De diensten van prostituees op de Wallen
Ik krijg nogal veel vragen van mensen over wat prostituees op de Wallen allemaal wel en niet doen. Zo vragen veel mensen bijvoorbeeld of ook vrouwen een prostituee op de Wallen mogen bezoeken, of komen ze met de vraag of er ook mannen achter de ramen staan, en of stelletjes ook naar binnen mogen.

Belangrijk om te weten over de Wallen, is dat iedere prostituee haar eigen bedrijf runt. We zijn allen zelfstandig ondernemers, wat dus ook betekent dat we zelf kunnen beslissen wat we wel of niet doen. Het is niet zoals in al die gedwongen prostitutie verhaaltjes, dat je iedereen maar moet binnen laten en moet laten doen wat zij willen, je bent hier zelf de baas, dus je bepaalt zelf de regels van wie je binnen laat en wat je wel of niet wilt doen en met wie.

Dan de veelgestelde vraag over mannen achter de ramen. Nee, er staan geen mannen achter de ramen. Niet dat dit niet toegestaan zou zijn. Maar mannelijke sekswerkers vinden het blijkbaar geen interessant idee om achter het raam te werken. Waarom weet ik niet precies. Voor mannelijke sekswerkers die zich richten op vrouwelijke klandizie snap ik het nog wel. Om een vrouwelijke klant te plezieren heb je wellicht wat langer nodig dan de 15 minuten die standaard is op de Wallen. Dus dan zouden de kosten te hoog worden voor hun klandizie, waardoor er maar weinig vrouwen naar binnen zullen gaan. Maar eerlijk gezegd heb ik geen idee waarom homoseksuele sekswerkers hier nooit werken, wellicht komt het omdat de Wallen zich meer richt op heteroseksuele mannen.

En dan over trio's met stelletjes. Ja, sommige prostituees doen ook trio's, maar niet iedereen. Wederom, het hangt compleet af van de prostituee zelf, wat ze wel en niet wilt doen. Sommige zullen het wel willen doen, anderen weer niet. De enige manier om daar achter te komen, is om van deur tot deur te gaan, en te vragen, net zolang tot je er eentje tegenkomt die het wel wilt doen.
Een trio met een klant en twee prostituees komt vaker voor dan een stelletje dat een trio wilt met een prostituee. Maar toch komt het zeker voor, en soms zie je stelletjes van deur tot deur gaan op zoek naar een prostituee die doet waar zij zin in hebben. Ik heb het zelf een paar keer gedaan met een stelletje, en soms doe ik het nog wel eens, maar niet erg vaak. Een trio met een collega vindt ik prima, maar een trio met een stelletje is lastiger, omdat ik zelf niet zo veel kan men een andere vrouw.

En dat brengt me tot vrouwen die een prostituee willen bezoeken. Dit komt ook niet vaak voor, maar soms zijn er dus wel vrouwen die naar binnen willen bij een prostituee op de Wallen. Enkele weken geleden waren er drie meiden die erg graag bij mij naar binnen wilde voor een lesbisch kwartet. Maar ik heb niets met vrouwen, dus ik heb ze afgewezen. Toch bleven ze de hele avond voor mijn raam hangen, in de hoop dat ik van gedachte zou veranderen. Maar sommige prostituees nemen wel meiden naar binnen, dus het is wel mogelijk. Maar wederom, dit is compleet afhankelijk van de prostituee in kwestie.

En datzelfde geldt voor alle overige rare of kinky verzoeken. Sommige prostituees zullen er wel voor in zijn, anderen weer niet. Er is geen standaard regel of zo, en ik kan ook niet voor alle dames op de Wallen spreken, over wat er wel en niet mogelijk is. Het is niet alsof ik even langs alle meiden op de Wallen ben geweest om even na te vragen wat iedereen wel en niet wilt doen.

Maar rare of kinky verzoeken zijn ook dingen die regelmatig voorkomen. Dus jij bent bijvoorbeeld een klant die erop kickt als ik over hem heen plas? Dan ben je niet de eerste. En alhoewel ik dit echt geprobeerd heb, is het totaal niet mijn ding, en zal ik het ook niet meer doen. Maar er zijn vast meiden die daar wel voor in zijn. Maar uiteraard geldt ook hier de regel, dat hoe vreemder het verzoek, hoe duurder het zal worden omdat het een vreemd verzoek is. Ik heb bijvoorbeeld collega's gehad die zonder problemen hun klanten in hun balzak schopten, omdat die klant daar op kickte. En ik heb zelf bijvoorbeeld ook een klant gehad die wilde dat ik hem aan een riem door mijn peeskamer rond liet lopen als een hond. Ja, dat is makkelijk geld verdienen.

Dus ja, ook voor jouw verzoek zal er vast wel een dame zijn op de Wallen die er voor in is. Zolang ze zelf uiteraard niet geschaad worden. Maar verwacht niet van iedere prostituee dat ze alles voor je zullen doen, 'omdat je toch een hoer bent'. Zo werkt het dus niet. Ten eerste zijn we mensen, en prostituee zijn is slechts een beroep, niet ons leven. Dus maak niet de vergissing dat we alles voor je zullen doen omdat jij denkt dat 'hoeren' alles voor je moeten doen, want dat is dus niet zo. We zijn meer mensen dan jij waarschijnlijk denkt.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer
Raamprostituee begint eigen rondleiding op de Wallen
Ik heb goed nieuws! Na lang hierover nagedacht te hebben, heb ik eindelijk besloten om onderdeel te worden van een bedrijf wat rondleidingen aanbiedt op de Wallen. Dat betekent dus dat je een rondleiding op de Wallen kunt krijgen en mij kunt ontmoeten!

Het idee heb ik al meer dan een jaar. Iedere dag zie ik namelijk vele gidsen rondlopen over de Wallen en over ons praten, terwijl ze niets over ons weten. Vaak hebben ze geen idee waar ze het over hebben, en zorgen ze alleen maar voor overlast bij de meiden die er werken. Vooral omdat sommige van deze groepen behoorlijk groot zijn (soms zelfs 80 man!), en ze steeds vaker op verkeerde plekken gaan staan (voor je raam bijvoorbeeld), en omdat ze geen respect voor de buurt hebben. En dat zou nog niet eens zo slecht zijn als het nog klanten op zou leveren, maar dat gebeurt helaas ook niet. Dus ze komen alleen even de buurt laten zien, ze komen ons laten zien en ze vertrekken vervolgens weer, en je ziet die mensen nooit meer terug.

Eigenlijk komt het er dus gewoon op neer dat zij geld verdienen over ons bestaan, en wij zien er geen cent van. Immers zou er geen 'red light district' zijn als wij er niet zouden staan, en dan hadden zij geen reden om hier een rondleiding te komen geven. Dus ze verdienen geld over onze rug, en wij zien daar zelf niets van terug.

