Al een tijdje circuleert er op het internet een video, het is een video van de Wallen in Amsterdam met een boodschap die bedoelt is om de aandacht van mensen te trekken. Het filmpje heet 'Girls going wild in the red light district' en kun je hier vinden:
De video is een bewustwordingsvideo gemaakt voor Stop The Traffik, om meer aandacht te vragen voor mensenhandel in de prostitutie industrie. De video laat op het einde de volgende tekst zien:
'Every year, thousands of women are promised a dance career in Western Europe. 
Sadly, they end up here.'
Deze video wordt ook vertoont in het Red Light Secrets prostitutie museum op de Wallen, en is bedoeld om mensen te informeren over het leven achter de ramen (lees meer over het museum hier).

Ik vind deze video walgelijk, het geeft mensen het idee alsof de meeste vrouwen op de Wallen in Amsterdam gedwongen zijn om daar te werken, hierheen gebracht onder valse voorwendselen van een danscarrière of een baan als serveerster of iets dergelijks. Deze video doet het niet alleen voorkomen als de meeste prostituees op de Wallen gedwongen worden, maar ook nog eens alsof de meiden die hier werken zo dom en naïef waren om voor zo'n dom smoesje te vallen.

Wat wel interessant is aan deze video, is de tekst aan het einde van de video, slechts twee zinnen die zo bordevol met leugens zit, dat ik ze in stukken moet hakken om dat uit te leggen. Dus laten we maar eens beginnen met de eerste zin:
'Every year, thousands of women are being promised a dance career in Western Europe.'
Nu weet ik wel zeker dat er inderdaad duizenden vrouwen per jaar een danscarrière beloofd krijgen, in Europa of in andere delen van de wereld, maar meestal worden ze dan ook danseres. De duizenden, waarover de mensen het in deze video hebben, zijn natuurlijk de duizenden vrouwen die gedwongen in de prostitutie zouden belanden. Sterker nog, volgens de video belanden ze 'hier'. Wat zou betekenen dat ieder jaar duizenden vrouwen gedwongen achter het raam op de Wallen in Amsterdam zouden belanden, volgens deze video.
Dat is best interessant, aangezien er maar 400 ramen in Amsterdam zijn (bron). Volgens de mythe die de meeste dwongen prostitutie verhalen gebruiken, worden prostituees gedwongen om lange werkdagen te maken, van 12 tot 18 uur per dag, dus dat zou betekenen dat ze zowel de dag als de avond shift draaien. Dus dat laat geen ruimte over andere vrouwen, want je kunt slechts één vrouw per dag achter één raam zetten, en geen twee vrouwen per dag. Dit zou betekenen dat er slechts plaats is voor 400 vrouwen op de Wallen als alle vrouwen gedwongen zouden zijn.
Maar aangezien dat nog niet eens in de buurt komt van de duizenden waar ze het over hebben in de video, moet we een andere optie proberen. De andere optie is natuurlijk dat deze gedwongen vrouwen allemaal slechts één shift per dag zouden werken (wat niet echt overeen komt met al die verhalen over gedwongen prostitutie), maar zelfs dan nog hebben we het nog maar over 800 vrouwen (400 in de dag, en 400 in de avond), en dan komen we nog steeds niet uit op de 'duizenden' waar ze het over hebben in de video. En dan gaan we er nu dus zelfs vanuit dat alle vrouwen op de Wallen gedwongen zouden zijn!
Dus waar het eigenlijk op neerkomt, is het simpele feit, dat duizenden gedwongen prostituees op de Wallen in Amsterdam onmogelijk is, simpelweg omdat er niet genoeg ramen zijn. Sterker nog, als je alle legale prostitutie bij elkaar telt, werken er maar 900 prostituees per dag in Amsterdam! En dat is inclusief escort, clubs en raamprostitutie tezamen!

Maar dan gaan we er nog vanuit dat alle prostituees gedwongen zouden zijn. En we weten dat niet alle prostituees gedwongen worden. Dus hier gaat de video weer de fout in. Dus laten we er eens vanuit gaan dat ze bedoelde te zeggen dat niet alle gedwongen vrouwen hier terecht komen, maar slecht sommige. Dan zou dat natuurlijk handig zijn geweest als ze dat in die video erbij hadden gezegd, om de mensen uit te leggen dat niet iedere prostituee op de Wallen in Amsterdam gedwongen wordt, maar ik ben er vrij zeker van dat de makers van deze video daar niet echt wakker van lagen. Ze stigmatiseren liever alle prostituees, dan dat ze geen aandacht (lees subsidie) krijgen voor hun organisatie.
Maar laten we er nu eens vanuit gaan dat ze bedoelden dat 'velen' van hier terecht zouden komen. Zelfs als 'velen' van hen hier terecht zou komen, zou dat toch ook eens in een rechtszaak naar voren moeten komen van zo'n gedwongen prostituee in Amsterdam. Maar grappig genoeg zijn in de meeste rechtszaken die ik heb gelezen over prostitutie in Amsterdam, de meiden wel op de hoogte geweest van het feit dat ze hier kwamen werken als prostituee, sterker nog, ze stemden hier zelf mee in!
En zelfs nog grappig is het feit dat er geen enkele rechtszaak te vinden valt over een prostituee uit Amsterdam, waarin het meisje was geworven onder de valse voorwendselen van een danscarrière, of zelfs nog maar als serveerster ergens in West-Europa. Sterker nog, de meeste rechtszaken over mensenhandel, gaan over vrouwen die wisten dat ze hier in de prostitutie in Amsterdam gingen werken en daar zelf mee in stemden, maar uiteindelijk bedrogen werden over de kosten hierover, waardoor de uitgebuit werden. En er zijn maar een paar rechtszaken te vinden van prostituees op de Wallen in Amsterdam waarin een prostituee echt gedwongen werd om dit werk te doen, maar in géén van die gevallen werden ze erin geluisd met een verhaaltje over een danscarrière.
En er is een groot verschil, tussen uitgebuit worden, of gedwongen worden tot prostitutie. Aangezien gedwongen worden tot prostitutie betekent dat iemand jouw dwingt tot prostitutie, terwijl je dat zelf dus niet wilt doen. Terwijl uitbuiting alleen maar inhoudt dat iemand druk op je uitoefent om diegene geld te betalen (dwingen om te betalen) voor een afspraak die je hebt gemaakt om prostituee te worden, waarmee je zelf instemde. Een uitgebuite prostituee is in 99% van de gevallen een meisje die zelf voor dit beroep koos.

En zoals ik al eerder heb aangetoond in deze post hier, is dat maximaal 8-10% van de prostituees op de Wallen mogelijk gedwongen wordt volgens wetenschappelijk onderzoek. Dit zou dus neerkomen op maximaal 50 tot 90 meisjes in totaal op de Wallen, en dat komt nog niet eens in de buurt van de 'duizenden' vrouwen waar ze het in deze video over hebben.
Interessant om te weten is dat klaarblijkelijk Stop The Traffik meerdere versies van dit filmpje online heeft staan. In één van die versies hier staat er bijvoorbeeld ineens 'Sadly too many of them end up here', wat een aanpassing is op hun eerdere statement dat 'ze hier belanden' (dus allemaal). Maar de vraag is natuurlijk, wat is 'te veel'? Aangezien ieder slachtoffer van mensenhandel er al één 'te veel' is.


Het lijkt er wel op dat deze video gemaakt is met in het achterhoofd de TV serie Matroesjka's. Matroesjka's was een Belgische mini-serie over een groep Oost-Europese vrouwen, die verteld werden dat ze danseres konden worden en op een tour door Europa zouden gaan, en uiteindelijk belande in een bordeel/stripclub in Antwerpen.
De TV serie werd in België en Nederland (tezamen met vele andere landen waar het werd uitgezonden) gezien als een enorm succes in het waarschuwen voor mensenhandel in de Nederlandse en Belgische seksindustrie. Naast het feit dat de meeste dingen die in de TV serie getoond worden, gewoon in realiteit niet kunnen gebeuren (simpele dingen zoals paspoorten die worden afgepakt, een bordeel dat niet gesloten wordt na een razzia met zulke serieuze aanwijzing van mensenhandel, meisjes die op het podium in huilen uitbarsten zonder dat ook maar één klant dit bij de politie meld, etc. etc. etc.), wat vaak voorkwam in de serie is dat vrouwen probeerde te ontsnappen en het op een rennen zette.
Grappig genoeg is dit nog nooit voorgekomen op de Wallen in Amsterdam, ondanks het feit dat een mogelijke 'pooier' op veel meer afstand staat van de meiden (dankzij de politie die hier op let), en dat dit de meiden genoeg kansen zou geven om weg te rennen. Als het dus echt zo zou zijn, dan zouden de straten in Amsterdam op de Wallen gevuld worden met dames die de straat op en af rennen, schreeuwend om hulp.
De enige keer dat ik een prostituee over straat heb zien rennen en schreeuwen, was omdat één of andere eikel iets van haar had gestolen, en ze hem achterna rende. Dus als zij dat kan, had ze ook weg kunnen rennen voor haar pooier als ze dat had gewild. Per slot van rekening is het politiebureau slechts een paar straten verderop.

Maar deze video is er alleen maar om valse berichten naar buiten te brengen over mensenhandel en gedwongen prostitutie op de Wallen in Amsterdam. Er zijn veel van dit soort video's online, die miljoenen mensen weten te bereiken (de Stop The Traffik video alleen al is 11 miljoen keer bekeken), die mensen gewoon verkeerde informatie geven, en daarbij een negatieve invloed uitoefenen op de meningen van mensen over ons beroep, maar nog veel belangrijker, een negatieve invloed invloed uitoefenen op de meningen van mensen over ons zelf.
Er zijn simpelweg te veel video's op het internet om ze stuk voor stuk te behandelen voor mij, maar er is er nog ééntje die ik hier graag even wil noemen, en dat is de volgende video:

En weer, net als de Stop The Traffik video, bevat ook deze video weer tekst die mensen compleet misleiden over de gevaren en invloed van mensenhandel. Wederom een video die barst van de misleidende statements, en sommige feiten die door elkaar gehaald zijn, of verkeerd begrepen zijn. De tekst is als volgend:

Prostitution in Amsterdam's Red Light District is legal and regulated.
Though some girls work here by choice, many are trafficked from Central and Eastern European countries. Prices starts at just fifty Euro for thirty minutes. Over 1000 women sell sex in windows. They are open 24 hours a day.
Prostitutes even have a union (De Rode Draad), but most won't become a member for various reasons. Amsterdam prostitutes pay an avarage of 85 Euros for a small room during the day shift and 115 for the night shift. Ownership of the windows is divided between many small landlords.
In 2009 a window prostitute was killed during her night shift, and the murderer was never caught.
Amsterdam legalized prostitution to eliminate crime, but instead legalization made human trafficking rampant. The Amsterdam City Council has noticed the side effects of prostitution and have reduced the number of brothels in the past few years.

Het eerste gedeelte gaat nog goed, inderdaad is prostitutie in Amsterdam (tezamen met de rest van Nederland trouwens) legaal en gereguleerd. Dit is dan ook de reden dat veel vrouwen naar Amsterdam (en Nederland) komen, want hier kun je dit beroep legaal en veilig doen, terwijl het in veel andere landen niet legaal is en daarom ook stukken onveiliger is. Sterker nog, doordat het beroep hier legaal is, zijn de meeste prostituees in dit land ook niet gedwongen. De regulering van de prostitutie heeft voor een enorme toestroom van vrouwen uit andere landen gezorgd die voor dit beroep hebben gekozen. Het trekt dus eerder vrouwen aan die voor dit beroep kiezen, dan dat het mensenhandelaren zou aantrekken, aangezien het hier veel meer gecontroleerd wordt, en daarom veel moeilijker is om een meisje tot prostitutie te dwingen in dit land. Het is immers veel makkelijker om iemand tot iets te dwingen als niemand het kan zien, en er geen controle is, zoals in landen waar het illegaal is. Kortom: waarom zou een mensenhandelaar het risico nemen gepakt te worden, terwijl de pakkans veel kleiner is in een land waar de politie en de overheid er geen controle over hebben?

Dan claimt de video dat 'sommige' meiden vrijwillig werken, maar dat 'velen' van hen gedwongen zijn. Het ligt natuurlijk aan de invulling van de kijker om te definieren hoeveel 'sommigen' en hoeveel 'veel' meiden zijn, aangezien sommige mensen al zouden zeggen dat 10 meiden al 'veel' zijn, terwijl het voor andere meer dan de helft is. Kortom, wat is veel? En wat is sommige?
Maar ik denk dat we gerust kunnen aannemen dat als slechts 'sommigen' het vrijwillig doen, en 'velen' gedwongen zijn, zoals het in de video staat, dat de video bedoelt dat zeker meer dan de helft gedwongen wordt, en dat slechts een klein deel, misschien zoiets van 20 of 30% van de prostituees het vrijwillig doet.
Natuurlijk hoef ik niet uit te leggen, zoals ik al eerder heb uitgelegd, dat slechts een klein deel van maximaal 10% van de meiden gedwongen wordt. Dit zou dus eerder betekenen dat 'sommige' meiden gedwongen worden, en dat 'velen' van hen vrijwillig werken, wat precies het tegenovergestelde is van wat de video beweert.
Grappig detail hierbij is dat de meiden die in beeld zijn op de video er vrijwillig werken (aangezien ik de dames in de video allemaal persoonlijk ken). Maar ik denk dat de maker van deze video niet de moeite heeft genomen om dat even na te vragen.

