzetten, registratie, financiën etc.) Deze zogenaamde 'bemiddelingsbureaus' waar zij het over hebben in dit rapport zijn juist de mensen die ons hierbij helpen, iets wat de overheid verzaakt. Natuurlijk is er een kans dat sommige van deze 'bemiddelingsbureaus' misbruik maken van hun positie, aangezien het niet legaal is, maar in afwezigheid van legale alternatieven hebben veel vrouwen geen andere keus. Gelukkig gaat het bij veel vrouwen goed, maar in sommige gevallen niet, en buiten deze bemiddelingsbureaus de vrouwen uit, waardoor ze slachtoffer worden van mensenhandel.
Zoals ik al in deze post hier melde, als de overheid mensenhandel wil voorkomen/stoppen, zullen ze de meiden een legaal alternatief moeten aanbieden voor iets dat nu door 'illegale' bemiddelingsbureaus gebeurd. In plaats daarvan kiezen ze ervoor deze bemiddelingsbureaus te zien als iets ongewenst, en bieden ze geen oplossing voor een probleem die overduidelijk aanwezig is.

Maar er zijn meer dingen die dit rapport als probleem erkend, maar waar geen oplossing voor wordt geboden in de conclusie van het rapport. Het rapport noemt het feit dat veel meiden in huurwoningen wonen waar een hele hoge huurprijs voor wordt betaald, iets dat zij ook herkennen als meer regel dan uitzondering. Ze erkennen ook het feit dat deze huurwoningen vaak door meerdere prostituees bewoont worden.
De reden dat dit probleem bestaat is natuurlijk door onze kwetsbare positie. De gemeente, die tot dusver niets anders heeft gedaan dan een negatief beeld neer te zetten over ons beroep tegenover de publieke opinie, heeft ons daarmee tot melaatse verklaard. Mensen zijn bang ons een huurwoning te verhuren (zoals ik hier recent over schreef), omdat we een slechte naam hebben, die vooral gecreëerd is door valse beschuldigingen van de gemeente dat prostitutie een criminogene branche is.
Daar komt nog eens bij dat prostituees nog steeds geen zakelijke rekening kunnen openen, sterker nog, we hebben nog steeds moeite een gewone bankrekening te openen. We kunnen nog steeds geen leningen krijgen (als injectiekapitaal voor ons bedrijf bijv., of als voorschot op de huur), noch kunnen we een hypotheek krijgen.
Al deze dingen hebben geleid tot het feit dat we extreem beperkt zijn in onze keuzes voor huisvesting, waardoor er alleen maar dure huurwoningen als optie over blijven, als we al een woning kunnen vinden. Degene die geen woonplek kunnen vinden (iets wat niet niet onregelmatig voorkomt) zoekt vaak heil in de woning van één van haar collega's, waardoor je meerdere meiden in dure huurwoningen in de vrije sector krijgt.