Dus toen dacht ik, waarom probeer ik het niet gewoon zelf? Maar omdat er al zoveel gidsen in de buurt zijn, moet je met iets nieuws komen, iets wat je uniek maakt. Dus toen heb ik met een gids uit de buurt gesproken, en hij raadde me aan om zelf onderdeel van de rondleiding te worden, en om tijdens de rondleiding over mijn eigen ervaringen te vertellen. Immers, er is geen enkele gids op de Wallen te vinden waar mensen met een werkende raamprostituee kunnen praten. En om dingen nog exclusiever te maken, hebben we toen gesproken met mijn raamexploitant, of we een peeskamer van binnen mochten laten zien tijdens de rondleiding, wat hij maar al te graag wilde doen.

En nu, na hard werken aan de website, gaat ons bedrijf eindelijk van start. Het is het eerste tour bedrijf wat mede-opgericht is door een nog werkende raamprostituee. We bieden dagelijks rondleidingen aan over de Wallen met verschillende opties. Onze standaard Wallen Tour wordt gegeven door onze gids. Als je mij zelf wilt ontmoeten, en over mijn ervaringen wilt horen achter het raam, waar je ook vragen kunt stellen, dan kun je kiezen voor de Ontmoet Een Prostituee Tour. Je kunt er ook voor kiezen om een echte peeskamer te bezoeken tijdens de rondleiding, waarbij je een kijkje achter de schermen krijgt. En voor de mensen die alles tezamen willen in één tour is er de mogelijkheid om mij te ontmoeten in een peeskamer, waar je dus een kijkje kunt nemen achter de ramen, en ik uitleg hoe alles werkt en vertel over mijn ervaringen.

Ik ben erg enthousiast over deze nieuwe stap, omdat het iedereen de kans geeft om met een echte raamprostituee op de Wallen te praten, en om zelf een kijkje te namen in een echte peeskamer. Dus geen onzinverhalen meer, geen verdraaide woorden, maar het echte verhaal van de Wallen van een prostituee die er zelf werkt!

Je kunt de rondleiding boeken op onze website, die je kunt vinden op: RedLightDistrictAmsterdamTours.com

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

De onzin van My Red Light
Ik had mezelf beloofd dat ik nooit meer aandacht zou schenken aan My Red Light. Maar vandaag is er een media storm over My Red Light die me zo erg stoort dat ik er simpelweg iets over moet zeggen, om een hoop dingen recht te zetten.

Laten we eens beginnen met het belangrijkste. My Red Light zou een bordeel moeten worden die gerund zou worden door sekswerkers zelf. Daar is niets van over gebleven. Zo simpel is het. Er is een compleet bestuur van zogenaamde experts in een 'Raad van Toezicht' die de macht hebben daar. Hierin zitten o.a. bestuurslieden van SOA Aids Fonds, HVO Querido, een voormalig OM aanklager, een horecaondernemer etc. Maar geen sekswerkers! Want sekswerkers zijn blijkbaar niet geschikt genoeg om hier in te mogen zitten. We zijn vast niet slim genoeg, toch? Want alle sekswerkers hebben scholing nodig, omdat we domme gansjes zijn, alsof we dom of onopgeleid zijn. Ze weten blijkbaar niet dat vele sekswerkers op de Wallen gewoon hun opleiding hebben afgemaakt, hun Master al op zak hebben of hun universitaire opleiding al hebben afgerond!

Sekswerkers die aan dit project vanaf dag 1 hebben meegewerkt werden afgewezen voor functies binnen My Red Light, omdat ze niet door de 'screening' zouden komen. Met andere woorden, ze zouden niet geschikt zijn om hun eigen bordeel te mogen runnen. En in plaats van een sekswerker aan te stellen die ervaring heeft achter het raam als op z'n minst een manager, kozen ze als manager bij My Red Light voor één van de beheerder van een andere exploitant. Ik vind dat vreemd. Want waren die mensen van andere exploitanten niet juist het probleem? Zij waren toch de boosdoeners waarom sekswerkers nu een eigen bordeel zouden moeten gaan runnen? Maar je huurt ze wel in als manager?

De beweringen over My Red Light, dat het een pooierloos bordeel zou zijn, of dat sekswerkers nu niet meer afhankelijk zouden zijn van een exploitant is pure onzin. Ten eerste zijn de sekswerkers op de Wallen nu ook niet afhankelijk van een pooier, daarom heb je de politie. En het suggereert ook dat de andere bordelen allemaal meiden zouden hebben die wel pooiers zouden hebben en dat dit bij My Red Light niet het geval is. Het is pure onzin. Zij hebben net zo veel kans om een meid daar te hebben werken die een pooier heeft als iedere andere exploitant.

Het argument dat dankzij My Red Light de sekswerkers niet meer afhankelijk zijn van een exploitant, is een argument die zelfs een 3-jarige nog doorheen kan prikken. My Red Light IS een exploitant. Dus ja! We zijn nog steeds afhankelijk van exploitanten met My Red Light als toen ze er nog niet waren. Daar is niks aan veranderd! Ze doen zich alleen voor als dat ze beter zouden zijn dan andere bordelen, waardoor ik me af begin te vragen waarom ze al die aandacht nodig hebben als ze écht zo veel beter zijn? Moeite om meiden te vinden die kamers willen huren, mensen? Is dat wellicht de reden dat jullie al deze PR nodig hebben? En is dit ook wellicht de reden dat geen van de meiden die ik ken daar willen werken?

Betere werkomstandigheden? Ook een kul verhaal. De werkomstandigheden zijn hetzelfde, aangezien ze precies hetzelfde doen als alle andere exploitanten. Er is dus niets nieuws aan. Het is gewoon een nieuwe kamerverhuurder, niets meer. De huurvoorwaarden zijn veelal hetzelfde of juist veel slechter dan bij andere bordelen. Enkele voorbeelden:

Voorbeeld 1:
Ik wil een kamer huren. Bij My Red Light kost me dit 160 euro. Maar bij de twee grootste exploitanten betaal ik 155 euro. Er zijn zelfs exploitanten waar ik voor 130 euro een kamer kan huren. Dus ze zijn duurder dan hen. Ze vragen een gemiddelde prijs, dus hier is geen sprake van enige verbetering.

Voorbeeld 2:
Ik wil een kamer huren voor de hele week, maar ik wil wel een vrije dag. Bij andere exploitanten kan dat zonder probleem en hoef ik niet voor die vrije dag te betalen. Sommige exploitanten kan ik zelfs 2 vrije dagen krijgen. Bij My Red Light is dat hetzelfde.

Voorbeeld 3:
Ik wil een maand lang op vakantie gaan. Bij My Red Light kan dat niet, want je mag maximaal 3 weken aaneengesloten vakantie opnemen. Bij mijn huidige exploitant kan dat wel, en zelfs langer. Dus zijn de voorwaarden bij My Red Light slechter.

Voorbeeld 4:
Ik wil stoppen met werken, omdat ik dit werk echt niet meer aan kan. Bij mijn huidige exploitant kan ik gewoon per direct opzeggen. Bij My Red Light heb je echter een week opzegtermijn. Kortom ze dwingen je dus om nog minimaal een week de kamer te werken. Ik dacht dat dit project bedoelt was om misstanden zoals dwang uit te bannen, niet om er zelf actief aan mee te werken!