Het deel over de prijzen klopt (alhoewel de toevoeging van het woord 'just' het doet klinken alsof het heel goedkoop is, wat natuurlijk het doel van de filmmaker is), maar de tijd die je hiervoor krijgt is dan helaas weer verkeerd. Een klant krijgt ongeveer 20 minuten voor 50 Euro, waarvan 5 minuten extra inbegrepen zijn voor het uit- en aankleden van de klant. Dat meer dan 1000 vrouwen seks verkopen klopt. Maar de Wallen zijn niet 24 uur per dag open. Wellicht dat mensen dat denken, maar de ramen zijn gewoon 's morgens gesloten, en dan worden de kamers en de ramen dan ook schoon gemaakt.

Dan is er een interessant vermelding van De Rode Draad. De Rode Draad is echter geen 'union' (vakbond), en is ook nooit een vakbond geweest, het was een stichting die zich richtte op het verbeteren van de positie van de prostituee. De Rode Draad is echter opgeheven in 2009, als een gevolg van een subsidie stop. Dit zou dus ook verklaren waarom 'de meeste geen lid willen worden', aangezien het best lastig is om lid van iets te worden als het niet meer bestaat.

Het gedeelte over de gemiddelde prijzen voor de huur van een raam overdag zijn aardig correct, maar de avond shift is ongeveer zo'n 150 Euro, en niet 115 Euro zoals er in deze video staat. En het gedeelte over de raamexploitanten klopt ook aardig, alhoewel er ook raamexploitanten zijn die veel kamers hebben.
Maar dan springt de video ineens over naar een moord die is gepleegd op een prostituee in 2009. Natuurlijk is het idee hierachter om te suggereren dat sinds de legalisatie en regulatie van prostitutie in Nederland, die situatie voor prostituees er alleen maar slechter op is geworden, en het dus een slecht idee is. Maar als je kijkt naar het aantal prostituees dat vermoord is sinds de regulering van prostitutie in 2000 op de Wallen, kom je erachter dat er maar 2 dames vermoord zijn.
Terwijl in een net zo'n lange periode (14 jaar), van vóór de regulatie van prostitutie, er 3 prostituees vermoord zijn op de Wallen. Dus eigenlijk zit er weinig verschil tussen het aantal moorden op prostituees op de Wallen voor en na de legaliseren en regulering, sterker nog, je zou zelfs kunnen zeggen dat het aantal moorden is afgenomen, aangezien er 1 moord minder is gepleegd in een zelfde periode als vóór de regulering.

Dan vermeld de video correct dat Amsterdam (of eigenlijk Nederland) prostitutie heeft gelegaliseerd om misdaden te voorkomen. Maar dan claimt de video opeens dat het aantal gevallen van mensenhandel sterk is gestegen sinds die tijd. Interessant om te lezen, aangezien we nu inmiddels wel weten dat deze cijfers van mensenhandel sterk overdreven zijn. En ten tweede, het interessantste is nog wel dat mensenhandel wereldwijd een groter probleem is geworden, dus niet alleen in Amsterdam, het gebeurd dus wereldwijd. En aangezien de meeste landen niet zoals Nederland de prostitutie gereguleerd hebben, zou je zelfs kunnen zeggen dat de oorzaak hiervan ligt in het feit dat andere landen niet het voorbeeld van Nederland hebben gevolgd, door prostitutie te reguleren waardoor je het beter kunt controleren en beschermen om daarmee mensenhandel te bestrijden.
En zoals we gezien hebben met het aantal moorden op prostituees op de Wallen sinds de regulering, is dat het aantal moorden gedaald is sinds die tijd, met andere woorden, de veiligheid is verbeterd hierdoor, en niet slechter geworden zoals de video suggereert.

Dan gaat de video verder met de bewering dat de Gemeente Amsterdam de bijwerkingen van hun beleid hebben gezien en daarom het aantal ramen heeft verminderd. Maar wat de video er grappig niet bij vermeld is het feit dat de Gemeente Amsterdam iedere rechtszaak van de deze zogenaamde 'bijwerkingen' heeft verloren. Sterker nog, de Gemeente Amsterdam heeft inderdaad het aantal ramen verminderd, maar niet doordat ze misdaad konden aantonen, maar simpelweg door de eigenaren eruit te kopen, aangezien ze iedere rechtszaak van de eigenaren verloren hebben.
Interessant detail hierbij is de Gemeente Amsterdam nu beweert dat sinds ze die rechtszaken hebben verloren, het aantal gedwongen prostituees nu ineens onbekend is, en overal tussen de 10 en 90% zou kunnen liggen. Kortom, de Gemeente Amsterdam heeft gebluft en gefaald. De Gemeente heeft iedere rechtszaak tegen deze zogenaamde 'criminogene ondernemingen' verloren, op het simpele feit dat ze nooit criminogeen waren geweest.

Deze video werd gemaakt door Renee Cole, een Lady Gaga kloon, die schijnbaar niet zo open is op het gebied van seksualiteit als Lady Gaga zelf. Wat me nog het meeste stoort aan deze video, is dat ze niet de prostituees in haar video onherkenbaar heeft gemaakt, wat al aantoont hoe weinig respect deze vrouw heeft voor deze prostituees, hun familie en vrienden. Ik ken alle meiden in deze video persoonlijk, en ik kan nu al zeggen dat deze meiden hier niet blij mee zijn, en niet wisten dat ze gefilmd werden. Deze video schendt hun privacy, en hun portretrecht, en maakt deze video daarmee illegaal.
En waarschijnlijk, naast het gebrek aan respect dat Renee Cole toont aan deze prostituees, door hun volledig herkenbaar te tonen in deze video, en daarmee hun privacy en portretrechten te schenden, was ze ook niet op de hoogte van de problemen waarin deze meiden terecht zouden kunnen komen door deze actie van haar. Deze meiden hebben familie in hun land van herkomst die niets weten van hun beroep. Sterker nog, voor sommige van hen wordt dit gezien als een schande, en kunnen ze hierdoor serieus in de problemen komen met hun familie.

Ik weet dat Renee Cole niet de enige is die prostituees filmt of foto's van ze maakt. Veel mensen op de Wallen nemen foto's of filmpjes van ons waarin we volledig herkenbaar in beeld komen. Ondanks het feit dat de tour begeleiders ze vertellen dat ze geen foto's mogen makken van de prostituees, en ondanks het feit dat we op veel ramen een sticker hebben waarop dat staat, doen die mensen het alsnog.
En het is niet zo dat we verlegen voor een camera zijn of zo, of dat we willen dat mensen er voor betalen. Het heeft simpel te maken met feit dat veel prostituees, waaronder ikzelf, familie en vrienden hebben die niet van ons beroep weten. Aangezien dit beroep, helaas, nog altijd niet sociaal geaccepteerd is (deels dankzij video's zoals deze en indianenverhalen over gedwongen prostitutie en misdaad), kunnen veel prostituees in problemen komen met hun familie en/of vrienden als die erachter komen. Het heeft niets te maken met het feit dat we trotst zouden zijn op ons beroep of niet, maar meer met het feit dat andere mensen problemen hebben met het beroep waar we zelf trots op zijn.
Eén van mijn beste vriendinnen is al eens in de problemen gekomen met haar familie, omdat zo'n domme eikel een foto van haar had gemaakt en op het internet had geplaatst. Daarom moest ze met dit beroep stoppen, en heeft haar familie twee jaar lang niet tegen haar gesproken, ondanks het feit dat één van de redenen waarom ze dit beroep deed was, zodat ze geld naar haar familie toe kon sturen. En dat geldt voor veel meiden. Veel meiden sturen het geld naar hun ouders toe, die niet weten waar het geld echt vandaan komt. We proberen onze ouders, onze familie, te helpen, en zijn daarvoor bereid heel erg ver te gaan. Dus wanneer één of andere idioot dit voor ons verkloot, alleen omdat hij een foto of filmpje wil maken, dan mij die zich realiseren dat hij niet alleen ons leven verkloot, maar ook die van onze familie. En laat me jullie één ding vragen. Hoe ver zou jij gaan voor je familie? Wat zou jij doen om je familie te helpen? Het is niet zo dat onze families omkomen van de honger, maar wanneer je zelf meer dan genoeg geld verdiend, en je familie zit krap bij kas, wie zou dan niet zijn of haar ouders of hun hele familie helpen als je er genoeg geld voor had?
De mensen die van ons foto's of filmpjes maken, hebben geen idee wat voor schade ze kunnen aanrichten in iemand's leven. En het is niet de schuld van ons beroep, maar eerder de stigmatisatie van ons beroep, door video's zoals deze hierboven, die daar de schuld van zijn.

In mijn opinie zouden organisaties die tegen mensenhandel vechten succesvoller zijn als ze samen zouden werken met prostituees, in plaats van tegen hen.
Mensen die video's maken zoals die van Stop The Traffik en Renee Cole verbeteren echter niets aan de situatie van prostituees die gedwongen zijn of niet. Sterker nog, het enige wat deze video's bereiken is dat ze de hele branche stigmatiseren, waardoor het onmogelijk wordt om sociaal geaccepteerd te worden. Dat helpt de prostituees die vrijwillig voor die beroep hebben gekozen niet, omdat die dan altijd als slachtoffers gezien zullen worden. En het helpt de gedwongen prostituees ook niet, omdat die hen altijd zullen blijven zien als 'die hoer'. Prostitutie heeft niet meer regels en wetten nodig, of meer bewustwording over mensenhandel. Het moet een sociaal geaccepteerd beroep worden, in plaats van een product van de slavernij.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

Afgelopen week zijn we naar het nieuwe Red Light Secrets museum in Amsterdam geweest. Het museum is bedoeld om mensen te informeren over prostitutie, en de wereld vanuit het perspectief van een prostituee te laten zien, om zodoende meer inzicht te geven in de wereld van prostitutie op de Wallen. Helaas faalt het museum hierin op bijna ieder aspect, en ik zal ook uitleggen waarom.

Om te beginnen, het museum zou de bezoeker een goed inzicht moeten geven achter de verborgen wereld van de Wallen. Dus het zou voor mij als prostituee die werkzaam is op de Wallen in Amsterdam, bekend en herkenbaar moeten aanvoelen. Maar eigenlijk zat het daar heel ver vandaan.
Bij de entrée zie je een dame op een groot videoscherm, ze lokt mensen naar binnen zoals een prostituee zou moeten doen. Maar de dame lijkt in de verste verte niet op een prostituee. De kleding die ze draagt is veel te romantisch, meer zoals een vrouw zou dragen voor haar partner, maar prostituees dragen kleding die veel minder bedekt, sterker nog, die zelfs nauwelijks iets bedekt, zodat de klant een goed idee krijgt wat voor vlees hij in de kuip heeft voordat hij naar binnen gaat.
Ten tweede draagt de dame nauwelijks enige make-up. Mensen die de Wallen in het verleden wel eens bezocht hebben, zullen wel hebben gezien dat de prostituees op de Wallen veel lipgloss en zware oogschaduw gebruiken. De make-up werkt voor een prostituee eigenlijk op twee manieren, ten eerste om er mooier uit te zien, waardoor je bijna een soort pornoster uiterlijk krijgt, en ten tweede werkt het ook een beetje als een soort van superhelden masker, zodat de mensen in het privé leven van een prostituee haar nauwelijks zullen herkennen zonder al die make-up. Maar deze dame draagt nauwelijks make-up, misschien een beetje lippenstift, maar dat is het dan wel.
En dan als laatste nog, het haar. Deze dame doet niets met haar haar, maar als je naar echte prostituees kijkt, zul je zien dat ze veel tijd en geld besteden aan hun haar (haar extentions bijv.), om dat haar die volle bos met haar look te geven.

Hierna kom je in de bioscoop. Hier draait een soort van documentaire over de mensen op de Wallen. Een paar mensen herkende ik wel, zoals de man die altijd eten komt brengen als we honger hebben, of de meiden van de nagelstudio. Maar ze laten bijvoorbeeld ook de man zien die schijnbaar de rode lampen verkoopt, die ik nog nooit heb gezien. De video kwam op mij over alsof de meiden zelf hun eigen lampen moesten kopen, maar dat is zeker niet het geval, dat doet de exploitant. En dan waren er nog een paar mensen die ik nog nooit heb gezien, zoals mensen die was doen, mensen die lippenstift verkopen (terwijl de meeste prostituees gewoon hun lippenstift on de gebruikelijke winkels kopen), en dat soort dingen.
In de documentaire lieten ze ook een oudere prostituee zien. Ik weet niet of ze echt is (Ik heb haar in ieder geval nog nooit gezien), maar in de video liet ze haar eigen (?) kind binnen, iets wat ik heel vreemd vond. Ik ken veel meiden die kinderen hebben en ook hier werken, maar ik heb ze nog nooit hun kinderen mee naar hun werk zien nemen, of zelfs maar in de buurt zien komen van de Wallen. Sterker nog, de exploitant heeft een soort van onbesproken regel dat je geen mensen uit de je privé leven binnen laat op je werkplek. Dit is om te voorkomen dat vriendjes in en uit lopen, en de mensen (en de politie) het idee te geven dat dit misschien pooiers zijn. Dus het meer een soort van beschermende regel, om zowel de meisjes als hun partners te beschermen tegen de argwaan die andere mensen er misschien van krijgen.
In mijn opinie liet de video niet de Wallen zien zoals die nu is, maar eerder een soort nostalgische versie van hoe sommige Amsterdammers de Wallen zullen herinneren van enkele decennia geleden. Het was bijna alsof de maker van de video heimwee had naar de jaren '70 en '80, waarin prostituees wellicht ietsje minder professioneel waren, en het meer een soort van levensstijl was. De meiden die er tegenwoordig werken komen niet om te kletsen, of om een praatje te maken met de bakker even verderop, maar ze komen om hard te werken en geld te verdienen zodat ze weer naar huis kunnen gaan met een volle portemonée.