Als het aan komt op 'normalisering' van prostitutie en 'empowerment' voor prostituees, gaat het echter alleen over het redden van slachtoffers of meiden de prostitutie uit helpen. Empowerment wordt niet gegeven aan prostituees die de branche niet willen verlaten of geen slachtoffer zijn. Dit toont aan dat wederom de gemeente ons nog steeds alleen maar ziet als slachtoffers die zo snel mogelijk met dit beroep willen stoppen, in plaats van zelfstandige ondernemers.
In plaats van ons de mogelijkheid te geven veilig de branche in te stappen, door een legaal bemiddelingsbureau op te zetten die prostituees helpt met het papierwerk, het vinden van een woonplek, financiën etc., komen er meer regeltjes, en daar bovenop nog weer eens manieren om de mensen bestrijden die ons helpen.
In plaats van ons meer rechten te geven, zodat we een normale woonplek kunnen huren, een bankrekening kunnen openen, leningen kunnen krijgen, en hypotheken kunnen aangaan, zodat we niet afhankelijk zijn van de dure huurwoningen in de vrije sector en 'illegale bemiddelingsbureaus', krijgen we er nieuwe regels bij bovenop recent geïntroduceerde regels zoals de verhoging van de minimumleeftijd van 18 naar 21 (ondanks het feit dat er geen minderjarige gevonden werd tijdens de ruim 2500 controles in de raamprostitutie). Nieuwe regels zijn o.a. een verplicht intake interview met de exploitant, en de verplichting tot het opvolgen van de hygiënerichtlijnen, etc. Alle regels zijn gericht op het vinden van slachtoffers, of ons beroep nog complexer maken, maar geen enkele op echte empowerment.
Tevens lijkt empowerment ook in te houden dat je óf stopt met dit beroep of opvang zoekt als slachtoffer van mensenhandel, blijkbaar is het volgens de gemeente alleen mogelijk prostituees te 'empoweren' als dit inhoudt dat je stopt met dit beroep. Echter, echte empowerment, zoals agentschappen verbieden prostituees op basis van hun beroep te weigeren voor huurwoningen, of banken verbieden prostituees te weigeren als klant, staan niet op de lijst.
Ook voorkomen dat vrouwen de prostitutie in stappen lijkt eerder het doel te zijn, dan hen te helpen hun doel te bereiken om als zelfstandig sekswerker aan de slag te kunnen gaan. Nee, de gemeente helpt je liever prostitutie te ontwijken, waardoor er nog maar één optie voor ons over blijft, en dat is hulp vragen van deze 'illegale bemiddelingsbureaus', met als mogelijk gevolg dat we slachtoffers van mensenhandel worden.

Het rapport toont ons een glimp van wat er momenteel speelt. Een gemeente die beweert dat er enorme hoeveelheden slachtoffers zijn, terwijl het rapport aantoont dat het probleem bij lange na niet zo groot is als zij beweren, en zelfs in grootte afneemt. Daar bovenop laat dit rapport mooi zien hoe ver hun beeld over de wereld van de prostitutie afstaat van de werkelijkheid, aangezien de meeste van hun gemelde 'vermoedelijke' slachtoffers in ten minste 63% van de gevallen geen slachtoffer blijken te zijn.
Het laat ons ook zien dat het sluiten van de ramen om mensenhandel te bestrijden niet heeft gewerkt, sterker nog, het probleem lijkt zich slechts te verplaatsen naar de illegale prostitutie, waar het veel moeilijker te registreren, controleren en te bestrijden valt.
Verder laat dit rapport zien dat de gemeente prostituees nog steeds niet erkent als zelfstandige ondernemers, aangezien empowerment van prostituees alleen lijkt te draaien om het redden van slachtoffers en prostituees de branche uit te helpen. Daar komt nog eens bij dat we, wederom, weer te maken krijgen met meer regelgeving, terwijl de echte problemen die het rapport noemt niet aangepakt worden door prostituees bijvoorbeeld meer rechten te geven.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

FACT: NETHERLANDS, prostitution is legal: 127 murders. SWEDEN, where pimping, buying, brothel-keeping are banned: 1

Dat is wat een tweet zegt die rondgaat op het internet. Deze informatie is afkomstig van een bericht van een cold case team van de politie (bron hier), die oude moordzaken onderzoeken. In dit bericht wordt vermeld dat 127 prostituees zijn vermoord in de afgelopen 30 jaar. En dat is precies waar de zogenaamde 'feiten' uit deze tweet de mist in gaat.

Maar laten we bij het begin beginnen. De tweet heeft het over 127 moorden, maar vermeld er niet bij binnen welk tijdsbestek, waardoor mensen het idee krijgen alsof hetzelfde tijdsbestek wordt gehanteerd voor de Zweedse en de Nederlandse moorden, zoals een ander artikel zelfs hier beweerd. Dit is echter niet waar. De 127 moorden zijn afkomstig van de afgelopen 30 jaar, van 1987 tot en met 2013, terwijl de moorden uit Zweden zijn geteld vanaf 1998, dus slechts een periode van 15 jaar. Dit betekent dat het tijdsbestek voor Zweden (15 jaar) twee keer zo kort is als die voor Nederland (30 jaar).