Voorbeeld 5:
Ik wordt ziek en moet een paar dagen thuis blijven. Bij mijn huidige exploitant hoef ik dan niet te betalen voor mijn kamer. Maar bij My Red Light moet ik de eerste twee dagen doorbetalen. Hoezo is dit beter dan?

Dus de huurvoorwaarden zijn niet beter, maar iets slechter op z'n best. Ze dwingen je zelfs om nog een week lang door te werken als je wilt stoppen, omdat je je kamer een week van tevoren moet opzeggen, een regel die geen enkele andere exploitant hanteert!!!

En natuurlijk komen dit soort projecten ook weer met allerlei cursussen en opleidingen, als ze niet willen dat je prostituee blijft. Een soort uitstapprogramma's dus, alsof die er nog niet voldoende zijn. Mensen, serieus?! Is dat het enige waar jullie aan kunnen denken? Sekswerkers kiezen voor hun beroep, dus wat is die drang om haar te redden van haar beroep? Want jullie huurvoorwaarden zijn niet beter dan bij andere exploitanten, noch jullie prijzen of de manier waarop jullie omgaan met de sekswerkers die betrokken zijn bij dit project.

En laten we het dan even hebben over de inrichting van My Red Light. Een 'architect' is er mee bezig geweest, alsof het een fucking NASA raket moet worden. Kom op mensen, het is een raambordeel, het is echt niet zo moeilijk! Maar nee hoor, zelfs dat weten jullie te verkloten! Jullie hebben de kamers zwart gemaakt! Van alle kleuren van de regenboog die jullie konden kiezen voor een beroep die zich veelal in de avonden en de nachten afspeelt, kiezen jullie zwart! En dat zou op zich geen probleem hoeven te zijn, mits er dan voldoende licht aanwezig is om toch de aandacht te trekken. Maar er is veel te weinig licht aanwezig. Het is nauwelijks zichtbaar! En dat in een zwarte peeskamer!

Of wat nog erger is. De Boomsteeg, daar zitten geen rode lichten aan de buitenkant. Alleen een grote lantaarn met wit licht. Dus mensen die langs deze steeg lopen zullen denken dat er niets te vinden is, omdat er geen rood licht aanwezig is. Helemaal omdat er jarenlang niets zat in deze steeg. Vroeger zaten er daarom rode TL lampen aan weerszijde in de steeg. Waarom konden ze die gewoon niet zo laten? Waarom hebben ze juist die weggehaald? Of had ze dan op z'n minst vervangen met een strip rood ledlicht. Maar geen rood licht buiten? Alleen een grote witte lantaarn? Misschien hadden jullie dit project beter My White Light kunnen noemen. Het is namelijk het enige opvallende licht dat er is bij My Red Light.

En ik snap het ook niet. Ze gebruiken dezelfde lantaarns op de andere panden. Daar zitten alleen een heel klein rood lampje in, die veel minder licht geeft. En de led verlichting aan de binnenkant zijn ook nauwelijks zichtbaar. Zijn ze bang om aandacht te trekken met rood licht of zo?

Serieus alles bij dit project lijkt fout te gaan. De huurvoorwaarden zijn slechter. Andere exploitanten worden weggezet als de boosdoeners en de criminelen, maar tegelijkertijd worden ze wel bij My Red Light binnen gehaald om als manager aan de slag te gaan. Ze doen alsof hun bordeel veel beter is dan anderen, terwijl de huurvoorwaarden dus slechter zijn. Ik wordt echt moe van dit gedoe om andere exploitanten af te kraken, en daarmee ook de sekswerkers die daar werkzaam zijn, om jezelf te promoten. Als My Red Light echt zo'n geweldig bordeel was, dan hadden ze dat niet nodig. Maar blijkbaar is het de enige wijze waarop ze dit project kunnen promoten. Maar een goede business heeft geen promotie nodig, een goede business is promotie op zich.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer
De Blue Light District
Er gaat al jaren een gerucht dat er een zogenaamde 'Blue Light District' zou zijn op de Wallen in Amsterdam. Blijkbaar is dit ooit ontstaan door een reisboekje uit de VS waarin deze fabel werd verteld. Het Blue Light District zou namelijk een deel van de Wallen zijn waar alleen maar transgender prostituees werkzaam zouden zijn, die je zou kunnen herkennen aan hun blauwe lampjes (blacklight) in plaats van rode lampjes.
Deze onjuiste informatie uit dit reisboekje heeft blijkbaar zijn weg gevonden naar de vele tour guides die tegenwoordig door het Wallen gebied lopen, want veel onwetende tour guides noemen dit tijdens hun rondleidingen. Maar de waarheid is dat er helemaal geen Blue Light District bestaat.

Hier zijn de feiten. Er is dus geen Blue Light District, er zijn slechts een paar straten waar er soms (maar niet altijd) transgender sekswerkers werken. Maar aangezien ze verspreid over de Wallen zitten, kun je niet echt spreken van een Blue Light District. Ook de naam Blue Light District is erg misleidend. Het komt van het idee dat je transgenders zou kunnen herkennen aan de blauwe lampen, in tegenstelling tot de rode lampen die voor vrouwelijke sekswerkers zouden staan. Maar feit is dat hier helemaal niets van klopt. Alle prostituees op de Wallen, zowel vrouwelijke als transgender, hebben zowel blauwe als rode lampen. Het idee dat je een transgender zou kunnen herkennen aan de blauwe lampen klopt dus totaal niet, aangezien alle sekswerkers blauwe lampen in hun peeskamer hebben.

The gebruik van blauw light, of blacklight zoals het officieel heet, is noodzakelijk om enig contrast te bieden tegenover het felle rode licht. Anders zou iedereen er uit zien als een rode tomaat.

De misleidende informatie die al jaren rond gaat, komt tegenwoordig vooral van tour guides. Veel tour guides hebben geen idee waar ze het over hebben. Ze bezitten geen echte kennis over de buurt, beschikken niet over de juiste informatie, en baseren hun verhaal alleen maar op wat ze ooit eens gehoord hebben van iemand, zonder na te gaan of het ook daadwerkelijk klopt. Dus laat jezelf niet misleiden door deze zogenaamde tour guides die onjuiste informatie verspreiden, vaak is slechts deels en soms zelfs niet waar van wat ze zeggen. Vooral de grotere tour operators lijken erg slecht op de hoogte te zijn. Maar nog veel erger is dat het zo ook niet uitmaakt. Het zijn dan ook vooral deze tour operators die grote groepen van soms wel 80 man(!) rondleiden op de Wallen, in een gebied die daar veel te klein voor is met al z'n smalle steegjes.

Maar al die onjuiste informatie over deze zogenaamde Blue Light District heeft ook veel negatieve gevolgen voor de prostituees. Potentiële klanten worden zo bijvoorbeeld verkeerd voorgelicht over het gebruik van blauwe lampen op de Wallen, waardoor klanten vaak urenlang rondlopen op zoek naar een prostituee die geen blauwe lampen heeft, omdat zij denken dat dit transgenders zijn. Dit leid er vaak toe dat ze na uren lang ronddolen de zoektocht maar opgeven, omdat ze denken dat ze geen vrouwelijke prostituees hebben kunnen vinden. Of ze lopen uren lang rond, en blijven verward achter over wie nu wel of niet transgender is, waardoor ze vaak bang zijn om naar binnen te stappen, uit angst dat ze per ongeluk bij een transgender belanden in plaats van bij een vrouw.