Hierna kom je bij iets wat ze noemen Red Light Fashion. Het toont drie mannequins in kostuums die alleen nog mensen uit de 17e eeuw zou opwinden. Hierna ga je de trap omhoog, waar er een paar posters handen, die vooral veel gaan over de strijd tegen mensenhandel (alweer!), en iets dat waarschijnlijk ooit eens een werkschema bord is geweest. Daarna kom je in een kamer met een raam aan de voorzijde van het pand, waar je kunt zitten om naar buiten te kijken, om te ervaren hoe het is om een prostituee te zijn, wat niet heel erg interessant was, aangezien het raam veel te hoog zit om dat écht te kunnen ervaren.

Hierna kom je in een 'echte' werkkamer terecht. Nou ja, echt, misschien 50 jaar geleden, want dat is volgens mij hoe lang geleden er is schoon gemaakt daar. Het bed zal vol met vlekken, wat echt smerig was, en de wasbak stond vol met troep van flesjes en haarlak en allemaal van dat soort troep. Ik weet niet wie op zo'n plek zou willen werken, maar zeker niet één van de prostituees die nu op de Wallen werken.
Bovendien lag er een grote teddybeer op het bed, alsof je op een kinderkamer was. Ik weet niet of dit gewoon gebrek aan kennis is, of dat het een slinkse manier is om in te spelen op de 'onschuld' van de vrouwen die prostituee zijn, waardoor je ze sneller als slachtoffers gaat zien. Ik denk dat het gewoon een manier was van de eigenaren van het museum, om te hinten naar het idee dat 'dit ook jouw dochter had kunnen zijn' stigma, maar ik hoop dat ik dat fout heb.
Ik weet niet hoe mij klanten dit zouden ervaren, maar ik zou graag hun mening hierover willen horen. Ben jij ooit bij een prostituee geweest waar het bed zo vies was, vol met vlekken en er zo groezelig uit zag? En ben jij ooit bij een prostituee geweest die een teddybeer op haar bed had liggen?

Hierna kwamen we in een kamer die schijnbaar door moest gaan als 'luxe' werkplek. Ik heb geen idee of deze werkplekken ooit hebben bestaan, maar ze bestaan zeker weten nu niet meer, helemaal niet met je eigen badkuip erin. Als ze zouden bestaan, dan zou ik als eerste in de rij staan om zo'n kamer te huren.
En daarna kwamen de in de SM kamer, niet echt mijn ding, maar als het jouw ding is vind je het misschien wel leuk.

Toen kwamen in het enige gedeelte van het museum dat in de buurt kwam van de werkelijkheid van prostitutie, wat ze de confrontatie kamer noemen. In deze kamer zit je voor twee grote video schermen. En op de videoschermen zie je beelden van mensen die voorbij lopen, en naar je kijken alsof je zelf een prostituee bent. Dit was het enige gedeelte van het museum die ik echt herkenbaar kon noemen. Als je echt wilt weten hoe het is om een prostituee te zijn, dan sla je de rest van het museum over, en ga je direct naar deze kamer toe, en ga je daar voor een paar minuten zitten.

De volgende ruimte was een video ruimte, waar ze het filmpje van Stop The Traffik lieten zien over 'moderne slavernij'. Ik zal niet te veel ingaan op deze video, aangezien ik nog een blog wil schrijven over deze video zelf. Maar het komt er kort gezegd op neer, dat de video het voor doet komen alsof iedere jaar honderden, misschien wel duizenden vrouwen slachtoffer worden van mensenhandel op de Wallen in Amsterdam, wat simpelweg niet waar is. Ik ben 100% zeker dat 90% van de vrouwen die op de Wallen werken precies wisten waarvoor ze hier naartoe kwamen, en dat ze er niet ingeluisd werden met een smoesje om danseres te worden, of serveerster of zoiets dergelijks. Het voelt voor mij bijna alsof deze video wil laten zien hoe dom en naïef prostituees zijn, dat we dachten dat we danscarrière zouden krijgen en uiteindelijk in de prostitutie zijn beland. Dit is complete onzin, en zeker niet 'vele van hen' komen hier terecht.


Dan was er nog een muur met wat dingen die mensen schijnbaar verloren zijn bij hun bezoek aan een prostituee. De meeste van deze dingen waren simpele dingen die mensen vergeten zijn, zoals een horloge, of een telefoon, of hun portemonée. Er was echter wel één ding die ik daar zag, waarvan ik sterk betwijfel dat iemand dat ooit zou kunnen vergeten, en dat was een kunstgebit. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar hoe in godsnaam kun je nou een kunstgebit vergeten?! Of waarom zou je in eerste instantie überhaupt je kunstgebit uit doen?! Ik denk dat de meeste meiden zouden kotsen op het moment dat iemand zijn kunstgebit uit zou doen, het is gewoon belachelijk! Of was hij aan het beffen toen ze kunstgebit er per ongeluk uitviel of zo?! WTF!


Dan is er nog een biechtkamer, met een muur vol met biechten die mensen hebben achter gelaten. Vreemd genoeg voelen veel mensen zich schijnbaar geroepen om iets over hun eigen seksleven neer te kalken op één van die papiertjes. Ik heb geen idee waarom, aangezien het museum niet over seks gaat, maar over prostitutie. Ja, prostitutie heeft wel te maken met seks, maar het is geen seksmuseum, het is een prostitutie museum. Ik snap niet waarom die mensen dingen op die muur schrijven over hun eigen persoonlijke seksuele ervaringen. Ik had liever gezien dat ze iets zouden schrijven over prostitutie, en hun mening daarover na het bezoek aan dit museum.
M'n vriend, Mark van der Beer, grapte nog voor een momentje dat we misschien ook een biecht achter zouden moeten laten op die muur, met zoiets van 'Mark en Felicia Anna waren hier, als je het echte verhaal wilt weten over prostitutie in Amsterdam volg dan behindtheredlightdistrict.blogspot.com'. Maar ik vond dat iets te ver gaan.
Dan was er nog een test die je kon doen over prostitutie. Mijn vriend heeft die test gedaan, waarin Ilonka Stakelborough van Stichting Geisha de antwoorden geeft. Mijn vriend had alle antwoorden goed, behalve op de vraag hoeveel klanten per jaar in Nederland naar een prostituee gaan. Ik denk dat mijn vriend dichter bij de waarheid zat dan wat zij claimden.

Uiteindelijk denk ik dat het beter is als je dit museum over slaat. Het museum is echt niet interessant, het is te klein, laat niet iets nieuws of speciaal zien, en is bovendien niet erg realistisch. Ik vond dat er vooral een gebrek aan informatie was over het beroep. Als je echt geïnteresseerd bent over informatie over prostitutie in Amsterdam, kan ik je beter het Prostitutie Informatie Centrum (PIC) aanraden bij de oude kerk, dat gerunt wordt door Mariska Majoor. Zij heeft waardevollere en betere informatie over de werkelijkheid, omdat ze zelf ook 25 jaar prostituee is geweest, en ik ook wel regelmatig met haar kom praten.
En om heel eerlijk te zijn, als ik écht geïnteresseerd zou zijn om te weten hoe het werk van een prostituee eruit ziet, dan zou ik eerder naar een echte prostituee toe gaan, haar 50 Euro betalen, en het met mijn eigen ogen zien hoe het er echt uit zien, in plaats van 7,50 Euro te betalen voor een belerende preek over prostitutie, die barst van de verkeerde informatie en stigmatisatie over prostituees als onschuldige, naïeve slachtoffers. En, als je naar een prostituee gaat, krijg je niet alleen te zien hoe een echte peeskamer eruit zien, maar kun je ook nog aan haar zelf vragen over haar beroep en ervaringen.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

Recentelijk heeft de GGD bekend gemaakt dat ze een onderzoek gaan doen over prostitutie. Voor hun onderzoek zijn ze op zoek naar klanten (hoerenlopers) en prostituees die hun formulier met vragen willen invullen over hun ervaringen (hier is de link). Sommige vragen gaan echter over hoe je mensenhandel kunt herkennen. Ik was benieuwd met wat voor dingen ze zouden komen, aangezien in mijn opinie het eigenlijk onmogelijk is voor een klant om dit te herkennen. Waar ze mee kwamen schokte me, een lijst met signalen die op vrijwel iedere prostituee van toepassing zou kunnen zijn, gedwongen of niet, en geeft compleet geen indicatie of een prostituee dit gedwongen doet of niet.
Dus ging ik op zoek naar wat andere organisaties als signalen van mensenhandel hadden staan, en tot mij verrassing was die lijst eigenlijk overal hetzelfde. Stopmensenhandel.nl, Meld Misdaad Anoniem en diverse andere overheidsinstanties en reddingsorganisaties hadden dezelfde lijst met signalen van mensenhandel. Er was zelfs een hele campagne over van Meld Misdaad Anoniem die er zo uit zag:


1. Prostituee maakt een gespannen, opgefokte of angstige indruk.
Op het eerste gezicht klinkt dit best aannemelijk voor een hoop mensen, maar ik zal eens uitleggen waarom dit niet het geval is. Prostituees zijn net als mensen, sterker nog, we zijn mensen. En net als normale mensen, hebben ook wij gevoelens. We zijn niet altijd blij en vrolijk, we hebben ook wel eens slechte dagen, en soms als het werk tegen zit kunnen we ook wel eens opgefokt of gespannen zijn. Aangezien ons beroep bestaat uit werken met heel diverse mensen, van normale mensen tot hele rare mensen, van vriendelijke mensen tot enge mensen, reageren we dus ook anders op verschillende mensen. Soms krijg ik ook wel eens klanten die er eng uit zien dat ik er bang of angstig van wordt, maar heel vaak blijken dat hele aardige en normale mensen te zijn (en soms ook niet). Dus ja, soms ben ik ook wel eens angstig als een klant bij me binnen komt. Dat is niet raar, dat is heel natuurlijk.
Dus ja, prostituees kunnen ook wel eens gespannen, opgefokt of angstig zijn, net zoals alle mensen dat wel eens hebben. We hebben een risicovol beroep, en daarom moeten we voorzichtig zijn in dit beroep, en soms zijn we zelfs wel iets te voorzichtig over wie we binnen laten of niet. Dit kan dus overkomen alsof we angstig zijn, maar dat is heel normaal in ons beroep.
Een prostituee die dus gespannen, opgefokt of angstig is hoeft helemaal niet te betekenen dat ze gedwongen of uitgebuit wordt, maar slechts dat zij ook een mens is, en net als alle mensen ook emoties heeft.

2. Een prostituee draagt sporen van lichamelijk geweld, onder andere blauwe plekken, tatoeages/brandmerken.
Laat me jullie eerst eens iets vragen: hoe kun je zien of een blauwe plek afkomstig is van lichamelijk geweld? Het antwoord is simpel, tenzij je een CSI expert bent kunt je dat niet zien. Prostituees zijn net als normale mensen, we leven, en daarom vallen we soms ook wel eens. Prostituees kunnen ook een been breken, net als normale mensen, maar dat betekent nog niet dat we gedwongen worden. En prostituees krijgen ook wel eens blauwe plekken, net als normale mensen, omdat we ergens tegenaan stoten, maar dat maakt ons nog niet gedwongen. Sterker nog, ik ken prostituees die aan martial art sporten doen, en regelmatig blauwe plekken krijgen daarvan, maar dat maakt ze nog niet gedwongen!
En dan die oude mythe van de tatoeages. Hoeveel mensen die niet in de prostitutie werken hebben een tatoeage? Sterker nog, zijn er nog wel mensen die nog geen tatoeage hebben? Zo veel mensen tegenwoordig hebben een tatoeage, van klein tot groot, symbolen, bloemen, namen etc. Dus wat kun je nu een opvallende tatoeage noemen?
Toen ik mijn tatoeage liet zetten bij een salon op de Wallen in Amsterdam, wees ik de tatoeage aan die ik graag wou hebben. Het was een tatoeage van een lotus bloem. De tatoeëerder vroeg toen of ik wel zeker wist of ik deze tatoeage wou hebben. Ik zei ja. Hij vroeg of ik het zeker wist, en probeerde me over te halen om een andere te nemen. Uiteindelijk wist hij me van gedachte te veranderen, en koos ik een andere tatoeage. Ik had geen idee waarom hij er zo moeilijk over deed, maar hij zei toen tegen mij: 'je komt er ooit nog wel eens achter waarom ik je dit vraag'.
Een paar maanden later kwam de politie mijn papieren controleren. Toen ze mijn tatoeage zagen moesten ze even een paar keer goed kijken en zeiden toen tegen me: 'Oh, ik dacht even dat je een lotus bloem daar had.' Toen ik hem vroeg wat er dan met een lotus bloem was legde ze me uit dat het heel verdacht was omdat meer meiden een lotus bloem hebben als tatoeage, want volgens hen was dat een signaal dat je gedwongen was. Grappig genoeg ken ik genoeg meiden met een lotus bloem als tatoeage, een paar goede vriendinnen van mij ook, meiden waarmee ik heb samen gewoond, meiden die ik echt goed ken. Zij zijn echt niet gedwongen. Dus ik vond het nogal vreemd dat de politie de lotus bloem als signaal van mensenhandel zeg, aangezien er heel veel meiden zijn met zo'n tatoeage, en die duidelijk niet gedwongen worden. Veel van hen hadden die tatoeage trouwens al lang voordat ze ooit de keus maakten om in de prostitutie te gaan werken.
Dat een prostituee blauwe plekken heeft, of een tatoeage, maakt haar nog niet gedwongen, net zo min als dat een accountant met een blauwe plek gedwongen is om te werken, of een een motorrijder gedwongen is om op zijn motor te rijden alleen omdat hij een tatoeage heeft.