Maar er kloppen wel meer dingen niet aan deze zogenaamde 'feiten'. Laten we bijvoorbeeld eens kijken naar het simpele feit dat prostitutie in Nederland legaal is, en daardoor veel zichtbaarder en opener. Terwijl in Zweden de klanten crimineel zijn, waardoor prostitutie ondergronds is gegaan.
Dus terwijl in Nederland prostituees redelijk makkelijk te vinden zijn, en velen zichzelf zelfs hebben geregistreerd bij de KvK, waardoor het makkelijker is te achterhalen of iemand een prostituee was of niet, hebben de autoriteiten in Zweden geen flauw benul wie een prostituee is en wie niet. Het is dan ook geen wonder dat Zweden slechts 1 vermoorde prostituee heeft kunnen tellen, omdat ze simpelweg geen flauw idee hebben welke van de vermoorde vrouwen prostituee waren en welke niet, behalve dus in dat ene geval. En zelfs als een klant weet dat een prostituee vermoord was, dan gaat hij dat nooit toegeven, want dat zou hem niet alleen een verdachte maken voor de moord, maar hij kan ook nog eens gearresteerd worden voor het bezoeken van een prostituee. Dit toont dus alleen maar aan dat Zweden geen flauw idee heeft hoeveel prostituees er zijn, waar ze zich bevinden, of hoeveel van hen in gevaar verkeren. Kortom, een zorgwekkende situatie.
Dus eigenlijk komt het gewoon hier op neer. Als je een prostituee bent in Zweden, en je bent in gevaar, dan ben je gewoon de lul, want de politie komt je niet helpen, omdat ze geen idee hebben waar je bent of wat je doet. Terwijl in Nederland prostituees beschermd worden door de politie, en klanten minder bang zijn hun mond open te doen.

Dus de cijfers uit Zweden gaan ons niet echt helpen in dit geval. Ten eerste omdat ze niet weten wie de prostituees zijn, maar ten tweede ook omdat ze nooit zouden willen toegeven dat hun geliefde Zweedse model alleen maar prostituees meer in gevaar heeft gebracht dan dat het hen beschermd.
Maar wat ons wel zou kunnen helpen zijn de cijfers uit Nederland. Immers, prostitutie mag dan wel gelegaliseerd zijn in 2000, maar zelfs voordat het legaal was is het nooit strafbaar geweest. Dit betekent dat prostitutie voordat het gelegaliseerd werd vrijwel net zo zichtbaar was als dat het heden ten dagen is, alleen minder goed beschermd. Dus de vraag komt eigenlijk hier op neer: Zijn er meer of minder moorden gepleegd in Nederlands sinds de legalisering in 2000? Want als er inderdaad minder moorden zijn gepleegd na de legalisering, zou dat aantonen dat de legalisering prostituees beter beschermt dan het niet te legaliseren, zoals in Zweden.

Nederland heeft prostitutie gelegaliseerd in 2000. Dit betekent dat die 127 moorden niet alleen afkomstig waren uit een periode waarin prostitutie gelegaliseerd was, maar ook een periode bevat waarin prostitutie nog niet gelegaliseerd was. Sterker nog, we hebben het over 13 jaar gelegaliseerde prostitutie EN 17 jaar waarin prostitutie nog niet gelegaliseerd was. Kortom, we kunnen er niet automatisch vanuit gaan dat die 127 moorden veroorzaakt worden door de legalisering, en al helemaal niet omdat het merendeel van deze periode plaatsvond in een tijd waarin het nog niet was gelegaliseerd.
Gelukkig biedt het internet ons hier een uitkomst in. Er zijn een paar websites (bron 1 en 2) die de prostitutiemoorden bijhouden. Ze proberen zoveel mogelijk moorden bij te houden, maar zoals je kunt nagaan, hoe ouder de zaken zijn, hoe moeilijker het is om ze terug te vinden. Dit verzekert ons er dus van dat de cijfers van na 2000 redelijk goed up-to-date zullen zijn, en dat hoe meer we terug in de tijd gaan het moeilijker wordt om er informatie over te vinden. Dit heeft allemaal te maken met het feit dat sinds de introductie van het internet het makkelijker is geworden om informatie terug te vinden, terwijl voor het internet het veel lastiger is om de moorden terug te vinden. Kortom, hoe recenter de informatie, hoe accurater ze zijn.