Vooral vrouwelijke sekswerkers in de Bloedstraat hebben hier last van, aangezien dit vaak door tour guides wordt aangeduid als het zogenaamde 'Blue Light District'. De verwarring is ontstaan door het feit dat hier overdag veelal louter transgender sekswerkers staan. Echter tijdens de avonden is het een mix van vrouwelijke sekswerkers in één gedeelte van de Bloedstraat, en transgenders in het overige gedeelte van de straat. Hierdoor blijven klanten verward achter van wie nu vrouw is en wie niet. Deze onjuiste informatie van tour guides heeft daardoor vooral tot gevolg dat veel klanten deze straat mijden, omdat ze denken dat hier geen vrouwen achter de ramen staan, maar louter transgenders, wat tot gevolg heeft dat vrouwelijke sekswerkers in deze straat moeite hebben om hun klanten binnen te halen.

Er zijn een paar plekken op de Wallen waar transgenders vaak te vinden zijn, maar er is dus niet één specifiek gebied. De Bloedstraat is dus vooral overdag bezet met transgenders, maar in de avonden is het dus een mix van vrouwen en transgenders. De Barndesteeg echter is zowel overdag als in de avond bijna altijd het domein van transgender sekswerkers. Maar zelfs een populaire straat zoals de Stoofsteeg kent enkele transgender sekswerkers, iets wat veel mensen niet eens weten. Maar ook bijvoorbeeld gewoon op de Oudezijds Achterburgwal kun je zowel overdag als in de avonden transgender sekswerkers vinden, alhoewel vrouwelijke sekswerkers hier sterk in de meerderheid zijn.

Al die onjuiste informatie die verspreid wordt over wie vrouw en wie transgender is op de Wallen, heeft dus vooral het nadelige effect voor prostituees die hierdoor klanten verliezen. Er is dus niet één gebied op de Wallen waar je echt alleen maar transgenders kunt vinden. Er zijn straten waar ook transgenders te vinden zijn, soms zelfs in de meerderheid vertegenwoordigd, maar niets wat je echt de Blue Light District kunt noemen. Tevens is het niet waar dat alleen transgenders gebruik maken van blauwe lampen, dus het heeft ook geen enkele zin om op zoek te gaan naar een prostituee die geen blauwe lampen heeft in haar peeskamer, want die zijn er dus niet.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

Hoe raambordelen op de Wallen gerund worden
In de afgelopen maanden heb ik behoorlijk wat kritiek gegeven op twee projecten die pogen om een nieuw bordeel te beginnen, namelijk My Red Light van de gemeente Amsterdam en de plannen van Non Nobis voor een 'humaan bordeel'. De reden voor die kritiek komt van het feit hoe deze plannen in de media gepresenteerd worden ten opzichte van de bestaande bordelen. In beide gevallen wordt er beweerd in de media dat deze anders zullen zijn dan bestaande bordelen: meer humaan, zonder pooiers, sekswerkers zouden minder afhankelijk en zelfstandiger worden. Het feit dat het zo in de media gepresenteerd wordt komt van het feit dat mensen gewoon erg weinig kennis hebben over wat een bordeel precies is, hoe ze werken en wat ze doen, waardoor ze vaak verward worden met pooiers en mensenhandelaren, en vaak gezien worden als de 'bad guys'. Dus leek het mij verstandig een artikel te schrijven over hoe bordelen werken, om te laten zien dat dit beeld compleet onterecht is, en dat de plannen van deze nieuwe bordelen niet zo anders zijn als dat beweerd wordt.

In dit artikel richt ik me even puur op de raambordelen in Amsterdam, aangezien alle type bordelen behandelen nog veel meer werk zou zijn, maar hou dus in het achterhoofd dat veel van deze dingen dus voor vrijwel alle bordelen gelden, maar niet alles. Een raambordeel is eigenlijk niets meer dan een bedrijf wat werkruimte aanbied aan prostituees. Zie het als een salon waar bijvoorbeeld kappers of nagel stylisten huur betalen om te werken, of een verhuurder van winkelpanden. Sommige mensen vergelijken het ook wel met een hotel, aangezien de ramen net als in hotels voor korte tijd verhuurd worden. Maar feitelijk is een raambordeel niets meer dan een bordeel die kamers verhuurt. Op de Wallen zijn er 19 verschillende raamexploitanten, die in totaal 278 peeskamers verhuren, die vaak ramen worden genoemd.

Bestemmingsplan
Je mag niet zomaar overal een bordeel openen. Om een bordeel te mogen openen, moet het pand waar je dat vanuit wilt doen een prostitutie bestemming hebben in het bestemmingsplan van de gemeente. Slechts een beperkt aantal panden in Amsterdam hebben een prostitutie bestemming, gebaseerd op het aantal bordelen dat er jaren geleden waren. Maar sindsdien zijn er geen panden bij gekomen met de bestemming prostitutie, maar louter panden die hun bestemming voor prostitutie hebben verloren als gevolg van Project 1012 om bordelen op de Wallen te sluiten. Als een bestemmingsplan voor een pand veranderd wordt van prostitutie naar iets anders, dan mag de raamexploitant nog door gaan met zijn activiteiten, totdat het pand van eigenaar wisselt, waarnaar het dus nooit meer gebruikt mag worden voor prostitutie, tenzij het bestemmingsplan dus wordt aangepast door de gemeente.

Als onderdeel van Project 1012 in Amsterdam, het gentrificatie project dat aan het grote publiek verkocht werd als het bestrijden van criminaliteit maar in werkelijkheid niets meer behelst dan een duur vastgoedproject, hebben veel bordelen op de Wallen hun bestemming als prostitutie verloren. Dit betekent dus dat als de eigenaar zijn pand verkoopt of het pand wordt onteigend, dat het dus geen bordeel meer mag worden. Er zijn geen andere panden aangewezen met een nieuwe prostitutie bestemming, waardoor exploitanten zich dus ook niet kunnen verplaatsen. Kortom, ze zijn puur bezig geweest met het reduceren van het aantal legale werkplekken waar prostitutie was toegestaan, niet met prostitutie verplaatsen of elders een alternatief te bieden, waardoor ze de prostituees de illegaliteit in gedwongen hebben.

Vergunning
Als je wel een pand hebt met als bestemming prostitutie, dan heb je nog steeds een gemeentelijke vergunning nodig als exploitant als prostitutie bedrijf. Zo'n vergunning krijgen is moeilijk en niet goedkoop. Alleen al voor de aanvraag van zo'n vergunning ben je al zo'n €1700 kwijt, en dan heb je geen enkele garantie dat je hem ook krijgt, het is alleen voor de aanvraag. De gemeente is degene die de vergunning verstrekt na een uitvoerig onderzoek over de integriteit van de exploitant middels een Bibob procedure. Deze procedure gaat iemands complete verleden na op zoek naar een eventueel crimineel verleden, criminele banden of een ander duistere achtergrond, om zeker te zijn dat de exploitant integer is en zijn bedrijf niet gaat misbruiken voor criminele activiteiten.