3. Heeft overduidelijk geen plezier in het werk, anders gezegd: is nauwelijks in staat het 'spel' te spelen.
Dit komt een beetje neer op het eerste punt wat ik al zei, dat wij prostituees ook gewoon emoties hebben. Net zoals normale mensen, kunnen wij ook niet continu glimlachen. Helemaal als het werk tegen zit, dan kunnen we zelfs heel erg chagrijnig en opgefokt zijn, net zoals iedereen dat zou zijn als zijn of haar werk tegen zit. Met 'het spel spelen' doelen ze duidelijk op het glimlachen en vriendelijk naar de klant kijken, aangezien dat schijnbaar het spel is dat we altijd moeten spelen. Maar niemand kan simpelweg de hele dag door vrolijk zijn op zijn of haar werk, en de hele dag vriendelijk doen en aardig zijn, dus waarom wij wel? Moeten we dan voor iedere idioot die voorbij komt lopen glimlachen? Vergeet niet, wij kiezen zelf onze klanten uit. Ik ga niet glimlachen naar mensen die ik niet als klanten wil hebben. Ik glimlach alleen naar iemand als ik diegene als klant binnen wil hebben, en aangezien de meeste meiden veel mensen voorbij laten gaan, betekent dit dat heel veel meiden niet glimlachen naar mensen en potentiële klanten als ze hen niet als klant willen hebben.
En zelf als iemand binnen komt als klant. Dat betekent nog niet dat ik verplicht ben om te blijven glimlachen, alsof ik één of andere idioot ben. Ik heb ook gewoon gevoelens en emoties, en ik wil ook gewoon mijn werk doen. Als ik niet wil glimlachen naar mijn klanten, dan is dat mijn probleem, en niet omdat ik gedwongen wordt of zo. En dat geldt hetzelfde voor de meeste meiden die ik ken.
En dan is er nog iets. Met de meeste van mijn klanten ben ik aardig, ik glimlach naar ze, en ik probeer ze vriendelijk te behandelen. Maar als je ze vertelt dat ze iets niet mogen doen, en ze blijven er op aandringen, dan kan ik inderdaad wel onvriendelijk worden, en als het moet, zelfs agressief. Het is mijn lichaam en mijn werk, ik bepaal wat er gebeurt op mijn kamer. Als ik iets niet wil doen, dan gebeurt het niet, punt uit. En ja, soms betekent dat dan dat ik niet het 'spel' wil spelen met hen. Niet omdat ik gedwongen wordt, of omdat ik dit werk niet leuk vind, maar omdat die mensen mij niet aardig behandelen en respecteren.

4. Mag zich niet vrijuit bewegen, mag niet alleen over straat. Er is altijd iemand bij.
Deze is best wel interessant, want hoe kan een klant zien of een meisje achter een raam zich niet vrij kan bewegen of alleen over straat kan gaan? Verwachten ze dan dat hij de hele avond op het meisje blijft wachten tot ze naar huis gaat, zodat hij haar dan kan achtervolgen als een soort van stalker, om te checken of ze alleen over straat gaat of niet?
En laten we eerlijk zijn, de Wallen in Amsterdam is niet de veiligste plek op aarde. Ik ken veel meiden die bang zijn om alleen over straat te gaan in deze buurt. Dus wat veel voorkomt is dat haar vriendje haar op komt halen. Dat betekent niet dat haar vriend, of soms zelfs haar man, hun dwingt tot prostitutie, maar simpelweg dat hij haar wilt beschermen en bezorgd is om haar veiligheid.
Of moeten alle prostituees nu ineens alleen over straat over de Wallen lopen, waar het stikt van de zakkenrollers, Marokkanen die je proberen je te beroven, drugsdealers op de straat, alleen maar om te bewijzen dat we niet gedwongen worden, met de kans dat we beroofd, in elkaar geslagen of verkracht worden? Er lopen heel veel Marokkanen 's nachts over straat op de Wallen, die weten dat wij veel geld verdienen, en die gewoon wachten tot we naar huis gaan. Vaak (80%  van de tijd) dat ik naar huis toe ga, loopt er zo'n Marokkaanse klootzak achter me aan in de hoop dat hij me kan beroven or zelfs erger. En het zal niet de eerste keer zijn dat een meisje het ziekenhuis in wordt geslagen door dit soort gasten.
Ik loop alleen naar huis, omdat mijn vriendje overdag moet werken, en hij daarom moet slapen. Ik woon dichtbij mijn werkplek, dus ik ben snel thuis zonder teveel problemen. Maar er zijn veel meiden die niet zo dicht in de buurt wonen als ik, maar die moeten wel midden in de nacht naar huis toe. Sommige meiden kiezen ervoor om de hele nacht op hun werk te blijven, soms zelfs tot 's morgens vroeg (wat natuurlijk ook weer wordt gezien als een signaal van mensenhandel), maar de meeste meiden hebben iemand die hen op komt halen om ze thuis te brengen, uit veiligheid.
Natuurlijk zijn er ook wat meiden die een taxi nemen (het openbaar vervoer ligt immers plat midden in de nacht). Maar waarom zou je 20 of 30 Euro betalen voor een taxi, als je vriend of man je gratis kan oppikken met de auto, en ervoor kan zorgen dat je veilig thuis komt? Laten we eerlijk zijn, hoeveel mannen zouden hun vriendin alleen laten midden in de nacht op de Wallen?

5. Werkt voor een opvallend lage prijs.
Om heel eerlijk te zijn, ik ken niet veel meiden die voor een hele lage prijs werken. De exploitant zet een minimumprijs vast waar de meiden zich aan dienen te houden. Als ze zich niet aan die minimumprijs houden, kunnen ze door de exploitant eruit geschopt worden. Dit is om onderlinge competitie onder de dames te voorkomen. Er is een interessant debat gaande onder prostituees zelf, over sommige meiden die onder de minimumprijs werken. Vaak draait dit om Nederlandse prostituees en Oost-Europese prostituees die van elkaar beweren dat ze onder de minimumprijs zouden werken. In mijn opinie gaat deze discussie helemaal niet over de prijs, maar draait het om jaloezie. De ene groep is jaloers op de andere groep, omdat die meer werk heeft. Ook meiden die een persoonlijke vete met elkaar hebben beschuldigen elkaar vaak van het werken onder de minimumprijs, als een soort mes in de rug, in de hoop dat de exploitant het meisje eruit gooit.
Wat wel grappig is, is dat als er zo veel prostituees, Nederlands of Oost-Europees, waren die onder de minimumprijs werken. Waarom krijg ik dan zo veel mensen die altijd vragen of ik hen naar binnen neem voor 30 of 40 Euro, waarna ik ze weiger, en dan zie ik ze de hele avond lang rond lopen, op zoek naar een meisje die het wel onder de minimumprijs van 50 Euro wilt doen? Helemaal aangezien de mannen regelmatig bij me terug komen, of ik ze écht niet naar binnen wil nemen voor 30 of 40 Euro? Het zou toch makkelijk moeten zijn om een meisje te vinden die voor onder de minimumprijs werkt, als we al die verhalen moesten geloven? Waarom lopen ze dan de hele avond rond, als er zo veel meiden zijn die dat zouden doen?
Maar er zullen vast en zeker wel meiden zijn die onder de minimumprijs werken. Ik heb het zelf een keertje meegemaakt, met een meisje uit Oost-Europa, en een keertje met een Nederlands meisje. Dus in mijn opinie gebeurd het zowel bij Nederlandse als bij Oost-Europese meiden. De mythe dat het vooral Oost-Europese meiden zouden zijn die voor onder de minimumprijs zouden werken kan ik niet bevestigen. Ik ken veel van die meiden, en ken er geen één die dit op het moment doet. Ik zeg dus niet dat het nooit voorkomt, maar simpelweg dat het niet afhankelijk is van waar het meisje vandaan komt, het gebeurd aan beide kant, maar dit is eerder uitzondering dan regel.
Maar dat een meisje die onder de minimumprijs werkt gedwongen zou zijn kan ik niet echt zeggen. De paar meiden die ik ben tegen gekomen die onder de minimumprijs werkte werden zeker weten niet gedwongen. Ik denk dat het veel meer te maken heeft met het feit dat sommige krap bij kas zitten op een moment, en dat ze daarom bereid zijn om voor minder geld nog wat binnen te halen. Persoonlijk vind ik dit nogal dom, maar niet iedereen denkt zoals ik. De meiden die dit doen zitten vaak financieel krap bij kas, en zijn daardoor bereid in prijs te zakken, om er financieel weer bovenop te komen. Dit heeft dus niets met dwang te maken, maar eerder met overleven.
En denk er maar eens over na. Meiden die gedwongen worden om te werken, moeten altijd veel geld verdienen voor hun pooier, zoals blijkt uit de rechtszaken. Dus waarom zouden ze dan voor minder geld gaan werken, waardoor ze met minder geld thuis komen voor hun pooier? Het slaat helemaal nergens op. Deze meiden zouden juist gefocust moeten zijn op zo veel mogelijk geld binnen te harken, door zoveel mogelijk klanten binnen te halen voor op z'n minst de minimumprijs, en juist niet voor minder, aangezien ze dan in de problemen komen met hoeveel ze voor hun pooier opleveren. Daar komt nog eens bij, dat als een meisje dit doet, ze grote kans heeft dat de exploitant haar eruit gooit, wat ze kosten wat het kost willen vermijden, aangezien ze daarmee alleen nog maar meer problemen krijgen met hun pooier.

6. Spreekt alleen een eigen taal. Geen Nederlands, Duits of Engels.
Dit is best een grappige, toen ik voor het eerst hierheen kwam, kon ik ook geen woord Nederlands, Duits of Engels. Sterker nog, heel veel meiden die hier in het begin komen spreken geen Nederlands, Duits of Engels, aangezien ze het nooit op school hebben gekregen. In Roemenië bijvoorbeeld, hebben mensen jarenlang Frans op school gekregen, in plaats van Engels. Mijn moeder heeft alleen Russisch geleerd op school. En laten we eerlijk zijn, de meeste Fransen spreken ook geen woord Nederlands, Duits of Engels, dus betekent dit dat de Fransen ook massaal gedwongen worden dan?
Ik heb het snel geleerd, aangezien je min of meer gedwongen bent om dit te spreken op je werk, net zoals alle andere meiden. Hoe moet je anders een klant vertellen wat de prijs is, en wat je diensten zijn, en wat je niet doet?
De reden dat veel meiden geen Nederlands, Duits of Engels spreken, is simpelweg omdat we het nooit (veel) op school hebben gekregen. Maar in werkelijkheid zul je erachter komen dat de meeste meiden wel Engels spreken, aangezien je zonder Engels niet eens om een kamer kan vragen bij de exploitant. Je leert Engels naarmate je werkt, en pikt het hierdoor snel op. Maar uit mijn ervaring is gebleken dat de meeste meiden genoeg Engels spreken voor een kort gesprek met ze. Het is niet perfect, maar voldoende genoeg om te kunnen werken.
En waarom zouden alleen gedwongen prostituees geen Nederlands, Duits of Engels kunnen spreken? Zijn zij de enige dan die dit niet op school zouden hebben gehad? Werden ze op school er al uitgepikt om later tot prostitutie gedwongen te worden? En laten we eerlijk zijn, ik sprak ook geen Engels toen ik hierheen kwam, maar ik heb het geleerd door met mijn klanten te praten. Dus een gedwongen prostituee kan dit net zo goed leren als ik dat heb geleerd.