En om het eerlijk te maken bij het tellen van de moorden, tel ik zowel het aantal moorden van voor en na de legalisering over eenzelfde tijdsbestek, wat betekent van 1986 tot 1999 voor niet-gelegaliseerde prostitutiemoorden, en van 2000 tot 2013 voor wel gelegaliseerde prostitutiemoorden, beide een periode van 13 jaar.
Als ik simpelweg het aantal moorden tel van de bekende bronnen, komt ik uit op 40 moorden van vóór de legalisering (waarvan de laatste moord terug ging tot 1989 wat inhoudt dat er waarschijnlijk informatie aan ontbreekt), en 27 moorden sinds prostitutie is gelegaliseerd. Om jullie een beetje een idee te geven, dit betekent dat vóór de legalisering in Nederland er ieder jaar ongeveer 3 prostituees vermoord werden, terwijl sinds de legalisering dit verlaagd is naar 2 prostituees per jaar. Dit betekent dus dat sinds de prostitutie is gelegaliseerd er 1 prostituee per jaar minder vermoord wordt. In totaal zijn er 14 moorden minder gepleegd in dezelfde periode na de legalisering. Dat is een reducering van 35% minder moorden sinds de legalisering!

Maar denk er ook eens even over na voor een momentje. Waarom zou het legaliseren van een beroep datzelfde beroep minder veilig maken? Ieder normaal denkend mens kan maar tot één conclusie komen, en dat is dat hier helemaal niets van klopt. Immers, als een beroep legaal is, hebben mensen rechten, mensen worden beschermd en mensen hoeven zich niet verborgen te houden. Dit maakt het handhaven van de wet voor de politie een stuk makkelijker, misdaden oplossen wordt makkelijker, maar nog belangrijker: misdaden voorkomen wordt makkelijker.
Welke verklaring kunnen andere mensen geven waarom een beroep ondergronds drukken het veiliger zou maken? Iedere idioot weet dat iets ondergronds dwingen het allemaal maar makkelijker maakt voor criminelen om hun vinger in de pap te krijgen. Kijk maar naar de jaren '30 en de drooglegging in Amerika, heeft dat destijds de alcohol industrie veiliger of minder veilig gemaakt? Ik geef alvast een kleine hint, Al Capone werd niet alleen gearresteerd omdat hij zijn belastingen ontdook.
De enige logische verklaring zou zijn waarom het aantal moorden op prostituees zou verminderen door de klant strafbaar te stellen, is als alle prostituees zouden beslissen te stoppen of uit het land te vertrekken. Dat is vast en zeker iets dat de Zweedse overheid zou willen claimen, maar we weten allemaal dat dit niet waar is. Alleen omdat de Zweedse overheid de prostituees niet kan vinden, of slecht een klein aantal, betekent niet dat ze er niet zijn. Het betekent slechts dat het ondergronds is gegaan, naar plaatsen waar de autoriteiten er geen controle over hebben, en waar het recht van de sterkste geldt. En ik kan je nu alvast vertellen, dat de prostituees niet de sterkste zijn.

De feiten die in bovenstaande tweet vermeld worden zijn VALS. Ten eerste, de 127 moorden komen uit een periode die twee keer zo lang is als het vermelde nummer uit Zweden. Ten tweede, een meerderheid van de 127 moorden zijn gepleegd in de periode van vóór de legalisering (60% ervoor, 40% erna). En ten derde, sinds de legalisering is het aantal vermoorde prostituees gedaald met 35%, wat aantoont dat de legalisering het aantal vermoorde prostituees heeft verminderd. Maar nog belangrijker is, Zweden kan niet het aantal prostituees bijhouden, omdat ze het ondergronds hebben gedwongen, wat betekent dat ze geen idee hebben hoeveel prostituees er vermoord worden.