De onzin verhalen die sommige mensen dan ook hebben verspreid, zoals Lodewijk Asscher maar ook zeer recent nog burgemeester Eberhard van der Laan, dat er foute bordeelhouders zouden zijn met criminele banden is dus gewoon pure onzin. Immers, als die verhalen ook maar enigszins waar zouden zijn, dan zou dat direct een reden zijn om de vergunning als gemeente in te kunnen trekken. Het feit dat men dus continu raamexploitanten voor criminelen of pooiers uitmaken is dus compleet onterecht, aangezien de gemeente zelf hier strict op toeziet! De schoonmaak op de Wallen was dan ook helemaal geen crime fighters project, want als dat het geval was geweest hadden ze simpelweg de vergunning in kunnen trekken, en dan hadden de gemeente miljoenen euro's kunnen besparen door de eigenaren er niet uit te hoeven kopen.

Gemeenten in Nederland geven echter haast nooit nieuwe vergunningen uit voor prostitutie, waardoor het ook haast onmogelijk wordt om een nieuw legaal prostitutie bedrijf te beginnen, terwijl tegelijkertijd in vele steden waaronder Amsterdam dus, wel het aantal vergunde prostitutie bedrijven flink wordt verminderd, waardoor er een enorm tekort aan legale werkplekken voor prostitutie is ontstaan. Sinds het opheffen van het bordeelverbod in 2000 in Nederland zijn er nog nooit zoveel bordelen gesloten, maar liefst 46% van alle legale bordelen zijn sinds het opheffen van het bordeelverbod gesloten. En dit heeft tot gevolg gehad dat veel prostituees de illegaliteit in zijn gegaan, want zij willen wel legaal werken, maar de kosten van een vergunning en het feit dat men haast nooit een vergunning krijgt maakt het vrijwel onmogelijk voor hen.

Naast de Bibob procedure moeten exploitanten tevens een compleet bedrijfsplan opstellen voor hun bordeel, die goedgekeurd moet worden door de gemeente middels hun eigen lokale regelgeving (de APV). Tevens moeten ze aan alle richtlijnen voldoen van de GGD middels een GGD rapport. Daarnaast moeten ze zich uiteraard ook inschrijven bij de KvK als legaal bedrijf, belasting betalen en als er misstanden plaats vinden in hun bordeel, is dat voor de gemeente direct een reden om de vergunning in te trekken.

Een prostituee onder de 21 is in Amsterdam per direct een reden om de vergunning van de exploitant in te trekken. Niet de lokale regelgeving naleven zoals vastgelegd in de APV voor prostitutie is direct een reden voor een penalty, en deze penalties kunnen ook weer leiden tot het intrekken van de vergunning. Deze penalties kunnen over belachelijke dingen gaan, zoals het niet vervangen van een leeg zeeppompje, zoals ook daadwerkelijk gebeurd is. Als een bordeelhouder weet dat een prostituee slachtoffer is van mensenhandel, en dit niet meldt bij de politie, dan kunnen ze hun vergunning kwijt raken. Echter, als ze het wel melden kunnen ze ook hun vergunning kwijt raken, aangezien ze dan een slachtoffer hebben laten werken in één van hun kamers. Er is dus eigenlijk geen manier waarop exploitanten het wel goed kunnen doen, ze zijn altijd fout bezig. Of ze nu dus wel het slachtoffer hulp bieden en de politie inlichten of niet, in beide gevallen kunnen ze hun vergunning kwijtraken, een paradox gecreëerd door de gemeente die er vooral op uit zijn om bordelen te sluiten.

Een raam verhuren
Raamexploitanten mogen alleen hun kamers verhuren aan mensen die staan ingeschreven bij de KvK als prostituee of onder persoonlijke dienstverlening, die beschikken over een geldig Europees paspoort en minimaal 21 jaar of ouder zijn. Alles wordt gecontroleerd door de exploitanten, aangezien niet aan deze regels voldoen hun de vergunning kan kosten. De KvK registratie van prostituees worden dagelijks online via de website van de KvK gecontroleerd om te kijken of de inschrijving nog steeds actief is. Paspoorten worden middels een scanner gecontroleerd op authenticiteit. De inschrijving bij een Nederlandse gemeente (GBA registratie) wordt iedere dag gecontroleerd. De onzin verhalen dat er dus minderjarigen of illegalen zouden werken op de Wallen zijn dus 100% gelogen.

Voordat een exploitant je een kamer verhuurt is hij verplicht van de gemeente om eerst een intake interview met de prostituee af te nemen. Het intake gesprek is bedoeld om inzicht te krijgen of de prostituee in kwestie zelfredzaam genoeg is om dit werk te kunnen doen, wat dus gewoon betekent dat ze willen weten of je voor jezelf werkt of voor een pooier. De vragen die gesteld worden overtreden de Nederlandse privacy wetgeving, maar exploitanten hebben geen keus, aangezien het een verplichting is van de gemeente. Vragen kunnen over van alles en nog wat gaan, van waarom je dit beroep wilt gaan doen, tot wanneer je voor het laatst op vakantie bent geweest, tot hoe je hier terecht bent gekomen, of je een vriendje hebt, en zelfs vragen over je seksleven.

Een intake gesprek hoef je gelukkig alleen de eerste te doen als de prostituee bij een exploitant komt, en hoeft dus niet iedere dag te gebeuren, in tegenstelling tot het controleren van alle papieren van de prostituee. Ieder vermoeden dat een dame wellicht slachtoffer is moet direct gemeld worden, en exploitanten zullen deze meiden dan ook weigeren uit angst hun vergunning te verliezen. Als een dame echter achteraf slachtoffer blijkt te zijn, kunnen ze ook hun vergunning verliezen als ze dit niet melden aan de politie. Maar als je als exploitant een kamer hebt verhuurd aan een slachtoffer is dat ook weer een reden om je vergunning te verliezen, dus zitten exploitanten vast in een paradox. Hoe dan ook zijn ze altijd de lul, ook al kunnen ze er zelfs niets aan doen, of ze het nu dus wel of niet aan de politie melden. Er is dus geen enkele juiste manier van handelen voor exploitanten, vanwege de regelgeving van de gemeente. Dit complete idiote systeem is compleet gebouwd op het idee om makkelijk bordelen te kunnen sluiten, en om ze alleen maar een reden te hoeven geven daarvoor.