7. Heeft geen eigen woonruimte, slaapt op de werkplek.
Deze is echt belachelijk. Ten eerste, je kunt niet op je werkplek slapen, aangezien de ramen niet 24 uur per dag open zijn. Je zult nooit een prostituee op de Wallen vinden die op haar werkplek slaapt. Simpelweg omdat het niet mogelijk is. De meeste exploitanten, en daarmee de ramen, sluiten tussen 3 en 6 uur 's morgens (afhankelijk met welke exploitant je werkt), waarna er iedere dag een schoonmaker komt. Daarnaast, is het verhaal van gedwongen prostituees niet altijd zo dat ze nooit het huis uit mogen, en dat de pooier en thuis slaat en zijn geld daar telt?
Het is wel zo dat veel prostituees moeite hebben om een woonplek te vinden. Veel dames wonen samen, wat de politie weer ziet als een signaal van mensenhandel. Maar dit is onzin. De reden is veel simpeler. De reden dat veel meiden samen wonen, is omdat ze moeite hebben om een woonplek voor zichzelf te vinden. Dit komt omdat veel verhuurders terughoudend zijn om een appartement te verhuren aan een prostituee, vanwege het stigma dat we hebben.
Ik heb ook iedere keer problemen om een nieuw appartement te vinden. De laatste keer was ik ruim een half jaar bezig, en iedere keer werd ik geweigerd zodra ze hoorde wat mijn beroep was. Eén keer ging een verhuurder zelfs in discussie met mij, hij zei dat hij mij niet het appartement wou verhuren omdat hij bang was dat ik mijn klanten mee naar huis zou nemen. Dit soort mensen zijn zo dom. Er is een reden waarom ik op de Wallen werk en niet thuis, omdat ik mijn werk en mijn privé leven gescheiden wil houden. Als ik mijn klanten toch mee naar huis zou nemen, dan hoefde ik niet iedere avond een kamer te huren van mijn exploitant voor 150 Euro, en dat zou me een hoop geld besparen!
En ik heb ook samen gewoond met andere prostituees, niet omdat ik gedwongen werd, maar simpelweg omdat we moeite hebben een woonruimte te vinden. De woonruimtes die we vaak wel krijgen aangeboden, zijn van mensen die geen moeite hebben met prostituees, en dat heeft meestal met maar één simpele reden te maken, omdat het appartement een krot is! Het vorige appartement waar ik in woonde koste me 1500 Euro per maand (alles inclusief), en het was een smerige plek, vol met muizen (een stuk of 20 die door m'n hele appartement heen rende), vies, de wasmachine deed het niet, de wasbak was kapot, etc. Maar het is al moeilijk genoeg om überhaupt een appartement te vinden, dus ik was allang blij dat ik er eentje had.
En hoe komt het toch dat de politie altijd denkt dat als meer meiden op één plek wonen, dat ze gedwongen zijn? Hoeveel studenten wonen er wel niet samen op een plek? Laten we eerlijk zijn. Ik kwam naar Nederland toe om voor mezelf te werken. Nadat ik de mensen die me hebben geholpen en in me geïnvesteerd hadden, had terug betaald, stond ik op eigen benen. Ik sprak geen Nederlands, een klein beetje Engels, ik had geen vrienden of familie hier, ik was helemaal alleen. Als jij zou moeten kiezen tussen helemaal alleen te wonen in een land waar je niets of niemand kent, of samen wonen met iemand waarmee je kan praten, waar zou je dan zelf voor kiezen? Daar komt nog eens bij dat je samen de huur kunt delen, wat het niet alleen prettiger maakt om samen met iemand te wonen waarmee je kunt praten, maar het ook nog goedkoper maakt.
Ik heb een jaar lang alleen in Amsterdam gewoond. Ik betaalde 1500 Euro per maand, ik was eenzaam. Ik had niemand om mee te praten, niemand om iets mee te doen, en ik moest die 1500 Euro helemaal zelf ophoesten. Als ik zou kunnen kiezen tussen dat, of samen wonen met iemand anders die hetzelfde werk doet, iemand die me begrijpt, iemand waarmee ik kan praten, en iemand waarmee ik die huur kan delen, dan is de keus makkelijk gemaakt.
En laten we niet vergeten dat het vaak groepen meiden zijn die hier komen werken in de prostitutie. Het zijn groepen meiden die vriendinnen zijn, en daarom samen een appartement delen, omdat ze vriendinnen zijn, en het is nog goedkoper ook en je hoeft niet eenzaam te zijn.
Maar op je werkplek slapen? Nee, dat is niet eens mogelijk! En daar komt nog bij, hoe moet een klant weten waar jij slaapt? Moeten ze me als een stalker achtervolgen, wachten tot ik klaar ben met werken, om te kijken waar ik slaap? Ik wil niet dat mijn klanten weten waar ik slaap! Ik heb ook mijn privacy!

8. Weet niet op welk adres hij/zij werkt.
Laten we eerlijk zijn, Nederlands is een hele moeilijke taal. Sterker nog, het is na Chinees, de op één na moeilijkste taal ter wereld. De meeste straatnamen zijn erg lang, en erg moeilijk uit te spreken voor buitenlanders. De meeste meiden weten wel op welk adres ze werken (op hookers.nl waren ze zelfs verrast om te horen dat de meiden dit weten), maar ik kan me voorstellen dat sommige meiden moeite hebben om zo'n lastige naam te onthouden. Straatnamen als Oudezijds Voorburgwal en Sint Annedwarsstraat, Dolbegijnensteeg en Oude Kennissteeg, ze zijn niet makkelijk uit te spreken voor buitenlanders.
Sterker nog, ik heb een jaar lang op een adres gewoond, waarvan ik nu nog steeds de naam niet van kan uitspreken, omdat het zo'n lastige en lange naam is. Het feit dat sommige meiden niet weten op welk adres ze werken, is geen bewijs dat ze gedwongen zijn, het bewijst alleen dat Nederlands een verdomd moeilijke taal is om te leren.

9. Ziet er ongezond uit.
Hoe ziet iemand er ongezond uit? Wordt dat bepaald door hoe dik of mager ze zijn? Wordt het bepaald door hoeveel aandacht ze besteden aan hun persoonlijke hygiëne? Wordt het bepaald door eruit te zien als iemand met AIDS? Dit signaal is compleet afhankelijk van interpretatie, en hoe iemand ongezond definieert. De enige mensen die je kunnen vertellen wat ze hiermee bedoelen, zijn de mensen die dit signaal hebben bedacht.
Laat me jullie een andere vraag stellen. Wie van jullie zou seks willen hebben met iemand die er ongezond uit ziet? Zou jij dat willen? Dat dacht ik ook niet. En waarom niet? Omdat je geen seks wilt hebben met iemand die er ongezond uit ziet, je wilt immers niet je eigen gezondheid op het spel zetten, en bovendien is het ook niet aantrekkelijk. En laten we eerlijk zijn, waarom zou een pooier een meisje die er ongezond uit ziet, tot prostitutie dwingen? Hij zou beter iemand uit kunnen kiezen die er gezond uit ziet, en waarmee hij veel geld kan verdienen, dan iemand die er ongezond uit ziet waarmee niemand wilt neuken. Want niemand wilt naar een prostituee die er ongezond uit ziet.
Dit is weer één van die mythes, dat prostituees ziek zouden zijn, vol met enge ziektes zoals HIV, AIDS en andere SOA's. Dat is onzin. De prostituees op de Wallen in Amsterdam worden regelmatig getest hierop door het PG292. Veel meiden zijn erg slank, omdat dat is wat mannen willen zien, maar ook simpelweg omdat veel meiden van nature gewoon erg slank zijn. Ik ken meiden die zelfs nog slanker zijn dan mijzelf, maar ze eten wel 4 of 5 keer per dag patat en andere vette hap, en ze worden gewoon geen haar dikker. Ik krijg ook een hoop klanten die aan mij vragen waarom ik zo slank ben, en om eerlijk te zijn, ik heb zelf ook geen idee. Ik eet veel fastfood, pizza, McDonals, KFC etc. En ik vind slank mooi, ik wil helemaal niet dik worden. Dit signaal is zo'n onzin, aangezien het de definitie van 'ongezond' over laat aan de persoon die het moet oppikken. Ze leggen niet uit wat ze bedoelen met ongezond, wat betekent dat je het op iedere manier kunt interpreteren zoals je dat zelf wilt.

Zoals je kunt is deze lijst met signalen van mensenhandel, een lijst die eigenlijk laat zien hoe slecht organisaties geïnformeerd zijn over prostitutie. Het bewijst alleen maar hoe weinig ze weten over onze wereld, en over ons beroep. Het zijn signalen die voor iedereen zouden kunnen gelden, of dingen die helemaal nooit voorkomen. Ik maak me erg zorgen om het feit dat organisaties zo'n slecht advies geven aan onze klanten en andere mensen, en hun zo slecht informeren over ons beroep. De waarheid is dat een klant nooit kan zien of een meisje gedwongen wordt of niet. Zelfs organisaties zelf weten nog niet eens het verschil tussen een vrijwillige prostituee of een gedwongen prostituee, net zoals de politie dit ook niet ziet, dus hoe kun je nou verwachten dat een klant dit wel zou zien?
Ik krijg van veel klanten de vraag of ik gedwongen wordt, en zelfs als ik ze vertel dat ik niet gedwongen wordt, dan geloven ze me alsnog niet. Ik begrijp die mensen niet, ze vragen je duizenden vragen om uit te vissen of je gedwongen wordt of niet, en als je ze de waarheid vertelt, dan geloven ze je alsnog niet. Waarom vraag je het me dan, als je het antwoord toch niet wilt geloven?
Er zijn zat klanten die uitkijken of een prostituee misschien niet gedwongen wordt. Maar er zijn ook klanten die gewoon binnen komen, betalen waarvoor ze komen, en weer weg gaan zonder problemen. Die hebben geen zin om al die vragen te stellen om uit te zoeken of ik gedwongen wordt of niet, en dat is ook een belachelijk idee, aangezien een klant daar nooit achter kan komen of een meisje gedwongen wordt of niet.
Als organisaties (die hierin gespecialiseerd zijn), en de politie het nog niet eens kunnen, waarom verwachten ze dan wel dat een klant het zou kunnen?

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

Toen ik op Twitter begon, om te praten over prostitutie, waren er onmiddellijk mensen die claimde dat ik fake was en een leugenaar. Maar nadat één van hen me identificeerde op mijn werk (een artikel daarover kun je hier lezen, maar ook op hookers.nl), door één van de meest achterdochtige mensen over de waarheid achter de prostitutie, ging die storm snel liggen. Het is immers nogal lastig om vol te blijven houden dat iemand fake is en zou liegen, als diegene al geïdentificeerd is.
Maar leugenaars en zogenaamde fakers kom je zeker wel tegen in het debat over prostitutie. Dus hoe weet je nou wie de waarheid spreekt en wie niet, als het debat over prostitutie deels uit valse informatie bestaat afkomstig van fakers die leugens vertellen?

Wat interessant is om te lezen, is dat mensen die fake zijn en dingen liegen over prostitutie, altijd claimen zelf prostituee te zijn geweest, die met sappige verhalen over gedwongen prostitutie en hoe groot dit probleem wel niet is. Voorbeelden hiervan zijn mensen zoals Maria Mosterd, schrijfster van het boek 'Echte mannen eten geen kaas', waarin ze vertelt hoe ze tot prostitutie gedwongen werd door een loverboy toen ze 12 was. Er was veel aandacht voor van de media voor dit verhaal, en Maria Mosterd werd voor diverse talkshows uitgenodigd om haar verhaal te doen. Bijna een jaar later kwamen diverse mensen, waaronder Peter R. de Vries, naar buiten met bewijzen dat het verhaal van Maria Mosterd verzonnen was. Bijvoorbeeld het feit dat Maria Mosterd claimde dat ze veel lessen had gemist op school als gevolg van haar loverboy, bleken achteraf compleet gelogen te zijn, aangezien de school zelf evenals een aantal van haar vriendinnen getuigd hebben dat ze bijna geen enkele les gemist had zoals ze claimde. Maar het grootste bewijs is misschien nog wel het feit dat Maria Mosterd zelf, die claimde dat ze gedwongen werd tot prostitutie, nooit naar de politie is gegaan met haar verhaal, en nooit geen aanklacht heeft ingediend tegen haar loverboy. Maar tegen de tijd dat mensen hierachter kwam was het boek al een best-seller geworden, en was de toon al gezet.