Na enkele jaren in ons prachtige appartement te hebben gewoond zijn we nu gedwongen op zoek te gaan naar een nieuwe plek. Niet omdat we de huur niet op tijd hebben betaald, niet omdat mijn huisbaas erachter is gekomen wat ik voor beroep doe en het daar niet mee eens is, niet omdat de buren problemen hadden met mijn beroep. Nee, simpelweg omdat hij terugkomt uit het buitenland en wij daarom niet meer in zijn appartement kunnen verblijven.

De laatste keer duurde het ongeveer 6 maanden voordat we een appartement hadden gevonden met een huisbaas die mijn beroep accepteerde. Het was een lange en moeilijke zoektocht, en we werden meerdere keren geweigerd puur vanwege mijn beroep. Ze zeiden het niet altijd direct tegen ons, maar soms werden we gewoon afgewezen met het excuus dat het appartement niet meer beschikbaar was zodra ze van mijn beroep hoorde, maar als mijn vriend dan een paar dagen later belde met een ander nummer bleek dit helemaal niet het geval te zijn.
Een ander appartement was ook zogenaamd 'reeds verhuurd', dat appartement heeft nog ruim een half jaar leeg gestaan na ons bod. Andere agentschappen waren er soms heel eerlijk over, en vertelden ons dat niemand ons zou accepteren met mijn beroep.

Het laatste appartement wat we bezochten, voordat we het huidige appartement vonden, was de deal al bijna rond. Ik stond net op het punt het contract te tekenen, had het geld cash bij de hand om alles te betalen, toen de eigenaar ineens terug begon te krabbelen en bedenkingen kreeg. 'Ja, maar was als je straks allemaal klanten hierheen haalt, dat wil ik niet!' zei hij tegen me. Het is één van de vele argumenten die ik heb gehoord van mensen waarom ze bang zijn om sekswerkers te accepteren.
Maar zelfs als je ze uitlegt waarom je achter het raam werkt, omdat je dan niet je klanten naar huis hoeft te nemen, dan zijn ze nog niet overtuigd. Na een tijdje had ik genoeg van de discussie en zei ik tegen hem dat ik zijn appartement niet meer hoefde. Hij was geschrokken, en plots begon hij me te vertellen dat het geen probleem was en dat ik het appartement mocht hebben, maar dat ik alleen mijn KvK registratie niet op het adres mocht zetten. Maar ik had er al genoeg van. Of je bent blij dat je nieuwe huurders hebt, of je begint niet te klagen.

Onze huidige verhuurder had er helemaal geen problemen mee. Het was gewoon geen punt voor hem zolang we zijn appartement netjes hielden en de huur op tijd betaalde. We hebben verder weinig contact met hem, omdat we nooit problemen met hem hebben en hij nooit met ons. Hij weet dat we op tijd de huur betalen, hij weet dat we geen zooitje van zijn appartement maken, en hij weet dat ik m'n klanten niet mee naar huis breng.
Maar helaas denken niet veel mensen zoals hem, zoals we nu ook weer gemerkt hebben bij de zoektocht naar een nieuw appartement. Appartementen die ons geweigerd worden zijn geen verassing meer. Sterker nog, het is eerder een verassing voor ons als mensen het wel accepteren.