Als het intake gesprek met de prostituee goed verloopt, en alle papieren in orde zijn, tekent de prostituee meestal voor de huisregels van de exploitant. De huisregels betreffen meestal een akkoord met de tarieven, het aantal uren dat je een kamer mag huren, welke tijden je ze kunt huren, hoe het bordeel werkt, hoe het zit met vrije dagen en vakanties etc. en wat wel en niet toegestaan is. Prostituees mogen niet meer dan 6 dagen per week een kamer huren als ZZP'er, en mogen tevens geen dubbele shifts draaien. Ook drugsgebruik in de kamers is verboden. De prostituees betalen de kamer vooraf, waarna ze meestal de sleutel van de kamer ontvangen, net zoals het eigenlijk in een hotel werkt. De kamers worden meestal per shift verhuurd, en iedere dag herhaalt hetzelfde ritueel zich opnieuw. De dame in kwestie komt op het kantoor, de exploitant controleert alle papieren, de dame betaalt voor haar kamer en krijgt vervolgens de sleutel van haar kamer.

De peeskamers

De peeskamers zijn eigenlijk niets meer dan een slaapkamer. Sommigen zijn erg klein, anderen wat groter, dit is puur afhankelijk van de ruimte die beschikbaar is in het pand. Omdat de meeste panden al eeuwen oud zijn, waren ze nooit gebouwd als bordeel. Dus zijn het eigenlijk gewoon woonhuizen, die omgebouwd zijn tot bordeel door iedere kamer apart te verhuren, eigenlijk net zoals in een hotel. Elke kamer heeft uiteraard een bed, met meestal een kunststof matras vanwege hygiene richtlijnen. Tevens bevatten alle peeskamers een wasbak, papieren handdoeken, een zeeppompje, alcohol voor desinfectie en een spray om schoon te maken. Een afvalbak voor al het afval (gebruikte papieren handdoekjes, gebruikte condooms etc.). Meestal worden het toilet in het pand gedeeld evenals de douches, maar sommige kamers hebben een eigen toilet of douche. De exploitant is ook verantwoordelijk voor de verlichting in de kamer, waaronder de rode (en blauwe) lampen. Als een lamp kapot is of je wilt een lamp ruilen (bijvoorbeeld een blauwe ipv een rode lamp), dan regelt de exploitant dit voor je, alhoewel veel meiden vaak zelf ook de verlichting omruilen in hun eigen kamer naar hun eigen smaak, om er zo aantrekkelijk mogelijk uit te zien vanachter het raam.

Alle kamers hebben een alarmknop, sommige kamers hebben er meerdere. Als er op de alarmknop wordt gedrukt licht dit de exploitant in dat er problemen zijn, en de regel van de gemeente is dat de exploitant binnen 12 minuten aanwezig moet kunnen zijn. Sommige alarmen zijn een stil alarm, andere zijn een (enorm)  luid alarm en hebben tevens een geel licht die buiten af gaat om mensen buiten in te lichten dat er een probleem is. De politie kan in dat geval ook reageren hierop, het is eigenlijk een vraag van wie er eerder is. En als de exploitant de situatie niet aan kan (ze mogen geen geweld gebruiken), dan bellen ze de politie.


In de peeskamers hangen meestal ook dingen zoals de huisregels, hygiene richtlijnen etc. Soms hangen er ook een lijst met telefoonnummers die je kunt bellen, zoals het nummer van de politie in de buurt, het kantoornummer van de exploitant, de GGD etc. Dingen zoals condooms, glijmiddel, kussens, dekbedovertrekken etc. moeten de prostituees allemaal zelf meenemen. De kamers worden iedere dag volgens strikte richtlijnen van de GGD schoongemaakt door schoonmakers die de meeste exploitanten gewoon inhuren.

De meeste exploitanten op de Wallen zijn gewoon aardige mensen, niet de pooiers of criminelen waar ze vaak voor uitgemaakt worden door de media, politici, opiniemakers en mensen met andere belangen. Als er meiden zijn die problemen hebben, staan zij vaak als eerste klaar om hen te helpen, maar de regels van de gemeente maken dat soms behoorlijk lastig. De meeste exploitanten runnen hun bordelen al decennia, en vaak zijn het dan ook familie bedrijven. Recentelijk heeft Vice Nederland een mooie korte documentaire gemaakt over hoe bordelen worden gerund die je hier kunt zien:



Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer
Humaan bordeel Non Nobis gevaarlijk plan
Een 'humaan' bordeel, dat stond er in de kop van een artikel in één van de kranten van gisteren over het plan van Non Nobis om in diverse steden bordelen te beginnen. De stichting, die zich voornamelijk bezig houdt met vastgoed, wil de prostitutie branche in Nederland vernieuwen. Volgens hem is dit nodig omdat nu 'veel prostituees in een web zitten van bordeelhouders, huisjesmelkers en pooiers'.

Hun idee is om een bordeel te openen waar sekswerkers minder afhankelijk zijn van pooiers, bordeeleigenaren en exploitanten. Maar hoe dan precies? Nou, met het revolutionaire idee om een bordeel te openen waar exploitanten ruimtes huren die zij kunnen verhuren aan sekswerkers. Een 'humaan' bordeel wordt het ook wel genoemd in de kranten. Is dat niet een goed idee? Nou, nieuwsflits voor jullie, dit bestaat al! Dit is niets nieuws, dit is namelijk precies hoe de huidige branche werkt! Mijn exploitant bijvoorbeeld huurt nu ook de panden van de bordeeleigenaar, en zij verhuren die uit aan ons, dus wat is hier nieuw aan? Dus dit zogenaamde humane bordeel, waarmee geïnsinueerd wordt dat de huidige bordelen niet humaan zouden zijn, doet precies hetzelfde als de huidige bordelen al doen!

Maar volgens Non Nobis is dit bordeel anders voor sekswerkers, omdat ze minder afhankelijk zouden zijn van bordeeleigenaren, exploitanten en pooiers. Ten eerste is het schandalig dat ze hiermee bordeeleigenaren en exploitanten gelijk stellen aan pooiers, want dit zijn twee compleet verschillende zaken. Wat mensen zich vaak niet beseft is dat de relatie tussen de pooier en de prostituee zich in de privé sfeer afspeelt, iets wat de bordeeleigenaar en de exploitanten dus nooit te zien of te horen krijgen, en waar ze zeker geen invloed op hebben. Dus om deze twee zaken zo aan elkaar gelijk te stellen is schandalig. Bordeeleigenaren en exploitanten zijn geen pooiers, zij dwingen ons tot niets, zij buiten ons niet uit, het enige wat zij doen is ruimte verhuren en that's it! Dus dit is niet een probleem wat opgelost moet worden. Als je echter de problemen rondom pooiers en mensenhandel wilt oplossen, dan zul je moeten kijken naar de oorzaak, en dat is vaak doordat pooiers en mensenhandelaren misbruik maken van de kwetsbare positie van hun slachtoffers die een manier zoeken om in de prostitutie te geraken.

Maar hoe precies wil Non Nobis dan sekswerkers minder afhankelijk maken van bordeeleigenaren, exploitanten en pooiers tegelijkertijd? Nou, door de sekswerkers al hun inkomen te laten storten bij één centrale balie van Non Nobis (in dat geval de bordeeleigenaar), en dan wordt het geld voor de huur overgemaakt naar de exploitant, en de rest gaat naar het account van de sekswerker.
Maar wacht even? Maakt mij dat niet juist meer afhankelijk van Non Nobis als bordeeleigenaar dan van de huidige bordeeleigenaren en exploitanten? Immers, bij mijn huidige exploitant betaal ik alleen de exploitant mijn huur direct en al mijn andere verdiensten hou ik voor mijzelf. Maar bij Non Nobis gaat eerst al het geld, inclusief mijn eigen verdiensten, dus eerst naar hun, voordat ik er zelf bij kan. Dus maakt mij dat niet juist afhankelijker van hun. als ik niet alleen van hun afhankelijk ben voor een werkplek, maar tevens voor al mijn verdiende inkomsten? Het maakt me nog meer afhankelijk van hun, dan van alle huidige bordeeleigenaren!

Dus nee, dit maakt sekswerkers absoluut niet minder afhankelijk van de bordeeleigenaar, in dit geval dus Non Nobis, maar zelfs veel meer dan in de huidige situaties. Bovendien lost dit het probleem met pooiers en mensenhandel niet op. Immers, wat er met het geld gebeurd zodra het in handen komt van de sekswerker blijft nog altijd niet inzichtelijk. Een sekswerker kan nog steeds dus al haar geld afstaan aan een pooier, nadat ze is uitbetaalt door Non Nobis, die hier verder geen inzicht in heeft. Dus het lost helemaal niets op. Noch lost dit het probleem op van hoe sekswerkers op veilige wijze de prostitutie in kunnen stappen, zonder het slachtoffer te hoeven worden van pooiers en mensenhandel.

De intenties van Non Nobis lijken goed te zijn, maar zoals zo vaak met dit soort plannetjes, denken ze dat ze het heel anders aanpakken dan hoe de zaken nu geregeld zijn, maar komt het grotendeels op precies hetzelfde neer als de huidige situatie. Momenteel betalen we allemaal al voor onze werkplekken op één centrale plek, namelijk bij de exploitant. Dus dit is niks nieuws. En ik kan nu ook al al mijn verdiende geld op een account zetten, dus daar is ook niets nieuws aan. En daar komt nog bij dat nu mijn exploitant geen toegang heeft tot mijn inkomsten. Echter als ik al mijn geld eerst moet afstaan aan mijn bordeeleigenaar, in dit geval dus Non Nobis, met de belofte dat ik het geld terug krijg, dan klinkt dat verdacht veel als de werkwijze van een loverboy, en maakt het mij zeker niet minder afhankelijk van hen dan in huidige situaties.

Het is interessant om te zien dat mensen altijd denken dat ze het heel anders doen, dan hoe het momenteel geregeld is in de prostitutie. Ze denken allemaal dat hun plannen heel vernieuwend en anders zijn, terwijl al dit soort plannen vaak op exact hetzelfde neer komen als hoe ze nu al zijn. Kortom, het bewijst maar weer eens hoe weinig mensen eigenlijk weten over de prostitutie branche. Ze denken dat hun plannen heel vernieuwend zijn, maar in de praktijk vertellen ze precies hoe alles nu geregeld is. En als ze dan met een nieuw idee komen wat afwijkt, dan is dat meestal veel gevaarlijker dan de huidige situatie, of is het geen enkele verbetering of oplossing voor een bestaand probleem.

Maar wat me echt zorgen baart, is hoe Non Nobis zich nu opwerpt als vervanging voor bestaande werkplekken, in plaats van als toevoeging op het bestaande aantal werkplekken. Zo willen ze zich nu opwerpen als vervanging voor de bestaande rosse buurten, zoals in Amsterdam en Den Haag. Maar Non Nobis zou zich niet moeten richten op het vervangen van bestaande werkplekken, maar juist op het bieden van nieuwe werkplekken, ter vervanging van de vele werkplekken die we in de afgelopen jaren verloren zijn. Hiermee voorkom je een status quo qua aantal legale werkplekken.

Alles tezamen is dit een prima voorbeeld van hoe men altijd denkt het wiel opnieuw te kunnen uitvinden. Maar de echte problemen worden niet opgelost met het plan van Non Nobis, aangezien de problemen ook niet werden veroorzaakt door bordeeleigenaren en exploitanten. Het toont aan hoe weinig kennis ze hebben van de realiteit van prostitutie, maar dat heb ik ze ook al eerder verteld.

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer

Amsterdamse politie claimt dat geen prostituee vrijwillig werkt
Deze week was er veel commotie omtrent een Facebook post die de politie Amsterdam op hun pagina had gezet. De post draaide om de Europese Dag tegen Mensenhandel, en zou moeten gaan over mensenhandel dus. In plaats daarvan besloot de politie Amsterdam om zich alleen te richten tot mensenhandel in de prostitutie, waarbij ze uiterst stigmatiserend en soms gewoonweg domme uitspreken deden.

De keuze om (wederom) prostitutie te belichten in een artikel over mensenhandel is interessant, gezien het feit dat de laatst bekende cijfers uit Amsterdam ons juist laten zien dat de meerderheid van de slachtoffers helemaal niet eens werkzaam zijn in de prostitutie, maar in andere branches. Sterker nog, de laatst gespecificeerde cijfers tonen aan dat 62% van de mogelijke slachtoffers in Amsterdam (43 in totaal) niet in de prostitutie werkzaam waren, en dat slechts een minderheid van 38% uit de prostitutie branche zelf kwam (26 in totaal).

Het feit dat de keuze van de politie om weer over prostitutie te schrijven als het om mensenhandel gaat is dus opvallend te noemen, gezien het feit dat de meeste slachtoffers juist niet uit de prostitutie komen in Amsterdam, en het feit dat prostitutie reeds al velen malen vaker geassocieerd met mensenhandel dan iedere andere branche, waardoor wederom de prostitutie belichten op dit onderwerp alleen al uiterst stigmatiserend is. Het artikel wekte dan ook woede van de Nederlandse belangenvereniging van sekswerkers PROUD, door te stellen dat 'geen 12 jarig meisje ervan zou dromen om prostituee te worden' en dat 'niemand dit vrijwillig doet, hoe sterk ze dit ook ontkennen'. Dus diende PROUD een klacht in bij de politie Amsterdam en eiste zij een rectificatie.

Dankzij de media aandacht die de reactie van PROUD kreeg, kwam de politie Amsterdam al snel met een antwoord, waarin zij beweerde dat zij helemaal niet bedoelde 'niemand wordt vrijwillig prostituee', maar 'niemand wordt vrijwillig slachtoffer'. Dat is natuurlijk vanzelfsprekend, ik bedoel, heb je ooit iemand horen beweren dat ze vrijwillig het slachtoffer werden van een misdaad? Uiteraard doet niemand dat vrijwillig!
Natuurlijk bedoelde de politie wel dat niemand vrijwillig koos voor prostitutie, want dat komt ook overeen met de argumenten die ze noemden als achterliggende reden waarom iemand koos voor prostitutie, namelijk: armoede, loverboys en misbruik. Diezelfde achterliggende redenen toepassen op waarom iemand slachtoffer is geworden zou nergens op slaan, aangezien niemand ten eerste vrijwillig slachtoffer wordt, maar nog belangrijker omdat je geen slachtoffer van mensenhandel kunt zijn door armoede!!! Voor een bepaald beroep kiezen omdat je anders in armoede moet leven is geen misdaad, en zeker geen mensenhandel.