Nog een voorbeeld van zo'n iemand is Patricia Perquin. Ik heb al eerder een beetje over haar geschreven op mijn blog, aangezien zij één van de belangrijkste adviseurs voor project 1012, dat momenteel bezig is met het sluiten van de prostitutie ramen op de Wallen. Patricia Perquin claimde dat ze een prostituee was geweest op de Wallen in Amsterdam, en claimde dat het een wereld vol met seks, geweld, vernedering en uitbuiting was. Haar verhalen werden eerst geplaatst in twee kranten, Het Parool en het Algemeen Dagblad, en werd later als boek uitgegeven onder de naam 'Achter het raam op de Wallen'.
Patricia Perquin werd kort daarna de adviseur van voormalig wethouder Lodewijk Asscher, en adviseerde hem daarbij om het aantal prostitutie ramen te verminderen, om zodoende mensenhandel en gedwongen prostitutie te verminderen. Ook huidig burgemeester Eberhard van der Laan was erg onder de indruk van haar boek, en claimde achteraf dat dit voor hem de reden was om door te gaan met project 1012 en het sluiten van de prostitutie ramen op de Wallen.
Het was pas toen de Volkskrant haar echte identiteit onthulde als Valerie Lempereur en niet Patricia Perquin, dat mensen wakker werden. Lempereur had geprobeerd om te voorkomen dat de Volkskrant haar identiteit zou onthullen (vraag me toch af waarom), maar faalde daarin, en het artikel bewees dat het verhaal een leugen bleek.
Lempereur had hiervoor namelijk als journalist voor enkele roddelbladen gewerkt (Story, Nieuwe Revu), een tijdje gewerkt voor misdaadverslaggever Peter R. de Vries die haar had ontslagen wegens fraude en misleiding in meerdere gevallen, en had zelfs een uitgeverij in Antwerpen ten tijde dat ze claimde op de Wallen werkzaam te zijn als prostituee (zoals ook Maggie McNeil heeft bericht op haar blog hier).
De grote vraag is natuurlijk, waar is Patricia Perquin nu? Hoe komt het dat sinds haar onthulling we nooit meer iets van haar hebben gehoord? Haar boek is gepubliceerd, ze heeft er flink wat centen mee verdiend, en nu opeens is ze verdwenen? Waarom? Maakt het haar nu opeens niet meer uit hoe het zit met al die gedwongen prostituees waarover ze schreef in haar boek? Schijnbaar was het geld en invloed belangrijker voor haar. Eerst vocht ze zo hard hiervoor, en waar is ze nu dan?

Er zijn meer van dit soort zaken, waarin mensen zich voor doen als ex-prostituees en vreselijke verhalen vertellen over gedwongen prostitutie, uitbuiting en geweld, die later onthuld worden als fraudeur. Toch blijven mensen in deze verhalen geloven, zoals Shari van den Hour (ChristenUnie) vandaag weer eens bewees op Twitter hier, terwijl op dit blog hier het al bewezen was dat ook dit verhaal gelogen is.
Het grappige is dat er nog nooit een persoon is geweest die claimde prostituee te zijn geweest met een positief verhaal over prostitutie. Alle mensen die tot nu toe onthult zijn als leugenaars, fraudeurs en fakers zijn altijd mensen geweest met slechte verhalen over prostitutie. En dan vraag je je wel af waarom? Hoe komt het dat alle leugenaars en fakers altijd mensen zijn die slechte verhalen vertellen over prostitutie? Hoe komt het dat er nooit leugenaars of fakers zijn met een positief verhaal over prostitutie? En eigenlijk is het antwoord heel simpel, deze mensen zijn alleen geïnteresseerd in geld (door de verkoop van boeken bijv.) of zijn principieel tegen prostitutie, en gebruiken een verzonnen verhaal als motivatie hiervoor.

Eigenlijk komt het heel simpel hier op neer. Het zijn altijd mensen met slechte verhalen over prostitutie die later zijn onthult als fakers en leugenaars, en nooit met positieve verhalen. Dat komt omdat positieve verhalen over prostitutie niet goed verkopen, en omdat niemand positieve verhalen wilt horen over prostitutie. En het komt ook omdat er veel mensen zijn die prostitutie graag negatief willen afschilderen, door verhalen te vertellen over gedwongen prostitutie, uitbuiting en geweld, en het die mensen helemaal niet uitmaakt of die verhalen kloppen of niet. Ze zijn er alleen op uit om prostitutie kapot te maken, koste wat het kost.
Het is dan ook wel interessant dat prostituees die met een positief verhaal komen over prostitutie, altijd uit worden gemaakt voor leugenaars en fakers, terwijl de geschiedenis ons heeft geleerd dat het altijd de mensen zijn met slechte verhalen over prostitutie die achteraf leugenaars en fakers bleken te zijn. Dus de volgende keer, als je denkt dat iemand een onzin verhaal vertelt over prostitutie, denk er dan eens over na of het een positief of negatief verhaal is over prostitutie. Want het zijn altijd de mensen met slechte verhalen over prostitutie die tot dusver onthult zijn als leugenaars, terwijl de mensen met positieve verhalen over prostitutie, zoals ikzelf, altijd achteraf echt blijken te zijn. Geloof dus niet in de leugens van mensen die je vertellen dat prostitutie slecht is, ze proberen je gewoon over te halen om het te verbieden, en dat helpt helemaal niemand, niet de prostituees, niet de slachtoffers en al helemaal niet de waarheid. Het enige wat deze mensen proberen, is het debat proberen te beïnvloeden met negatieve verhalen over prostitutie, in de hoop dat mensen negatief gaan denken over prostitutie en bol staat van de misdaad en daarmee jouw steun krijgen.

De discussie over prostitutie lijkt op veel manieren wel een beetje op de discussie over homoseksualiteit. Ook in dat debat proberen mensen continu andere mensen over te halen dat homoseksualiteit verkeerd is, en ook daar proberen ze met leugens mensen te overtuigen. We zien dit gebeuren in landen zoals Rusland, de V.S., maar ook in Frankrijk waar christelijke organisaties mensen proberen te beïnvloeden met horrorverhalen over Soa's, Aids en HIV, het gevaar van het huwelijk verliezen als betekenis van liefde voor man en vrouw etc. Deze verhalen zijn onzin!
Mensen die dit soort verhalen vertellen zijn vaak zelf mensen die tegen prostitutie zijn, en gebruiken leugens om het debat in hun voordeel te beïnvloeden. Laat prostitutie in Nederland dus alsjeblieft niet de homoseksualiteit in Rusland worden.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

Update: Alle rapporten over gedwongen prostitutie staan nu gebundeld in één post op mijn blog hier, voor een volledig en compleet overzicht, zodat je zelf je eigen mening kunt vormen.

Er zijn veel mensen die denken (en claimen) dat de meeste prostituees gedwongen zijn op de Wallen in Amsterdam. Velen van hen zijn politici en mensen van de reddingsindustrie, maar omdat gewone mensen nauwelijks iets anders te horen krijgen, denken ook zij dat dit de waarheid is. Vaak hoor je hen percentages noemen van 50%, 75% of soms zelfs 90% van de prostituees. Vooral politici en mensen uit de reddingsindustrie vertellen de meest verschrikkelijke verhalen over hoe vrouwen dagelijks verkracht, geslagen en bedreigd worden om maar aan te tonen hoe erg dat is. Vaak hebben ze het ook over het aantal rechtszaken die er zijn geweest, en dan noemen ze een paar recente rechtszaken als voorbeelden hiervan.
Dit geeft mensen het idee dat iedere dag honderden, of zelfs duizenden vrouwen worden verkracht door naïeve hoerenlopers op de Wallen in Amsterdam. Maar de échte vraag is natuurlijk: Is dit wel helemaal waar?

De meeste politici en mensen van de reddingsindustrie baseren hun cijfers op het beroemde rapport van de KLPD (de Koninklijke Landelijke Politie Dienst) genaamd Schone Schijn. Dit rapport is een onderzoek naar mensenhandel in de gelegaliseerde prostitutie. In dit rapport wordt er gezegd dat 50 tot 90% van de prostituees slachtoffer zou kunnen zijn van mensenhandel. Wat ze er vaak vergeten bij te vermelden is het feit dat deze cijfers zijn gebaseerd op enkele individuele schattingen van mensen die bij de politie zelf werken, en dus niet voort komen harde cijfers of uit wetenschappelijk onderzoek. Sterker nog, voor het onderzoek hebben ze met slechts 2 prostituees gepraat, die allebei toevallig ook slachtoffer waren van dwang. Naast die 2 prostituees zijn de enige mensen die geïnterviewd zijn voor dit onderzoek mensen van de politie (ongeveer een man of 20!), de overheid (34 man!) en een paar mensen van de reddingsindustrie. Met andere woorden, als je alleen maar praat met mensen die alleen maar te maken hebben gekregen met slechte ervaringen, dan is het ook niet zo verrassend als het eindresultaat ook een slechte ervaring is.
Het is alsof je een onderzoek doet naar de veiligheid van vliegtuigen (statistisch gezien de veiligste manier van reizen), maar vervolgens alleen maar de opruim ploeg van vliegtuig crashes interviewt en een handjevol passagiers en piloten die toevallig ook allemaal een vliegtuigongeluk hebben meegemaakt. Geen wonder dat het rapport dan het beeld geeft dat vliegen extreem gevaarlijk is!

Natuurlijk is het KLPD rapport niet het enige rapport wat er bestaat. Er zijn nog een aantal andere rapporten. Eén van deze rapporten is een onderzoek van Scharlaken Koord, een christelijke reddings-organisatie. Zij deden een onderzoek onder 202(!) prostituees, en de eindconclusie daarvan was dat slechts 8% slachtoffer zou zijn.
Dit is natuurlijk een heel groot verschil met het rapport dat de politie eerder naar buiten bracht, dus om wat duidelijkheid te scheppen werd er nog een rapport opgemaakt. Dit rapport heet Kwetsbaar Beroep, en werd uitgevoerd door een onderzoeksbureau. Waar het kort gezegd op neerkomt, is dat ze naar de beide vorige rapporten hebben gekeken, met een paar mensen uit de prostitutie hebben gepraat (waarvan slechts 8 prostituees), en op basis van de meningen van deze mensen, tezamen met de resultaten van de andere twee rapporten, met een schatting zijn gekomen tussen de 30 en de 40%. Niet een erg nauwkeurige schatting natuurlijk, helemaal aangezien ze weer geen goed onderzoek hebben gedaan, en maar met slechts een paar prostituees hebben gesproken, en weer met een schatting komen, wat natuurlijk niet veel zegt.

In 2010 werd er weer een onderzoek gedaan onder 94 prostituees genaamd De Amsterdamse Prostitutie Monitor. De cijfers komen erg dicht in de buurt van het andere onderzoek dat Scharlaken Koord eerder deed, waaruit 8% kwam, en beide zijn gedaan door een grote groep prostituees te interviewen. Terwijl de andere twee rapporten Schone Schijn en Kwetsbaar Beroep, die veel minder prostituees hebben gesproken, en zichzelf veel meer baseren op schattingen, met percentages komen die wel heel erg ver bij elkaar vandaan liggen en bovendien ook veel hoger liggen dan de onderzoeken die wel met veel prostituees hebben gesproken.
Als je terug kijkt naar deze 4 rapporten, en het grote verschil onderling en hoe het onderzoek is uitgevoerd, denk ik dat we veilig kunnen concluderen dat de cijfers als 8 of 10% veel nauwkeuriger zijn dan de schattingen van 30-40%, of zelfs nog groter van 50-90%.

Als ik kijk naar mijn eigen ervaringen van 4 jaar lang werken op de Wallen in Amsterdam, en met veel van mijn collega's gesproken te hebben, denk ik inderdaad dat cijfers tussen de 8 en de 10% veel realistischer zijn dan cijfers van 30-40% of zelfs nog hoger van 50-90%. Ik weet dat percentages van 50-90% niet eens mogelijk zijn, om de hele simpele reden dat ik meer dan de helft van de meiden zelf ken, en weet dat die niet gedwongen worden. Ook cijfers van 30-40 lijken wel erg hoog naar mijn idee, aangezien ik de meeste meiden wel ken die in de avond werken, en daarvan wordt niemand gedwongen. De kans dat ik in 4 jaar tijd nog nooit die groep meiden van 30-40% tegen zou zijn gekomen lijkt mij erg onwaarschijnlijk, zeker aangezien ik de meiden die 's avonds werken bijna allemaal ken. Dit zou dus beteken dat die groep van 30-40% die gedwongen wordt dan alleen overdag zouden werken, maar dat past weer niet in het verhaal dat men altijd vertelt over gedwongen prostituees. In die verhalen van gedwongen prostituees, moeten de meiden altijd lange uren maken van 12 tot 16 uur per dag, dus zowel dag als nacht, om zoveel mogelijk geld te verdienen voor hun pooier. Dat zou dus moeten betekenen dat ik op enig punt één van deze meiden en tegen gekomen, maar ik heb er nog nooit eentje gezien.
Dat laat dus nog maar één optie over, en dat is dat tussen de 8 en de 10% van de meiden gedwongen zou kunnen worden, en dat klinkt een stuk realistischer. De groep is dan klein genoeg dat ik ze in 4 jaar tijd nog niet ben tegen gekomen, en het zijn bovendien ook de enige cijfers die gebaseerd zijn op feiten, in plaats van op schattingen van meningen van mensen.

Maar nu is er nog een tweede probleem tussen wat veel politici en mensen uit de reddingsindustrie zeggen en de realiteit. Want zij hebben het over gedwongen prostitutie, maar gebruiken cijfers die gaan over het aantal slachtoffers van mensenhandel. En het probleem is dat niet iedere slachtoffer van mensenhandel een gedwongen prostituee is. Er zijn eigenlijk drie soorten slachtoffers van mensenhandel:

De écht gedwongen prostituee
Dit is de prostituee waar de politici en de reddingsindustrie het altijd over hebben. Dit meisje wil niet werken als prostituee, maar wordt gedwongen door een pooier om voor hem te werken. Dit is de ergste vorm van mensenhandel. Vaak worden deze meiden fysiek en mentaal mishandeld, verkracht en gechanteerd. De pooiers buiten de meisjes uit voor geld, en laten ze daarvoor zoveel mogelijk uren en zoveel mogelijk dagen werken als mogelijk is, om er zo veel mogelijk aan te verdienen. Veel van dit soort gevallen komen voor in landen waar prostitutie illegaal is, aangezien dit allemaal buiten het zicht van de politie en andere autoriteiten gebeurd, en op deze manier niemand er controle over heeft.
Het kan ook voorkomen in landen waar prostitutie wel legaal is, maar dan gebeurd het meestal op plekken waar de politie niet vaak komt, zoals bijvoorbeeld de illegale prostitutie in Nederland. Het is eerder voorgekomen in de legale prostitutie (denk aan Saban B.), en wellicht gebeurd dit momenteel nog wel, maar aangezien er veel aanwezigheid en controle van de politie is op de Wallen in Amsterdam, is het erg risicovol voor pooiers om dat hier te doen. Daardoor kiezen ze liever voor de illegale prostitutie, aangezien de kans dat ze daar gepakt worden veel kleiner is, aangezien de aanwezigheid en de controle van de politie daar vele malen minder is.
Deze meiden zijn slachtoffer van mensenhandel en dwang, en zien zichzelf ook als slachtoffers. Toch, als de politie zo'n pooier te pakken krijgt, gaan ze meestal maar voor een paar jaar de gevangenis is, wat in mijn ogen vreselijk is aangezien ze de levens van die meisjes voor de rest van hun leven compleet verwoest hebben.

De uitgebuite prostituees
Dit zijn de prostituees die niet gedwongen worden tot prostitutie, maar er zelf voor hebben gekozen. Maar om in de prostitutie te beginnen heb je hulp nodig van mensen (zoals ik in dit blog hier al eerder heb uitgelegd), om hen naar dit land toe te krijgen, hun eigen bedrijf op te zetten, een woonplek te vinden etc. De mensen die hun helpen inverteren geld in hen, aangezien ze alles voor hem/haar betalen en veel tijd steken om hun te helpen. De afspraak wordt gemaakt om later de persoon die je helpt het geld terug te betalen (misschien met wat rente voor alle tijd en moeite), maar als de meiden eenmaal hier zijn veranderen ze de afspraak en vragen ze voor meer geld. Eigenlijk is het gewoon een vorm van oplichting, net zoals je bijvoorbeeld een mooie vakantie boekt op een website, maar als je eenmaal op de bestemming bent blijkt het helemaal anders te zijn dan dat ze het voor deden komen op de website.
Soms weten de meiden zich te ontworstelen aan zo'n iemand, maar soms komt het ook tot een rechtszaak (bijvoorbeeld hier en hier). Vaak gaan de meiden daarna zelf verder in de prostitutie, zelfs na de rechtszaak, aangezien het hun eigen keuze was om dit beroep te doen en ze hiervoor in eerste instantie naar Nederland toe kwamen.
Deze vrouwen zien zichzelf niet als slachtoffer van gedwongen prostitutie, aangezien ook niemand ze dwong tot prostitutie, ze wilde zelf dit werk doen. Toch claimen de media, politici en mensen uit de reddingsindustrie, en soms zelfs de rechter zelf dat dit toch gedwongen prostitutie is. Natuurlijk is het heel erg voor die meiden wat er gebeurd is, en moeten deze mensen in de gevangenis belanden, maar de slachtoffers moeten niet behandeld worden alsof ze slachtoffer zijn van dwang zoals ze nu vaak behandeld worden.

De vrijwillig verhandelde prostituees
Dit zijn de prostituees die niet gedwongen zijn tot prostitutie, en ook er zelf voor gekozen hebben. Ook deze groep meiden heeft hulp nodig gehad om in de prostitutie te beginnen, en ook zij hebben daarvoor hulp gehad van iemand anders. De persoon die deze prostituees helpt doet dat in veel opzichten op dezelfde manier als bij de uitgebuite prostituees, met als enige verschil dat de afspraak achteraf niet gewijzigd. Dit betekent dus dat dit meisje niet gedwongen is, en niet uitgebuit is, en eigenlijk is er dus niets ernstigs gebeurd, ze krijgt simpelweg gewoon hulp van iemand anders. Je zou dus denken dat er niets aan de hand is. Het meisje kreeg wat ze wou, er is haar niets aangedaan, ze is niet gedwongen, ze is niet uitgebuit, niet opgelicht of iets dergelijks. Toch is dit voor de Nederlandse wet illegaal, want volgens de mensenhandel wet 273F 1 3, is iedereen die een persoon helpt om van het ene land naar het andere land te reizen, wetende dat die persoon in de prostitutie gaat werken, zelfs al is die persoon het daar zelf mee eens, wordt dit nog steeds gezien als mensenhandel.
Dit is precies wat er mis is met deze wet. Voor ieder ander beroep is het helemaal legaal om mensen te werven en om mensen te helpen een baan in een ander land te vinden, maar alleen voor prostitutie wordt een uitzondering gemaakt, want dan is het illegaal. Waarom is het illegaal om iemand de prostitutie in te helpen, zelfs als die persoon dat zelf wilt? Is het wellicht omdat de politici die deze wet hebben bedacht tegen prostitutie op zichzelf zijn, en daarom willen voorkomen dat ook maar iemand in dit beroep stapt? Of is het omdat politici niet kunnen geloven dat iemand dit beroep uit vrije wil zou willen doen? In mijn opinie bestaat deze wet alleen om het onmogelijk te maken voor meiden om in de prostitutie te beginnen. En dat is erg vreemd, aangezien prostitutie voor de wet een legaal beroep is, en politici zelfs zeggen dat prostitutie meer moet emanciperen. Maar hoe kun je emanciperen als de overheid je daarbij niet wilt helpen? De overheid helpt meiden niet om prostituee te worden, en daarom keren de meiden naar andere mensen die hen hulp bieden.
Deze meiden worden worden niet gedwongen tot prostitutie, en ze worden ook niet uitgebuit, en ze zien zichzelf ook niet als uitgebuit of gedwongen en zouden daarom ook niet als slachtoffer behandeld moeten worden. Toch ziet de wet deze dames nog steeds als slachtoffer, net als de politie, reddingsindustrie en politici. Deze meiden worden ook gerekend tot slachtoffers van mensenhandel, en soms gaat de persoon die deze meiden helpt hier zelfs voor naar de gevangenis. Wat is er mis met dit land?!


Dus zoals je kunt zien, niet ieder slachtoffer van mensenhandel is een gedwongen prostituee. Sterker nog, de 8-10% slachtoffers van mensenhandel die genoemd worden in de rapporten zijn niet allemaal gedwongen prostituees, maar ook uitgebuite prostituees en vrijwillige verhandelde prostituees, aangezien zij allemaal onder de wet mensenhandel vallen. Dit betekent dat het aantal dames dat écht gedwongen wordt in de prostitutie, lager moet liggen dan die 8-10%, aangezien de andere twee soorten mensenhandel hier ook onder vallen in deze rapporten. Van de in totaal 700-1100 prostituees die werkzaam zijn op de Wallen in Amsterdam, komt dit dus neer op ongeveer 50 tot 90 dames in totaal die slachtoffer zijn van mensenhandel, en geen honderden tot duizenden zoals sommige mensen suggereren.
Ik heb geen idee hoeveel gedwongen prostituees er zijn, aangezien de rapporten alleen spreken over mensenhandel, wat veel breder is dan gedwongen prostitutie. Maar één ding kan ik wel vertellen, en dat is dat de groep kleiner moet zijn dan de percentages van 8-10% die de rapporten tonen, aangezien die niet alleen gedwongen prostituees bevatten, maar ook niet-gedwongen prostituees. En dit komt ook overeen met de 4 jaar ervaring die ik heb als prostituee op de Wallen in Amsterdam.

De claim die politici en mensen van de reddingsindustrie maken, dat 50% of meer van de prostituees op de Wallen in Amsterdam dagelijks verkracht worden, omdat ze gedwongen worden door een pooier om zichzelf te prostitueren, is simpelweg niet waar. Ten eerste is het percentage veel te hoog, ten tweede gebruiken ze cijfers van mensenhandel, die ook twee andere groepen bevatten die niet gedwongen worden.
In mijn opinie is de enige reden dat ze deze verhalen dan ook vertellen, om de sluiting van de ramen op de Wallen te rechtvaardigen. Dit betekent dus het sluiten van werkplekken van dames (van wie ruim 90% niet gedwongen werkt!), waardoor de dames geen andere keus hebben dan ergens anders te gaan werken, of in de illegale prostitutie verder te gaan, waar het veel gevaarlijker is en meer gedwongen prostitutie voorkomt dan op de Wallen waar het legaal en beschermd is. Dus eigenlijk, is het enige wat politici en de reddingsindustrie doen, is vrouwen dwingen tot gedwongen prostitutie, in plaats van ons hiervan te 'redden', zoals ze claimen.

Het beste advies dat ik dames kan geven om problemen te voorkomen in de prostitutie industrie, is om nooit een jongen te vertrouwen die naar je toekomt met een leuk praatje over hoe mooi je bent. Doe nooit iets wat je niet wilt doen, zelfs al haten mensen je daarvoor (zoals er waarschijnlijk mensen zullen zijn die mij haten voor het schrijven van dit blog).
En mijn advies aan de politici en opiniemakers zou zijn, luister naar de prostituees en werk samen met hen. De prostituees hebben meer ervaring dan iedereen anders in deze industrie, kennen deze industrie als geen ander, en weten meer van deze industrie dan iedere reddingsorganisatie ooit zou kunnen weten. En de overheid zou eens moeten gaan denken aan een manier voor prostituees om veilig dit beroep in te stappen, om op die manier te voorkomen dat mensen dames gaan uitbuiten die in dit beroep willen beginnen. Voorkomen is immers beter dan genezen.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

Heel vaak zie ik artikels in de media verschijnen die zeggen over suggereren dat de exploitant waar we mee werken, ons aan het uitbuiten zou zijn. Deze berichten geven mensen de indruk dat de exploitanten samen zouden werken met pooiers, dat ze crimineel bezig zouden zijn, en dat ze geld zouden witwassen voor criminelen, en dat ze zelfs dames zouden uitbuiten en dwingen om met contracten te werken die hun verplichten lange uren te maken verdeeld over heel veel dagen in de week etc.
Dit geeft de mensen ook het idee dat wanneer meiden veel dagen in een week werken, of veel uren achter elkaar draaien (of allebei), dat deze meiden gedwongen zouden worden tot prostitutie. Of soms zelfs suggereren dat de contracten waarmee de exploitanten werken zo erg zijn voor de meiden, dat alleen de gedwongen prostituees over zouden blijven.

Een goed voorbeeld hiervan was dit artikel enkele weken geleden in Het Parool (artikel kun je hier lezen). De kop van het artikel is 'Wurgcontracten verjagen vrijwillige prostituees', en wekt de indruk dat de exploitant met contracten zou werken met zulke strikte voorwaarden, dat geen enkele helder denkende prostituee hiermee zou willen werken, en dat daardoor alleen de gedwongen prostituees overblijven die wel moeten van hun pooier.
Het artikel schrijft: 'Omdat als gevolg van het opschoonbeleid schaarste is ontstaan, kunnen raamexploitanten met wurgcontracten werken, die vrouwen geen andere ruimte laten dan te huren voor zeven dagen, twaalf uur per dag.'
Inderdaad, het is waar dat er een schaarste aan ramen voor prostituees is. De Gemeente Amsterdam heeft al vele ramen gesloten (of moet ik zeggen gekocht?), omdat volgens hun '...onder iedere steen de we omdraaien ongedierte vinden...' zoals voormalig wethouder Lodewijk Asscher claimde. Volgens hun zat de Wallen vol met criminele activiteiten, waarvan de oorzaak volgens hen de vele coffeeshops en bordelen op de Wallen waren. Witwas praktijken, illegale activiteiten, drugsdealers, mensenhandel, etc.
Naast het feit dat ze nog nooit één van deze 'ongedierte' hebben kunnen vinden, iedere rechtszaak tegen exploitanten hebben verloren, en het feit dat de grootste adviseur van Lodewijk Asscher op dit gebied, Patricia Perquin, achteraf een leugenaar bleek te zijn, heeft ze dat nooit tegen gehouden om gewoon door te gaan met het aantal prostitutieramen te verminderen in Amsterdam. Ze hebben tientallen ramen opgekocht van exploitanten (omdat ze gen enkel bewijs hadden van criminele activiteiten zoals ze eerder claimde), met het idee om prostitutie te vervangen met 'creatieve ondernemingen'. De ondernemingen die nu in de voormalig prostitutiepanden zitten zijn mode ontwerpers (tenminste, als je dat mode kunt noemen), kaaswinkels (alsof er daar nog niet genoeg van waren in Amsterdam), een radiostation, etc. Grappig genoeg betalen de meeste van deze ondernemingen geen tot weinig huur, omdat ze hier simpelweg geen geld voor hebben, maar nu in feite gewoon de ruimte bezet houden tot succesvollere bedrijven hun plek in willen nemen. Het project van de Gemeente Amsterdam om de Wallen op te schonen is zo'n groot debacle gewest, dat de partners in dit project inmiddels hebben aangegeven te willen stoppen met het project, en daarom is Amsterdam nu op zoek naar nieuwe partners.