Vandaag was er weer zo'n voorbeeld van geweigerd worden puur vanwege mijn beroep. We waren geïnteresseerd in een appartement, maar zoals zo vaak vroeg het agentschap ons om informatie omtrent ons inkomen, onze werkgevers en onze beroepen. Wij voelen ons niet geroepen om hierover te liegen, immers, als we erover liegen kunnen mensen er altijd later zelf nog achter komen en dan kun je grotere problemen ermee krijgen. Maar vaak hoef je niet eens te vertellen wat voor werk je doet, alleen vertellen dat je uit Roemenië komt en ZZP'er bent zegt hen al voldoende. Ten tweede, ik heb veel liever een appartement van iemand die mijn beroep gewoon accepteert, dan iemand die alleen maar in vooroordelen denkt over dit beroep.
Dus mijn vriendje schreef hen een e-mail waarin hij ons inkomen vermelde, zijn werkgever en onze beroepen vermelde. Hij legde ook uit in de e-mail dat ik dit werk niet vanuit huis doe en mijn werk en privé strik gescheiden houdt. En toen kregen we de mail terug waarin stond:

"Beste Mark,

Ik waardeer je eerlijkheid over je vriendin maar de eigenaar wenst niet te verhuren aan mensen niet uit de seksindustrie. Het zal daardoor lastig worden om een appartement te vinden via agentschappen want die hebben vrijwel allemaal de zelfde criteria van verhuurders meegekregen.

Met vriendelijke groet"

Zoals je kunt zien maken ook agentschappen er geen geheim van dat sexwerkers gediscrimineerd worden puur op basis van hun beroep. Maar ik heb nooit precies begrepen waarom. Immers, prostituees verdienen meer dan genoeg geld om voor de huur te betalen, terwijl andere mensen die een appartement willen huren in het centrum van Amsterdam moeite zullen hebben om de prijs te kunnen betalen die ze in het centrum vragen. Prijzen momenteel liggen zo rond de 1500 euro per maand of hoger. Prostituees dit geld makkelijk in een weekend bij elkaar kunnen verdienen worden zij geweigerd, terwijl anderen met minder salaris wel goedkeuring krijgen. Ik snap die mensen niet. Waarom wil je zo graag mensen weigeren waarvan je zeker weet dat ze makkelijk de huur kunnen betalen, tegenover mensen die moeite zullen hebben om het bedrag bij elkaar te sparen?

De voornaamste reden waarom mensen bang zijn te verhuren aan prostituees is omdat ze onwetend zijn over dit beroep. Ze denken dat we de klanten mee naar huis nemen. Maar als ik mijn klanten thuis zou ontvangen, waarom zou ik dan nog steeds 150 euro per dag betalen voor mijn peeskamer als ik deze toch niet ga gebruiken?
Andere mensen zijn bang dat wij 'duistere' types zullen aantrekken. Maar waarom zou ik 'duistere' types willen aantrekken waar ik woon? Realiseren ze zich dan niet dat ik daar moet wonen en niet zij? Waarom zou ik dat soort types bij mijn woonplek willen hebben rondhangen?
Ze denken automatisch dat omdat je een prostituee bent er ook 'duistere' types om je heen hangen, criminelen en vieze mannetjes, alsof we het leuk zouden vinden om daar onze vrije tijd mee door te brengen. Het is een typisch voorbeeld van hoe legaal prostitutie is gelegaliseerd, maar mentaal nog niet. Het mag dan wellicht een legaal beroep zijn, maar mensen behandelen het nog steeds alsof het illegaal is. We worden nog steeds als melaatse behandeld, als verschoppelingen, als ongedierte. Het enige wat veranderd is sinds de legalisering is dat we nu legaal ongedierte zijn, wat betekent dat we nu belasting moeten betalen om dit te mogen zijn, maar helaas geen van de rechten daarbij krijgen. De legalisering heeft ons alle plichten opgeleverd, zoals belastingen, en regelgeving over hoe we dienen te werken, maar geen van de rechten die andere mensen hebben, zoals een zakelijke bankrekening openen, een lening van een bank krijgen, een hypotheek of zelfs iets simpels als huisvesting.