En dan alsnog, ze schreven toch echt heel duidelijk, en ik quote: ‘Er is geen meisje van twaalf jaar dat als je vraagt wat ze later wil worden, zegt: ik word prostituee.’. Daar staat toch echt het woord prostituee en niet slachtoffer. Een goed voorbeeld dus van hoe het dus wel degelijk ging over prostitutie en niet het slachtofferschap, maar vooral ook om hoe zij moeite hebben om te geloven dat vrouwen dit vrijwillig kunnen kiezen, en zelfs beweren dat iemand die dit beroep kiest om zichzelf financieel te kunnen onderhouden (armoede dus) ook dwang is in hun ogen. Dit komt ook compleet overeen met de vele andere rapporten van de politie, waarin ze vaak enorm hoge schattingen maken over hoeveel prostituees gedwongen worden, puur gebasseerd op hun eigen onderbuikgevoel zoals bijvoorbeeld het rapport Schone Schijn doet, waarin men zonder enig onderzoek daarnaar te hebben gedaan beweren dat 50 tot 85% van de prostituees gedwongen worden.

Dus ja, de bewering van de politie dat ze doelden op slachtoffers en niet op prostituees is gewoon een leugen om niet publiekelijk aan de wilgen te worden gehangen. Maar er is zoveel meer mis met dit artikel dan alleen dat. Zo beweert men in het artikel dat vrouwen, vaak minderjarig, gedwongen worden tot prostitutie. Maar als je de meest recente cijfers uit Amsterdam van de politie er zelf bijpakt, dan zie je dat het juist niet 'vaak' minderjarigen zijn, maar juist volwassenen. Vorig jaar rapporteerden ze namelijk in totaal 59 vermoedelijke slachtoffers in Amsterdam waarvan slechts 4 minderjarig waren! Dat is dus 6,8% van alle mogelijke slachtoffers. Dat kun je hoe dan ook niet 'vaak' noemen, eerder 'soms'.

Maar ik ben nog het meest boos over de toon van dit artikel. De kop van dit stuk alleen al: ‘Deze vrouwen worden soms wel tien keer per dag verkracht.’ Met dit soort koppen doe je het laten lijken alsof slachtoffers van mensenhandel allemaal vrouwen zijn die dag in dag uit verkracht worden. Maar dat is simpelweg niet zo bij alle slachtoffers. Sterker nog, vaak kiezen slachtoffers vrijwillig om prostituee te worden, in tegenstelling tot wat de politie zelf gelooft, maar komen ze in een uitbuitingssituatie terecht. Vaak komt dit doordat vrouwen hulp nodig hebben om in de prostitutie terecht te komen, vaak in combinatie met hulp bij de migratie vanuit een ander land, en men betaalt veel geld aan de mensen die wel deze hulp bieden, waardoor ze bijna alle een soort uitzendbureau fungeren. Vrouwen in deze situatie kiezen dus vaak zeer bewust voor prostitutie, maar hebben simpelweg hulp nodig omdat de Nederlandse overheid het zo ingewikkeld heeft gemaakt voor vrouwen om in de prostitutie te stappen. Dit komt door de drempels die de overheid heeft opgelegd, het zogenaamde barrière model, wat juist zou moeten voorkomen dat slachtoffers in de prostitutie belanden. Maar in realiteit zorgt dit barrière model juist voor meer mensenhandel, omdat vrouwen nu afhankelijk worden van de hulp van derden om in de prostitutie terecht te komen, wat hen juist kwetsbaar maakt voor mensenhandel.

De politie had duidelijk nooit verwacht dat iemand op zou vallen hoe stigmatiserend hun post was, en dachten dat ze wel weg konden komen met een paar leugentjes en een paar overdrijvingen om het verhaal wat beter onder de aandacht te krijgen. Ze hadden nooit verwacht dat iemand hier tegen in opspraak zou komen, aangezien dat in het verleden ook haast nooit gebeurde, en als dat wel al gebeurde kreeg het haast nooit aandacht. Sterker nog, zij schrijven in deze post net zoals vele andere organisaties en instellingen schrijven over mensenhandel in de prostitutie; stigmatiserend, vol met incorrecte informatie en een louter negatieve framing omtrent prostitutie. Dit is het stigma wat wij als sekswerkers continu tegen moeten vechten, juist afkomstig van organisaties die slachtoffers proberen te helpen, maar het op een dergelijke wijze doen waarop het stigma alleen maar vergroot wordt en waardoor meer sekswerkers kwetsbaar worden voor mensenhandel.

Het is dan ook geen verrassing dat negatieve beeldvorming over het beroep onder prostituees als grootste probleem wordt gezien, zo blijkt ook uit diverse onderzoeken. En uit diezelfde onderzoeken blijkt ook steeds dat sekswerkers het minst tevreden zijn over het contact wat zij hebben met de politie, wat wel weer aantoont hoe moeizaam de relatie tussen de politie en de prostituees is. Maar dat mag geen verrassing meer zijn als je leest dat politiemensen voor prostituees denken te kunnen oordelen of zij hun beroep wel vrijwillig doen of niet. Dit is de tunnelvisie van politiemensen (gelukkig niet allen), die ervoor zorgt dat de politie ons niet geloven als wij zeggen vrijwillig dit werk te doen. En dit wantrouwen van de politie zorgt ervoor dat sekswerkers de politie gaan wantrouwen. Zo kende ik bijvoorbeeld een meid die slachtoffer was van mensenhandel, en al sterk twijfelde of ze wel de politie hierbij moest betrekken na eerdere negatieve ervaringen met de Nederlandse politie. Toen ze toch besloot de politie erbij te betrekken, ondanks haar wantrouwen, bleek deze toch gegrond, en kwam ze uiteindelijk nog dieper in de problemen als daarvoor. En dan vraagt de politie zich af waarom slachtoffers geen aangifte willen doen?

Helaas wilt de politie echter niet hun incorrecte beweringen in hun post rectificeren. Ze stigmatiseren liever een compleet beroep, dan dat ze toe moeten geven dat ze er zelf naast zaten. Dit laat ook wel zien hoe diep het geloof bij de politie zit dat ze het bij het juiste eind hebben. Zij denken voor een prostituee te kunnen beoordelen of die gedwongen wordt of niet, zelfs als dit niet het geval is. En omdat zij hier zo stellig in geloven en dit ook uitdragen, nemen andere organisaties en andere politieregio's deze informatie als voor waar aan, waardoor zij dezelfde incorrecte uitspraken gaan doen. En dit is dus al jaren gaande, en daar moet eindelijk eens een einde aan komen!

Origineel gepost op Behind the Red Light District
Auteur: Felicia Anna
Vertaling: Mark van der Beer
  • Mijn foto

    Romanian prostitute working in the Red Light District in Amsterdam (De Wallen), speaking out for the truth behind prostitution. Blogging about prostitution, human trafficking, forced prostitution, politics and all the myths surrounding it. Member of PROUD, the Dutch union of sex workers.