Wat niet klopt in dit bericht, is dat de exploitanten helemaal geen 'wurgcontracten' hebben zoals dit artikel suggereert. In het artikel hebben ze het over en contract waarbij de dame verplicht is en kamer voor minimaal 7 dagen per week, 12 uur per dag af te nemen.
Dit is simpelweg niet waar. Ik werk voor één van de grootste exploitanten op de Wallen, en ken ook veel andere dames die bij andere exploitanten zitten. De exploitanten verhuren de kamers per shift, één dag shift en één nacht shift. De dame kan kiezen welke shifts ze wilt werken, de dag shift of de nacht shift, of als ze het zelf wilt kan ze ook beide shifts werken, maar dan moet ze natuurlijk ook voor twee shifts betalen, met en maximum van 12 uur per dag. Aangezien er geen mannen worden toegelaten in het kantoor van de exploitant, betekent dit dat de dames zelf bepalen wanneer en waar ze willen werken, en voor hoeveel uur per dag. Dus het is simpelweg onmogelijk voor een pooier om hiermee in gesprek te gaan met de exploitant, aangezien ze niet eens binnen worden gelaten. Dus het idee dat pooiers en exploitanten samen zouden werken, of dat de exploitanten het geld van de pooiers wit zouden wassen is complete onzin.

De meeste meiden die werken op de Wallen hebben een vaste kamer. Dit betekent dat ze hun eigen werkkamer hebben tot ze zelf besluiten om ergens anders te gaan werken of te stoppen met werken. Voor deze meiden geeft de exploitant jouw de mogelijkheid om één of twee dagen per week vrij te krijgen, dit betekent dus dat je niet voor je kamer hoeft te betalen als je vrij bent, en dat je je eigen kamer weer hebt als je weer aan het werk gaat.
Daar komt nog eens bij, dat mijn exploitant bijvoorbeeld, de dames de mogelijkheid geeft om twee maanden vakantie te nemen, zonder dat ze de huur voor hun vaste kamer hoeven te betalen, en dat als ze terug komt gewoon weer naar haar oude werkplek terug kan. Natuurlijk kan ze ook langer vakantie nemen als ze dat wilt, maar als ze haar eigen kamer wilt behouden, moet ze dan wel de huur betalen hiervoor in die periode.
Ik vind twee maanden vakantie per jaar meer dan voldoende, en het is veel meer dan de meeste mensen met een normale baan krijgen. Ik ken daarnaast ook geen enkele pandeigenaar, makelaar of huisbaas die je de mogelijkheid geeft om even twee maanden geen huur te betalen omdat je op vakantie bent, en daarnaast ken ik ook geen pandeigenaren die geen huur vragen als een winkel dicht is voor een bepaalde periode.

Natuurlijk zijn er wel vrouwen die 7 dagen per week, of 12 uur per dag werken, en er zijn een paar goede redenen daarvoor. Dames die voor het eerste naar Amsterdam komen om te werken krijgen niet direct een vaste kamer op de eerste dag. En niet eens zozeer omdat de exploitant dat net zou willen, maar simpelweg omdat de meeste kamers al bezet zijn door andere dames. Er zijn nu eenmaal meer dames dan dat er werkplekken zijn, en door de Gemeente zijn er nu zelfs nog minder werkplekken dan dat er voorheen waren, die nu bezet zijn door verrijkringen in de buurt zoals mode ontwerpers, kaas winkels maar vele panden staan ook leeg. Goed gedaan Amsterdam! Er zijn veel meiden die geen werkplek hebben, en bereid hier veel geld voor te betalen, maar jullie geven die kamers gewoon weg aan mensen die er in veel gevallen niets voor betalen!
Maar wat doe je als alle kamers al bezet zijn door andere meiden, en je geen kamer kunt krijgen? Het antwoord is heel simpel, niets. Je wacht tot één van de andere meiden een vrije dag heeft, of op vakantie gaat, of misschien stopt met werken. Dus voor veel meiden is het iedere wachten op de exploitant die hun kan vertellen of ze een vrije kamer hebben voor hun of niet. De rekeningen blijven natuurlijk wel binnen komen, en die moeten nog steeds betaald worden, zelfs als je geen werk hebt. Dus als je een kamer kunt krijgen voor zowel overdag als 's avonds, en je weet niet zeker of je de rest van de week kan werken, dan grijp je die kans met beide handen aan.
Een aangezien de kamers per dag worden verhuurd, in plaats van per maand of per week, is het voor veel dames iedere dag opnieuw een gok. Soms krijgen ze een kamer, soms niet. En aangezien je dus niet weet of je de volgende dag kunt werken, of deze week kunt werken, of misschien zelfs deze maand kunt werken, pak je iedere kans die krijgt om te kunnen werken als het kan!
Soms gaat iemand op vakantie, wat betekent dat een ander meisje de kamer kan huren voor die periode. Maar omdat ze niet weet of ze daarna weer een kamer kan krijgen als het meisje weer terug is van vakantie, probeert te zoveel mogelijk te werken, zelfs als dat betekent dat ze 7 dagen per week werkt, aangezien ze hierna misschien wel een maand zonder werk zit.
Wat mensen moeten begrijpen, is dat alle raamprostituees ZZP'ers zijn. Dus eigenlijk zijn alle prostituees zelfstandig ondernemers, en net zoals met vele andere ondernemingen heb je dus geen zekerheid over je inkomsten., aangezien je geen salaris ontvangt van een werkgever. Dus als je goed kunt werken, dan probeer je zoveel mogelijk geld te verdienen, maar als het tegen zit en het werk tegenvalt, heb je dus ook weinig tot soms zelfs geen inkomsten en kun je zelfs verlies draaien doordat je wel de kosten hebt van de huur van de kamer. Als ondernemer neem je een risico, dat risico houdt in dat je zonder inkomen kan komen te zitten als de opbrengsten tegenvallen, en hetzelfde geldt voor de prostituees op de Wallen, aangezien zij ook ondernemers zijn.

En het artikel spreekt over contracten, wat nogal vreemd is, aangezien niemand een contract heeft. De contracten waar ze het over hebben zijn eigenlijk geen contracten, maar de huisregels en voorwaarden voor het huren van een kamer bij een exploitant. Het is niet alsof je een contract moet tekenen waar je aan vast zit of iets dergelijks, zoals het met veel andere contracten wel werkt. Sommige mensen vinden dat de exploitanten dit op internet moet zetten zodat het openbaar is voor iedereen, maar dat vind ik een belachelijk idee. Hoeveel bedrijven plaatsen op het internet de huisregels voor hun medewerkers? En hoeveel bedrijven plaatsen de arbeidscontracten voor hun werknemers op het internet? Ten eerst hebben de meeste exploitanten op de Wallen niet eens een website, en waarom zouden ze? Alleen om te bewijzen tegen die mensen dat de huurvoorwaarden in orde zijn? En zelfs al zou je dat doen, dan gaan daarna mensen weer klagen dat dit niet dezelfde voorwaarde zouden zijn die de prostituees voor ogen krijgen. Met andere woorden, het lost niets op. Daar komt nog eens bij, dat als de politie ons komt controleren, we hen alle papieren moeten laten zien, dus ook de huurvoorwaarden en de huisregels, dus als er echt iets mis zou zijn, dan had de politie dit allang al gesignaleerd.
Maar de echte vraag is natuurlijk, of er überhaupt wel een probleem is? En waarom moet alles dat gerelateerd is aan prostitutie altijd anders behandeld worden dan andere branches? Het is niet alsof transportbedrijven hun arbeidscontracten online gaan zetten zodat iedereen kan zien of het wel goed zit, en toch vind ook in die industrie veel mensenhandel plaats. Dus waarom moet de prostitutie nu weer anders behandeld worden dan de rest?

Het volgende gedeelte van het artikel gaat over het initiatief van prostituees om hun eigen corporatie te beginnen. Ilonka Stakelborough, oprichtster van Stichting Geisha, een organisatie die zich inzet voor de verbetering van de positie van sekswerkers, praat in dat artikel over haar poging om samen met de Gemeente Amsterdam een corporatie voor prostituees op te zetten. Ze zegt:  'Het concept is geweldig: veel meer zelfstandigheid, meer verdienen, eigen baas over werktijden en je kunt je eigen kamer inrichten. Zou dat geen geweldige verbetering zijn?'
Ja, inderdaad dat zou een grote verbetering zijn, maar het probleem is dat we al deze dingen al hebben. We zijn als prostituees al zelfstandig, aangezien we zelfstandig ondernemers zijn en we geen contracten hebben zoals dit artikel suggereert. We kunnen gaan en staan waar en wanneer we willen. Ik zou niet weten wat we nog meer voor zelfstandigheid nodig zouden hebben? Ten tweede kunnen we al beslissen over onze eigen werktijden, zoals ik hierboven al heb uitgelegd.
Maar wat ik veel enger vind klinken is het idee van een corporatie. We hebben al gezien hoe dat is gegaan in Utrecht, waar de prostituees hun eigen corporatie hebben opgezet nadat de Gemeente Utrecht het Zandpad sloot. De Gemeente Utrecht beloofde hen dat als ze snel waren met de opzet van hun eigen corporatie, dat ze snel een vergunning zouden kunnen krijgen, zodat ze weer zo snel als mogelijk aan het werk zouden kunnen. Maar nu, ruim een half jaar na het opstarten van hun eigen corporatie, hebben ze nog steeds geen vergunning en de Gemeente Utrecht blijft de regels veranderen voor het verkrijgen van een vergunning (zoals je in dit artikel kunt lezen). Opvallend om te weten is dat het de Gemeente Utrecht was die suggereerde naar de prostituees om hun eigen corporatie op zetten nadat hun werkplekken werden gesloten.
Het klinkt een beetje als een Paard van Troje techniek. Overtuig alle prostituees om deel uit te maken van een corporatie, en als ze eenmaal allemaal aan boord zijn, geef ze dan gewoon geen vergunning en dan heb je succesvol prostitutie uit je Gemeente verwijderd. En zelfs al krijgen ze ooit een vergunning, kan dit nog jaren doet en kost het enorm veel geld. Dus ik geloof niet echt dat het idee van een corporatie perse beter is, zeker niet als het op de Gemeente Amsterdam aankomt in ons geval, die de afgelopen jaren alleen maar bezig is geweest om ramen te sluiten.

Het volgende deel van het artikel gaat verder met Ilonka die het heeft over Oost-Europese prostituees. Er staat: 'Als je niet wordt gedwongen, werk je niet zoveel, dus als je niet werkt, en je moet wel zeven dagen twaalf uur per dag huren, kost dat geld. Dat betekent dat vooral Oost-Europese vrouwen de ramen bezetten, die werken lange uren, spotgoedkoop en willen het zonder condoom doen. Daar is voor vrijwillige sekswerkers niet tegen op te boksen. Indirect wordt zo de gedwongen prostitutie bevorderd.'
Een groot deel hiervan, over de werktijden, heb ik hierboven al uitgelegd. Maar wat hier interessant is om te lezen, is dat er voor Ilonka schijnbaar een verschil zit tussen een vrijwillig werkende prostituee en een Oost-Europese prostituee. In haar idee zijn schijnbaar de meeste Oost-Europese prostituees (die vooral bestaan uit Roemeense, Bulgaarse en Hongaarse prostituees, waarvan Roemeense en Bulgaarse prostituees de grootste groepen zijn) gedwongen, werken ze spotgoedkoop en doen ze het zonder condoom.
Grappig genoeg is het juist deze groep prostituees die hun klanten uitkiezen. Als ze écht gedwongen zouden zijn, dan zouden ze niet zo kieskeurig zijn, aangezien ze bang zouden zijn voor hun pooier. En ook opvallend is dat de meeste meiden die ik ken nooit onder de minimumprijs van 50 Euro werken, sterk nog, wij zijn juist de groep meiden die vaak meer geld vragen voor onze diensten. En natuurlijk zullen er vast wel meiden tussen zitten die het zonder condoom doen, maar dit is niet de meerderheid, aangezien we allemaal de gevaren kennen van onbeschermde seks.
Ik krijg heel veel klanten die onbeschermde seks willen hebben, ze gaan van deur tot deur, de hele avond door, op zoek naar een meisje die het zonder condoom doet. Vaak komen ze een paar keer terug om te vragen of het écht niet mogelijk is om het zonder condoom te doen. Als de claim dus waar zou zijn, dat veel Oost-Europese dames het zonder condoom zouden doen, waarom lopen die klanten dan een hele avond lang over de Wallen op zoek naar een meid die het zonder condoom wilt doen? Het zou toch makkelijk moeten zijn voor hun om een meisje te vinden die het zonder condoom wilt doen als er zo veel Oost-Europese dames zijn die dat zouden doen? Waarom komen ze dan keer op keer bij met terug aan de deur, en gaan ze van deur tot deur?