Maar meestal komt je niet eens tot het punt om dingen uit te kunnen leggen. Automatisch ben je voor hen al een verschoppeling, en krijg je daar niet eens de kans toe. Ze willen gewoon niet naar je luisteren. Immers, voor jouw 100 anderen, zelfs als zij moeite hebben de huur te betalen, alles beter dan een prostituee. Ik begrijp dit totaal niet.
Als het aan mij lag zou ik graag prostituees accepteren in mijn appartementen. Sterker nog, ik zou het zelfs prefereren, aangezien ze altijd op tijd de huur betalen, ze hebben immers al genoeg problemen in het dagelijks leven als prostituee. En ze zullen het nooit aan de grote klok hangen, want dan krijgen ze alleen maar problemen in de buurt ermee. Dus eigenlijk zijn prostituees juist hele goede huurders, aangezien ze zoveel mogelijk problemen willen vermeiden, omdat jij één van de weinigen bent die hun accepteert, en het voor hun heel lastig wordt elders een woonplek te vinden. Daar komt nog eens bij, ze hebben meer dan voldoende inkomsten om de huur te betalen, ze zullen zich uiterst koest houden, omdat ze geen problemen willen.

Helaas worden prostituees echter veelal geweigerd. Ondanks het feit dat prostituee compleet een legaal beroep is, we alle nodige papieren ervoor hebben die de overheid ons verplicht, dat we onze boekhouding netjes op orde hebben dankzij onze boekhouders, en we alle regeltjes netjes volgen, nog steeds accepteren mensen ons niet simpelweg vanwege ons beroep.
De zoektocht naar een appartement is extreem lastig, helemaal in een stad als Amsterdam, waar de zoektocht voor een appartement al bijna zelfmoord op zich is. Om deze reden zie je dan ook vaak dat prostituees samen wonen. De paar meiden die wel een woonplek weten te bemachtigen, nemen vaak andere meiden in huis die nog geen woonplek hebben gevonden. En helaas zijn er gewoon simpelweg te weinig huisbazen prostituees toe om iedere prostituee een plek te bieden. Hierdoor komen huisbazen die prostituees accepteren in een monopoly positie terecht, waarin ze extreem hoge eisen kunnen stellen, omdat ze weten dat de prostituees toch elders geen plek hebben. En toch vragen politie en politici zich dan af hoe het komt dat 10 meiden in 1 huis samen wonen, en zien ze dat direct weer als een aanwijzing van mensenhandel.
Als zo'n meid alles op de naam laat zetten van haar vriendje, omdat de huisbaas die wel accepteert maar de meiden niet, schreeuwen mensen weer dat het mensenhandel is, omdat de meid overal voor betaalt terwijl alles op zijn naam staat. Ja, natuurlijk staat alles op zijn naam omdat jullie nooit prostituees willen accepteren als huurders!
En dan zijn er mensen heel erg verbaasd als één zo'n man misbruik maakt van de positie waar hij in zit, en het meisje die hij uit de brand helpt, door het appartement en het geld aan zich toe te eigenen. Ja, inderdaad, prostituees discrimineren op deze manier, en hen niet dezelfde rechten gunnen die andere mensen wel hebben, zorgen ervoor dat prostituees kwetsbaarder zijn voor échte mensenhandel!

Dus, mijn beste lezers, huisbazen, politie en politici. Als jullie echt mensenhandel willen bestrijden, dan lijkt het mij handig om eerst er eens voor te zorgen dat wij de rechten krijgen die wij verdienen. Dat discriminatie tegen prostitutie stopt. Alleen als prostituees zich vrij kunnen bewegen in dit land, en niet continu slachtoffer zijn van discriminatie, stigmatisatie en criminalisatie, dan worden prostituees minder kwetsbaar voor mensenhandel. Alles wat bijdraagt aan de stigmatisatie, criminalisatie of discriminatie van prostituees ondersteunt mensenhandelaren om meer slachtoffers te maken. Daar komt nog eens bij dat, als je prostituees meer rechten toekent ze zich vrijer kunnen bewegen waardoor ze minder kwetsbaar zijn in hun positie, maar het ook nog eens makkelijker maakt om échte slachtoffers van mensenhandel te herkennen. Immers, hoe vrijer een prostituee zich kan bewegen en gedragen, hoe groter het contrast wordt met iemand die dat niet kan. Dus stop alsjeblieft de mensenhandel, en geef ons de rechten en niet alleen de plichten.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer